Która postać budzi większe współczucie w „Antygonie”: Antygona czy Kreon?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 13.11.2025 o 19:07

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 11.11.2025 o 19:28

"Antygona" Sofoklesa jest jednym z najbardziej znanych dramatów antycznych. W centrum tej tragedii znajdują się dwie postacie: Antygona i Kreon. Obie te postacie stoją na przeciwnych biegunach moralnych i etycznych. Konflikt między nimi polega na sprzeczności pomiędzy prawem boskim a prawem ludzkim, lojalnością wobec rodziny a lojalnością wobec państwa. Rozpatrując, która z tych postaci budzi większe współczucie, warto przyjrzeć się ich motywacjom, decyzjom oraz konsekwencjom działań.

Antygona, córka Edypa i Jokasty, staje przed dylematem moralnym – czy przestrzegać zakazu Kreona, który zabrania pochówku jej brata Polinejkesa, czy też postąpić zgodnie z boskimi prawami i oddać bratu należny cześć zmarłym. Jej motywacja wynika z głębokiej lojalności wobec rodziny oraz boskich praw, które są dla niej nadrzędne wobec praw ludzkich. Antygona, jako postać tragiczna, kieruje się zasadą, że obowiązki rodzinne i duchowe są ponad wszystko. Jej decyzja, aby pochować brata mimo zakazu, sprawia, że staje się bohaterką gotową poświęcić własne życie dla wyższych wartości.

Postawa Antygony budzi współczucie, ponieważ jest ona świadoma konsekwencji swoich działań. Wie, że nieposłuszeństwo wobec Kreona przyniesie jej śmierć, mimo to nie waha się działać. Antygona jest symbolem odwagi i bezkompromisowości. Jej tragizm polega na tym, że zostaje zmuszona do wyboru pomiędzy wiernością wobec bliskich a posłuszeństwem wobec władzy państwowej. To właśnie nieugiętość Antygony, jej gotowość do poświęceń i silne przekonanie o słuszności swoich działań sprawiają, że wiele osób odczuwa względem niej współczucie. Jest ona również ofiarą w systemie, w którym prawa ustanowione przez ludzi stoją w sprzeczności z prawami boskimi.

Z drugiej strony mamy Kreona, króla Teb, który po objęciu tronu postanawia zademonstrować swoją władzę poprzez wprowadzenie twardych i nieugiętych praw. Jednym z jego pierwszych dekretów jest zakaz pochówku Polinejkesa, którego uważa za zdrajcę ojczyzny. Motywacje Kreona wynikają z dążenia do utrzymania porządku i autorytetu państwa. Kreon wierzy, że bezwzględne przestrzeganie prawa jest kluczem do zapewnienia pokoju i stabilności w kraju.

Współczucie dla Kreona wynika z jego tragicznej sytuacji jako władcy, który musi dokonywać trudnych wyborów, często kosztem własnych uczuć i relacji rodzinnych. Kreon jest postacią tragiczną, ponieważ jego dążenie do władzy i porządku prowadzi do katastrofy. Pragnienie autorytetu i sprawiedliwości staje się jego zgubą. Kreon jest postacią, która próbuje pogodzić obowiązki władcy z uczuciami człowieka. Jego tragedia polega na tym, że zbyt późno zdaje sobie sprawę z błędów, które popełnił. Dopiero po śmierci Antygony uświadamia sobie, jak bardzo jego decyzje były niewłaściwe. Tragizm Kreona polega na tym, że jego pragnienie sprawiedliwości i porządku prowadzi do utraty najbliższych, w tym syna Hajmona i żony Eurydyki.

Obie postacie budzą współczucie, aczkolwiek z różnych przyczyn. Antygona budzi współczucie swoją bezkompromisową postawą i gotowością do poświęceń w imię wyższych wartości. Jest symbolem walki o prawdę i sprawiedliwość, niezależnie od konsekwencji. Jej tragedia wynika z konfliktu pomiędzy prawami boskimi a ludzkimi, lojalnością wobec rodziny a lojalnością wobec władzy.

Kreon z kolei budzi współczucie jako władca, który staje w obliczu dylematów związanych z rządzeniem państwem. Jego pragnienie utrzymania autorytetu i porządku kończy się katastrofą, której nie jest w stanie odwrócić. Kreon jest przykładem człowieka, który próbuje pogodzić obowiązki władcy z obowiązkami rodzinnymi, jednak zbyt późno zdaje sobie sprawę z destrukcyjnych skutków swoich działań. Jego tragizm wynika z niemożności znalezienia kompromisu oraz zbyt późnego zrozumienia własnych błędów.

Ostatecznie, zarówno Antygona, jak i Kreon stają się ofiarami systemu oraz własnych przekonań. Konflikt między nimi to nie tylko starcie dwóch postaci o silnych charakterach, ale również głęboki dramat społeczny i moralny. Każda z tych postaci budzi współczucie na swój sposób, a ich losy pozostawiają czytelnika z refleksją nad skomplikowaną naturą ludzkich działań i wyborów.