Napisz artykuł na temat " Czy warto przebaczać
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 25.05.2024 o 18:04
Rodzaj zadania: Wypracowanie
Dodane: 25.05.2024 o 17:55
Streszczenie:
W codz. życiu pokusa zemsty jest silna, lecz to przebaczenie, a nie nienawiść, przynosi spokój i harmonię. Przebaczenie jest trudne, ale niezbędne dla wewnętrznego spokoju. ?
Często słyszymy biblijny cytat „oko za oko, ząb za ząb”, który może sugerować, że najlepszym sposobem odpowiedzi na doznane krzywdy jest zemsta. W codziennym życiu wielu z nas doświadczyło takiej pokusy, kiedy ktoś nas skrzywdził lub niesprawiedliwie potraktował. Jednak czy nienawiść i zemsta naprawdę przynoszą spokój ducha? Czy może lepszą drogą do osiągnięcia harmonii jest przebaczenie? W mojej opinii, to właśnie przebaczenie, a nie zemsta, prowadzi do wewnętrznego spokoju i harmonii.
Nasza ludzka omylność i potrzeba przebaczenia są nieodłącznymi elementami ludzkiego istnienia. Każdy z nas popełnia błędy, które mogą krzywdzić innych, często nawet nieumyślnie. Przykładem może być sytuacja, gdy w kłótni z przyjacielem posuwamy się za daleko i wypowiadamy słowa, które głęboko ranią jego uczucia. W takim momencie żadna zemsta nie przyniesie nam ulgi, a jedynie pogłębi konflikt. Właśnie wtedy biologicznie i psychologicznie odczuwamy potrzebę prośby o przebaczenie. Jeśli odpowiedź na naszą prośbę wskaże miłość i zrozumienie, nie tylko naprawimy relację, ale również nauczymy się cennej lekcji o wartości wybaczenia.
Trudności w przebaczaniu są dobrze znane każdemu z nas, szczególnie gdy mamy dość powodów, by czuć się zranieni. Ludzie, którzy przebaczyli innym, są jednak żywym dowodem na to, że wybaczenie niesie ze sobą ogromne korzyści. Dobrym przykładem są polscy biskupi, którzy po II wojnie światowej napisali list do niemieckich biskupów, w którym zawarli słynne słowa: „Przebaczamy i prosimy o wybaczenie”. Ten gest nie tylko zapoczątkował proces pojednania między dwoma narodami, ale również wpłynął na relacje międzynarodowe, pokazując, że nawet w obliczu wielkich krzywd warto wyciągnąć dłoń na znak pojednania.
Przebaczenie jest ważnym motywem w literaturze i religii, gdzie często pojawia się jako nauka moralna. Przypowieść o synu marnotrawnym z Biblii jest doskonałym przykładem. Młodszy syn traci cały majątek na próżne życie, lecz kiedy wraca do domu, pełen skruchy, spotyka się z bezwarunkowym przebaczeniem ze strony ojca. Ojciec cieszy się z powrotu syna, pokazując, że miłość i przebaczenie mogą przewyższać wszelkie błędy. Podobnie, w „Panu Tadeuszu” Adama Mickiewicza, Jacek Soplica, bohater pełen młodzieńczej porywczości i chęci zemsty, przechodzi wewnętrzną transformację. Ostatecznie, jako Jacek Robak, staje się zakonnikiem szukającym przebaczenia za swoje grzechy, a jego relacja z Gerwazym, noszącym w sobie nienawiść, pokazuje, jak przebaczenie może odmienić człowieka i prowadzić do pokoju.
Negatywne skutki nienawiści i zemsty są doskonale zilustrowane na przykładzie wspomnianego Jacka Soplicy. Jego dążenie do zemsty doprowadza do wielu nieszczęść i poczucia winy, które ciążą na nim przez całe życie. Również Gerwazy, poddając się nienawiści, doświadcza ogromnego cierpienia, które rozciąga się na wiele lat. Te literackie przykłady podkreślają, jak destruktywna może być chęć zemsty, prowadząc do dalszych konfliktów i emocjonalnego bólu.
Przebaczenie jest także aktem ludzkiej dojrzałości i współczucia, które wymagają empatii. Przykładem tego jest postawa Jana Pawła II wobec zamachowca, który próbował go zabić. Papież nie tylko przebaczył swojemu zamachowcowi, ale również odwiedził go w więzieniu, starając się zrozumieć motywy jego działania. Taki gest człowieczeństwa i próby zrozumienia innej osoby pokazują, jak ważna jest empatia w procesie wybaczania i jak może ona pomóc w uzdrowieniu zarówno ran fizycznych, jak i emocjonalnych.
W podsumowaniu warto powrócić do biblijnego cytatu „oko za oko”, ale dla porównania przywołać również słowa modlitwy „odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy”. Przebaczenie przynosi spokój i harmonię, podczas gdy nienawiść rodzi jedynie cierpienie. Przebaczenie jest trudne, ale konieczne dla osiągnięcia wewnętrznego spokoju. Przykłady z literatury i historii ukazują osoby, które nauczyły się przebaczać i dzięki temu osiągnęły wewnętrzną równowagę. Pamiętajmy, że sami możemy kiedyś potrzebować przebaczenia i warto nauczyć się, jak je ofiarować. Nienawiść i pragnienie zemsty prowadzą jedynie do dalszego cierpienia, podczas gdy przebaczenie jest kluczem do prawdziwego uwolnienia od gniewu i negatywnych emocji.
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 25.05.2024 o 18:04
O nauczycielu: Nauczyciel - Andrzej L.
Od 16 lat pracuję w liceum i prowadzę zajęcia przygotowujące do matury; wspieram też ósmoklasistów. Uczę tak, by pisanie opierało się na jasnym planie i trafnych argumentach, a nie na przypadkowych skojarzeniach. Stawiam na spokojną, rzeczową pracę i krótkie instrukcje, które łatwo wdrożyć. Moi uczniowie doceniają konsekwencję, praktyczne przykłady i brak zbędnego szumu.
Wypracowanie jest bardzo dobrze napisane i zrozumiale przedstawia temat wartości przebaczenia.
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się