„Romeo i Julia” Williama Szekspira. Charakterystyka postaci

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 28.06.2024 o 20:27

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 28.06.2024 o 19:35

"Romeo i Julia" Williama Szekspira to jedno z najbardziej rozpoznawalnych dzieł literatury światowej. Ta pięcioaktowa tragedia została napisana prawdopodobnie w 1595 roku i jest inspirowana wcześniejszym dziełem Arthura Brooke'a "Romeus and Juliet" z 1562 roku. Akcja dramatu rozgrywa się w Weronie i Mantui, a czas wydarzeń obejmuje zaledwie pięć dni i nocy.

Tematyka “Romea i Julii” oscyluje wokół tragicznej miłości dwojga młodych ludzi, Romeo Monteki i Julii Kapulet, którzy zmuszeni są stawić czoła nieprzychylności swoich rodzin. Miłość ta staje się siłą napędową historii, przewyższającą waśnie rodowe i zmieniającą bohaterów w bardziej dojrzałych i odpowiedzialnych.

Romeo Monteki to młodzieniec, którego początkowy charakter cechuje się lekkomyślnością i beztroską. Przez większość swojego życia prowadzony był przez uczucia, często bez zastanowienia nad konsekwencjami swoich działań. W pierwszych scenach sztuki widzimy Romea niespokojnie zakochanego w Rozalii, a jego uczucia wydają się bardziej przypominać młodzieńczą fascynację niż prawdziwą miłość. Jednak spotkanie z Julią całkowicie przemienia Romea. Zanikają jego wcześniejsze powierzchowne uczucia, a pojawia się prawdziwa miłość, która czyni go szlachetnym i bardziej odpowiedzialnym.

Miłość do Julii sprawia, że Romeo staje się bardziej rozwagowy i gotowy do poświęceń. Na przykład jego postawa wobec waśni rodów zmienia się diametralnie; nie chce brać udziału w walkach między Montekami a Kapuletami i stara się unikać konfliktów, co wyraźnie widać w scenie, gdy unika walki z Tybaldem. Miłość skłania go także do podjęcia ryzykownych kroków, takich jak potajemny ślub z Julią, pomimo świadomości, że może to prowadzić do poważnych konsekwencji.

Ostatecznie Romeo wyraża swoją miłość do Julii w najbardziej dramatyczny sposób - decydując się na samobójstwo po uznaniu jej za martwą. W decydującym momencie, gdy myśli, że stracił ją na zawsze, wypija truciznę przy jej boku, mówiąc: "O, my dear Juliet, Why art thou yet so fair? Shall I believe/ That unsubstantial death is amorous." W ten sposób pokazuje, jak głęboko zmieniła go miłość i jaką rolę odegrała w jego życiu.

Julia Kapulet zaczyna historię jako spokojna czternastolatka, posłuszna wobec rodziców i ich oczekiwań. Jednak spotkanie z Romeo wywołuje w niej głęboką przemianę emocjonalną i psychiczną. Miłość do Romea sprawia, że Julia staje się bardziej zdecydowaną i świadomą swoich pragnień osobą. Pomimo młodego wieku, jej związek z Romeo jest dojrzały i pełen głębokiego uczucia. Proponuje małżeństwo niemal natychmiast po spotkaniu, pokazując swoją determinację i odwagę w realizowaniu własnych marzeń, niezależnie od przeszkód.

Julia również odrzuca konwenanse i tradycje swojego rodu w imię miłości. Choć wie, że jej związek z Romeem może sprowadzić gniew jej rodziców, nie waha się, aby podjąć ryzyko. Jej reakcja na konflikty, takie jak spięcie z Tybaldem, jest dowodem na jej lojalność i wierność wobec Romea. Julia również staje przed trudnym wyborem, kiedy ojciec zmusza ją do poślubienia Parysa. Aby uniknąć tego związku, zgadza się współpracować z Ojcem Laurentym w misternym planie, który ostatecznie kończy się tragicznie.

W chwili, gdy dowiaduje się o śmierci Romea, Julia również decyduje się na śmierć, traktując to jako ostateczne wyznanie miłości. Jej ostatnie słowa to: "O happy dagger, This is thy sheath: there rust, and let me die.". Ta decyzja pokazuje, że jej uczucia do Romea były naprawdę głębokie i silne.

Benwolio, kuzyn Romea, jest postacią, która raczej wspiera niż bezpośrednio uczestniczy w głównej fabule. Jest wiernym przyjacielem i lojalnym krewnym, starającym się chronić Romea i pomagającym mu w trudnych chwilach. Benwolio jest głosem rozsądku i stara się zapobiegać konfliktom między Montekami a Kapuletami. Choć jego rola nie jest główna, jego obecność ma kluczowe znaczenie dla rozwijania fabuły i charakterów innych postaci.

Ojciec Laurenty jest postacią złożoną, pełną sprzeczności. Jest to człowiek spokojny i cierpliwy, ale również skłonny do podejmowania ryzyka, wierząc, że miłość między Romeem a Julią może pojednać zwaśnione rody. Początkowo jego motywacje są szlachetne, gdyż udziela potajemnego ślubu młodym kochankom, licząc na to, że to zakończy waśnie. Niestety, jego planowanie i intrygi, które mają na celu uratowanie związku, ostatecznie prowadzą do tragedii. Ojciec Laurenty ma wyrzuty sumienia, co pokazuje jego wyznanie winy i próby pojednania rodów po śmierci młodych kochanków.

Ród Montekich jest przedstawiony jako mniej surowy i bardziej kochający w porównaniu z Kapuletami. Pan Monteki wydaje się być arystokratą o dużym szacunku i miłości do swojego syna. Żona Montkiego, choć mniej widoczna w fabule, również wydaje się być rozsądną i opiekuńczą osobą, dbającą o dobro swojego syna. Romeo mógł zawsze liczyć na wsparcie swoich rodziców, co kontrastuje z sytuacją Julii.

Z kolei ród Kapuletów jest znacznie bardziej surowy i despotyczny. Ojciec Julii jest tyranem, wymagającym od niej absolutnego posłuszeństwa. Jego autorytarne zachowanie i brak zrozumienia dla uczuć córki przyczyniają się do jej tragedii. Matka Julii jest kompletnie podporządkowana mężowi, nie mając swojego zdania i bezkrytycznie akceptując jego decyzje. Takie relacje w rodzinie Kapuletów tworzą atmosferę napięcia i braku wsparcia, co przyspiesza emocjonalne dojrzewanie Julii i jej pragnienie ucieczki od rodzinnych więzów.

Podsumowując, "Romeo i Julia" to dramat, który poprzez tragiczne losy swoich bohaterów ukazuje potęgę miłości zdolnej do przemiany człowieka. Szekspir wyjawia, że miłość może być siłą przewyższającą wszelkie przeszkody, ale także niesie ze sobą ryzyko i ból. Waśnie rodowe Montekich i Kapuletów, a także autorytatywna postawa rodziców Julii, prowadzą do nieuniknionej tragedii, która przynosi głęboką refleksję nad znaczeniem zaufania i szacunku w rodzinie. Tragedia “Romea i Julii” jest uniwersalnym i ponadczasowym dziełem, które pozostaje aktualne w każdej epoce, ukazując ludzkie słabości, namiętności i nadzieję na lepsze jutro.