„Antygona wybrała swój los, Kreon został przez los pognębiony. Antygona to posąg przerastający ludzką miarę, Kreon to zwykły człowiek pełen słabości i błędów, i jego upadek wzrusza bardziej niż tragiczna śmierć Antygony. ” – Czy zgadzam się z tymi słowami

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 28.06.2024 o 7:08

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 28.06.2024 o 6:31

Dramat „Antygona” autorstwa Sofoklesa to jedno z najważniejszych dzieł literatury starożytnej Grecji. Jego uniwersalne przesłanie, poruszające konflikt między prawem boskim a ludzkim, jest aktualne do dzisiaj. Główne postaci tragedii to tytułowa Antygona oraz król Teb, Kreon. Zarówno ich charaktery, jak i tragiczne losy, są skrajnie różne i wzbudzają różne emocje. W niniejszej pracy chciałbym rozważyć, czy zgadzam się z tezą, że „Antygona wybrała swój los, Kreon został przez los pognębiony. Antygona to posąg przerastający ludzką miarę, Kreon to zwykły człowiek pełen słabości i błędów, i jego upadek wzrusza bardziej niż tragiczna śmierć Antygony.”

Fabuła dramatu jest ukierunkowana na konflikt dotyczący pochówku Polinejkesa, brata Antygony, uznanego przez Kreona za zdrajcę. Kreon, jako nowy król Teb, wydał surowy zakaz pochowania ciała Polinejkesa, a wszelkie próby jego pochówku miały być karane śmiercią. Antygona jednakże czuje obowiązek moralny wobec swego brata oraz boskich praw, które nakazują pochowek zmarłych. Kierując się przede wszystkim obowiązkami religijnymi i miłością do rodziny, łamie rozkaz Kreona i dokonuje symbolicznego pochówku Polinejkesa. To właśnie ten akt nieposłuszeństwa rozpoczyna dramatyczny łańcuch wydarzeń.

Antygona jest nieugiętą bohaterką, ukazaną jako postać o niesamowitej determinacji i heroizmie. Uważała, że obowiązek wobec rodziny oraz prawa boskie są ważniejsze niż ziemskie prawo. Jej heroizm jest widoczny w cytacie: "Lecz stój przy twojej myśli, a ja brata Pogrzebie sama potem zginę z chlubą." Antygona świadomie skazuje się na śmierć w imię wyższych wartości, co czyni ją postacią przerastającą ludzką miarę. Mimo że jej działania prowadzą do tragicznej śmierci, w odbiorze pozostaje niesamowicie silna i moralnie nieugięta, co budzi podziw. Jej tragizm polega na pełnej świadomości i akceptacji śmierci jako konieczności, aby pozostać wierną swoim wartościom.

Kreon, z drugiej strony, to postać pełna ludzkich wad i słabości. Jako król musi bronić swojego autorytetu, co czyni poprzez surowe prawo i twardą rękę. Kreon wierzy, że jego decyzje są konieczne, by zapewnić porządek i stabilność w Tebach. Jest on też dumny i niechętnie przyznaje się do błędów, co prowadzi do tragedii. Cytat: "Ja, że zmieniłem me dawne zamysły Com sam namotał sam teraz rozwiążę." pokazuje, że Kreon jest świadomy swoich błędów, ale niestety zbyt późno. W końcu jego nieugiętość prowadzi do śmierci jego syna, Hajmona, oraz żony, Eurydyki. Kreon zostaje skazany na życie w samotności i cierpieniu, co czyni jego upadek wyjątkowo wzruszającym.

Porównując tragizm obu postaci, można zauważyć, że Antygona świadomie wybiera własny los. Jej śmierć ma wymiar heroiczny, świadomie podjęta dla wartości, które przerastają zwykłe ludzkie miary. Kreon natomiast nieświadomie zmierza ku swojemu upadkowi, przekonany o słuszności swoich decyzji. Jego cierpienie i strata są wynikiem błędnej kalkulacji i ludzkich słabości, co czynią go postacią bardziej ludzką i wzbudzającą większe współczucie. W cytacie: "Biada mi! Przejrzałem biedny: jakiś bóg złowrogi (…) Na szału popchnął mnie drogi. Los mnie powalił - pełen burz i lęku." ukazana jest pełna dramatyzmu refleksja Kreona nad jego losem i decyzjami, które doprowadziły do niewyobrażalnych strat.

Kwestią do rozważenia jest także dylemat moralny, przed jakim stanęły obie postacie. Czy Kreon mógł postąpić inaczej, nie tracąc autorytetu jako król? Trudno jednoznacznie odpowiedzieć, gdyż w jego postrzeganiu surowe prawo było konieczne, aby utrzymać porządek w państwie. Z drugiej strony, czy Antygona miała inne wyjście zgodne z jej przeświadczeniami moralnymi i religijnymi? Ona również była w pewnym sensie zdeterminowana przez swoje wartości i miłość do rodziny.

Analizując zachowanie i losy obu bohaterów, dochodzę do wniosku, że tragizm Kreona, mimo iż sam w dużym stopniu jest odpowiedzialny za swoje nieszczęścia, wzrusza bardziej niż tragiczna śmierć Antygony. Kreon to postać bardziej ludzka, pełna słabości, której tragedia wynika z błędnych wyborów i nadmiernej dumy. Antygona zaś, choć budzi podziw swoim heroizmem, jest postacią przerastającą ludzką miarę, co czyni jej tragiczną śmierć mniej wzruszającą w sensie współczucia, ale bardziej podziwianą jako akt heroiczny.

W ostatecznej analizie, zgadzam się z tezą zawartą w cytacie. Antygona rzeczywiście jest posągen, który przerasta ludzką miarę i jej tragizm jest wynikiem świadomego wyboru. Kreon natomiast, pognębiony przez los i własne błędy, wzrusza bardziej swoim upadkiem, ponieważ jest postacią pełną słabości i w większym stopniu ludzką. Konflikt między prawem boskim a ludzkim, przedstawiony w dramacie Sofoklesa, pozostaje uniwersalnym dylematem, który zmusza nas do refleksji nad współczesnym światem. Tragedia Kreona przypomina nam, że niezależnie od intencji, nasze decyzje mają konsekwencje, z którymi musimy żyć.