Charakterystyka Michasia „Z pamiętnika poznańskiego nauczyciela” H. Sienkiewicza

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 24.05.2024 o 15:07

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 24.05.2024 o 14:51

Henryk Sienkiewicz, jeden z najwybitniejszych polskich pisarzy i laureat Nagrody Nobla, jest autorem noweli "Z pamiętnika poznańskiego nauczyciela". Utwór ten, wpisując się w dorobek autora, jest jedną z jego mniej znanych prac, która jednak ma ważne miejsce w kontekście przedstawienia trudnego życia dzieci pod pruskim zaborem. Nowela ukazuje dramatyczną sytuację, w jakiej znajdowały się polskie dzieci zmuszone do nauki w systemie edukacyjnym zaborców, w którym język niemiecki dominował nad polskim.

Głównym bohaterem noweli jest jedenastoletni Michaś, chłopiec żyjący pod ciężkim systemem edukacyjnym zaborców. Michaś wywodzi się z ubogiej rodziny, a jego życie codzienne pełne jest wyzwań i przeciwności. Jako uczeń musi zmagać się z licznymi trudnościami, wśród których najważniejszą jest nauka w obcym języku.

Jako uczeń Michaś boryka się z wieloma problemami. Mimo dużego wkładu pracy, trudności w nauce są jego codziennością. Przeszkodą jest przede wszystkim język niemiecki, którego akcent jest mu obcy, a wysławianie się w którym sprawia mu duże kłopoty. Problemy te przysparzają mu niesprawiedliwych ocen, często zupełnie nieadekwatnych do jego przygotowania. Michaś, mimo systematycznego i starannego przygotowywania się do lekcji, otrzymuje złe stopnie, co wpływa negatywnie na jego samoocenę i motywację.

Stosunek nauczycieli do Michasia jest jeszcze jednym ciężarem, który chłopiec musi dźwigać. Nauczyciele zamiast wsparcia oferują mu tylko poniżenie. Uznają go za tępaka i lenia, a ich upomnienia i naciski są na porządku dziennym. Michaś nie doświadcza wsparcia emocjonalnego ani psychologicznego, co jest niezwykle ważne dla dzieci w wieku szkolnym. Brak tego wsparcia pogłębia tylko jego trudności i sprawia, że każdy dzień szkolny staje się dla niego udręką.

Pomimo tych wszystkich przeciwności Michaś wykazuje cechy, które zasługują na podziw. Przede wszystkim jest chłopcem pracowitym i uczciwym. Chęć do nauki, choć pełna trudności, nie opuszcza go. Systematycznie przygotowuje się do lekcji, a jego przemęczenie i determinacja do nauki są motywem przewodnim wielu scen w noweli. Ambicja Michasia przejawia się także w jego dążeniu do poprawy wyników, mimo że jego wysiłki nie przynoszą spodziewanych rezultatów.

Jednym z najważniejszych aspektów charakteryzujących Michasia jest jego miłość do matki. To uczucie jest główną motywacją chłopca do nauki. Michaś nie chce zawieść oczekiwań matki, a każdy jego krok w szkole jest podyktowany pragnieniem, by była z niego dumna. Dla matki jest gotowy poświęcić wszystko, nawet swoje zdrowie.

Tragiczne losy Michasia są odzwierciedleniem niesprawiedliwości i bezduszności systemu edukacyjnego pod zaborami. System ten wymagał od uczniów nie tylko biegłej znajomości języka zaborcy, ale również pełnego podporządkowania się obcym zasadom. Dla Michasia, podobnie jak dla wielu innych dzieci, te wymagania były nie do przeskoczenia. Wyniszczenie organizmu przez nadmiar nauki, schudnięcie, siniaki pod oczami oraz zaburzenia snu to tylko niektóre z konsekwencji, z którymi chłopiec musiał się mierzyć. Te dolegliwości doprowadziły do jego śmierci. Zapalenie mózgu, bóle głowy – to tylko niektóre z chorób, które ostatecznie przyczyniły się do tragicznego końca.

Głównymi winowajcami śmierci Michasia są bezduszni nauczyciele oraz niesprawiedliwy system edukacji. Pan Wawrzynkiewicz, nauczyciel, który pisał pamiętnik, podsumowuje postawę Michasia słowami: "Michaś głowy do nauki nie miał, miał za to wielkie serce." Te słowa najlepiej oddają dramat młodego chłopca, który mimo braku zdolności do nauki w języku niemieckim, posiadał niesamowitą determinację i wielkie serce.

Podsumowując, Michaś był chłopcem pracowitym, uczciwym, ambitnym i kochającym. Jego nieustanna walka z przeciwnościami losu, pragnienie, by nie zawieść matki, oraz ambicja, by poprawić swoje wyniki w szkole, czynią z niego postać tragiczną, która jest symbolem cierpienia dzieci pod zaborami. Nowela Sienkiewicza nie tylko ukazuje tragiczne losy jednostki, ale również stawia siebie jako krytykę niesprawiedliwych systemów edukacyjnych tamtych czasów.

Znaczenie noweli polega na jej zdolności ukazania, jak niesprawiedliwe systemy mogą wpływać na życie dzieci, prowadząc do ich wyniszczenia zarówno fizycznego, jak i psychicznego. Sienkiewicz poprzez swoją nowelę zachęca do refleksji nad sytuacją młodzieży w różnych systemach edukacyjnych i podkreśla, jak ważne jest, aby uczyć z empatią i zrozumieniem. Dzieci jak Michaś zasługują na wsparcie, a nie na poniżenie, dlatego ważne jest, aby współczesne systemy edukacji nie powielały błędów przeszłości.