"Zemsta" A. Fredry - lektura nudna czy ciekawa?

Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 12.06.2024 o 11:11

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 9.06.2024 o 14:08

Aleksander Fredro, autor "Zemsty", to jeden z najwybitniejszych polskich komediopisarzy. "Zemsta" to jedna z obowiązkowych lektur szkolnych w gimnazjum, która zyskała szerokie grono admiratorów, ale także krytyków. Główny wątek utworu opiera się na sporze o mur graniczny pomiędzy dwoma sąsiadami: Cześnikiem Raptusiewiczem i Rejentem Milczkiem. Ponadto, w tle rozgrywa się wątek miłosny między Wacławem i Klarą, podopiecznymi głównych bohaterów. W mojej opinii "Zemsta" jest lekturą niezwykle ciekawą i pełną humoru, a nie nudną. Postaram się to udowodnić przy pomocy kilku kluczowych argumentów.

Jednym z głównych atutów "Zemsty" jest komizm, który przejawia się na różnych płaszczyznach utworu. Komizm postaci jest szczególnie dobrze widoczny w charakterystyce Papkina – jednego z najbardziej barwnych bohaterów. Papkin to postać tragikomiczna, której największym przymiotem jest wyobraźnia. Jego zmyślone opowieści o własnych bohaterskich czynach i chwalebnych wyprawach sprawiają, że staje się on postacią groteskową. Sceny z udziałem Papkina, takie jak ta, w której sporządza testament są wręcz absurdu pełne śmieszności – Papkin, spodziewając się śmierci, zachowuje powagę oczekując pomocy, chociaż jego rzeczywisty majątek jest niemalże zerowy.

Komizm słowny jest kolejnym elementem, który sprawia, że lektura jest interesująca. Rejent Milczek, postać równie komiczna co Papkin, jest mistrzem ironii i cynizmu. Jego ulubione powiedzenie: „Niech się dzieje wola nieba, z nią się zawsze zgadzać trzeba” kontrastuje z jego rzeczywistym charakterem. Chociaż pozornie pobożny, w rzeczywistości Rejent jest przebiegłym i zatwardziałym manipulatorem. Ten kontrast między tym co mówi, a tym co robi, tworzy wiele zabawnych sytuacji, które wprowadzają dodatkową warstwę komizmu słownego.

Komizm sytuacyjny również odgrywa znaczącą rolę w "Zemście". Sceny takie jak pisanie testamentu przez Papkina po rzekomym otruciu przez Podstolinę, są mistrzowsko skonstruowane w celu wywołania śmiechu. Komiczność sytuacji wynika z faktu, że Papkin nie ma nic wartościowego do zapisania w testamencie, a z powagą spisuje coś, co w rzeczywistości jest iluzoryczne.

Analizując postacie "Zemsty", widzimy, że dominują w nich cechy negatywne, co także przyciąga uwagę czytelnika. Nietypowi bohaterowie, tacy jak Cześnik Raptusiewicz i Rejent Milczek, mają przewagę wad nad zaletami. Cześnik jest porywczy, impulsywny i niezdolny do kompromisu, zaś Rejent jest manipulacyjnym intrygantem. Te negatywne cechy bohaterów sprawiają, że ich interakcje i konflikty są pełne dynamicznych, zabawnych i nieprzewidywalnych sytuacji, co prowadzi do większego zainteresowania dziełem.

Główny wątek "Zemsty", czyli spór o mur graniczny, na pierwszy rzut oka może wydawać się błahy. Jednak to właśnie banalność tego konfliktu czyni go komicznym. Z jednej strony mamy Raptusiewicza, który w każdej sytuacji widzi powód do walki, z drugiej strony Milczka, który z pozorną powagą dąży do swojego celu. Banalność sporu staje się źródłem wielu zabawnych momentów, co sprawia, że czytelnik z zainteresowaniem śledzi rozwój konfliktu.

Wątki poboczne, takie jak miłosna relacja Wacława i Klary, dodają dodatkowej głębi i urozmaicenia fabule. Wątek miłosny, pełen przeszkód i nieoczekiwanych zwrotów akcji, utrzymuje dynamikę fabuły i zainteresowanie czytelnika. Klara i Wacław to młodzi ludzie, których uczucia są pełne pasji, co kontrastuje z konfliktami i intrygami dorosłych bohaterów, wprowadzając romantyczny element do fabuły.

Dynamiczność fabuły "Zemsty" to kolejny aspekt, który przeciwdziała nudzie. Akcja przebiega szybko, pełna jest dynamicznych zwrotów i niespodziewanych wydarzeń. Przykłady takie jak udział Papkina w pojedynku, jego nieudane zaloty do Podstoliny, czy ciągłe intrygi między Cześnikiem a Rejentem, sprawiają, że czytelnik nie ma czasu na nudę.

Podsumowując, "Zemsta" A. Fredry jest lekturą niezwykle interesującą. Komizm postaci, słowny i sytuacyjny, ciekawe i nietypowe charaktery bohaterów, a także dynamiczna fabuła sprawiają, że czyta się ją z prawdziwą przyjemnością. W mojej opinii, jest to jedna z najciekawszych lektur szkolnych, która dzięki swojemu humorowi i dynamicznym wydarzeniom potrafi zainteresować każdego czytelnika. Zachęcam każdego do indywidualnej oceny tej lektury, ponieważ może ona dostarczyć wiele pozytywnych wrażeń i wartościowych przemyśleń.