Za co podziwiamy Stasia Tarkowskiego - charakterystyka postaci na podstawie utworu Henryka Sienkiewicza pt. „W pustyni i w puszczy”

Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 19.07.2024 o 10:16

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 18.07.2024 o 17:48

Henryk Sienkiewicz, w swojej powieści "W pustyni i w puszczy," przedstawił fascynujące przygody dwóch dzieci: Stasia Tarkowskiego i Nel Rawlison. Staś, główny bohater tej klasycznej powieści, przeszedł wiele trudnych prób w Afryce. Jego hart ducha, inteligencja, umiejętności i odwaga sprawiają, że jest postacią godną podziwu i naśladowania. W tej pracy spróbuję przedstawić charakterystykę Stasia i uzasadnić, dlaczego jest tak wyjątkowym i inspirującym bohaterem literackim.

Staś Tarkowski urodził się w rodzinie polsko-francuskiej. Jego ojciec był inżynierem, który pracował przy budowie Kanału Sueskiego, co sprawiło, że Staś dorastał na pustyni, w surowych warunkach. Jego matka, Francuzka, zmarła, pozostawiając mężowi wychowanie syna. Tło społeczne i rodzinne Stasia miało ogromny wpływ na jego charakter. Dorastanie na pustyni nauczyło go odwagi, samodzielności i zaradności, co było niezwykle przydatne w przyszłych perypetiach. Jako "dziecko pustyni" doskonale znał te tereny, co niejednokrotnie pomogło mu w przetrwaniu w trudnych sytuacjach.

Nel Rawlison, córka przyjaciela ojca Stasia, była nieodłączną towarzyszką chłopca, a także jego największą troską. Ich przyjaźń była głęboka i pełna wzajemnej troski. Staś opiekował się nią, chronił ją i dbał o jej potrzeby. Ich relacja jest jednym z fundamentów ukazujących jego altruizm i opiekuńczość.

Opisując wygląd zewnętrzny Stasia, trzeba powiedzieć, że był młodzieńcem o wysportowanej sylwetce, wysokim wzroście i dużej sile fizycznej, które to cechy były niezwykle przydatne podczas ich przygód w Afryce. Jego ciało było opalone od słońca, co doskonale kontrastowało z niebieskimi oczami i jasnoblond włosami. Ten zewnętrzny wizerunek odzwierciedlał jego wewnętrzną siłę i determinację.

Staś nie tylko był chłopcem o imponującym wyglądzie i fizycznych umiejętnościach, ale także posiadał wiele talentów i umiejętności. Znakomicie strzelał, co było umiejętnością odziedziczoną po ojcu, równie doskonałym strzelcu. Był najlepszym pływakiem w Port Saidzie i doskonałym jeźdźcem. Staś wyróżniał się również wybitnymi zdolnościami intelektualnymi. Wiedział, jak myśleć logicznie i strategicznie, co pozwalało mu podejmować trafne decyzje w kryzysowych sytuacjach. Ów talent przejawiał się też w jego biegłości językowej. Staś znał język polski, angielski, francuski, a także podstawy arabskiego oraz kilka narzeczy afrykańskich, co niejednokrotnie okazywało się kluczowe podczas ich przygód.

Jego odwaga i heroizm są jednymi z najważniejszych cech, które sprawiają, że jest postacią godną podziwu. Staś nie wahał się postawić wszystkiego na jedną kartę, aby uratować siebie i Nel. Jednym z najbardziej niezapomnianych momentów w powieści było zabicie lwa, które wymagało nie tylko odwagi, ale i precyzyjnych umiejętności strzeleckich. Innym przykładem jego heroizmu była wyprawa do puszczy po lekarstwo dla chorej Nel. Przemierzając niebezpieczny teren, z narażeniem życia, Staś pokazał, jak wielką wartość ma dla niego przyjaźń i troska o innych.

Staś wyróżniał się również opiekuńczością i troskliwością, co widać było szczególnie w jego relacji z Nel. W trudnych warunkach afrykańskiej puszczy dbał o jej bezpieczeństwo, osłaniając ją własnym ciałem przed niebezpieczeństwem. Zabierał Nel z dala od zagrożeń, szukał jedzenia i wody, aby zapewnić jej przetrwanie. Jego opiekuńczość była tak intensywna, że stawiał potrzeby Nel ponad swoje własne, co świadczyło o jego niezrównanej empatii i szlachetności.

Kolejną godną podziwu cechą Stasia była jego szlachetność i altruizm. Staś nie myślał tylko o sobie i Nel, ale także o innych napotkanych ludziach i zwierzętach. Przykładem może być wyzwolenie Kalego i Mei z rąk handlarzy niewolników oraz jego szacunek dla ludzi innych ras. Jego szlachetność przejawiała się również w jego gotowości do oddania ostatniego jedzenia i wody Nel, co było aktem najwyższego poświęcenia.

Pomysłowość i zaradność Stasia były również kluczowe w ich wspólnym przetrwaniu. Jego umiejętność wykorzystywania dostępnych zasobów i sytuacji była niespotykana. Staś użył latawców do wysyłania wiadomości, co było dowodem jego pomysłowości. Również uwolnienie słonia, który później stał się nieocenionym towarzyszem w podróży, pokazuje jego zdolności do rozwiązywania problemów i przewidywania konsekwencji swoich działań.

Mimo licznych zalet, Staś miał także wady, które jednak nauczył się przezwyciężać. Jego chełpliwość i zarozumiałość wyraźnie widoczne na początku powieści, ustąpiły miejsca dojrzałości i pokorze w miarę jak napotykał kolejne trudności. Nauczył się, że prawdziwa siła nie polega na przechwałkach, ale na umiejętności podejmowania odpowiedzialnych decyzji oraz pomocy innym.

Z subiektywnego punktu widzenia, Staś Tarkowski jest postacią wyjątkową i wielce inspirującą. Jego cechy charakteru, takie jak odwaga, opiekuńczość, szlachetność, i pomysłowość, czynią go wzorem do naśladowania. Jest bohaterem, który może inspirować młodszych czytelników do bycia odważnymi, odpowiedzialnymi i empatycznymi ludźmi. Jego postawa uczy, że warto walczyć o swoje przekonania i dbać o innych, nawet w najtrudniejszych sytuacjach.

Podsumowując, Staś Tarkowski z "W pustyni i w puszczy" Henryka Sienkiewicza, to postać głęboko utkwiła w literaturze polskiej jako symbol odwagi, zapału i dobroci. Jego postać jest nie tylko ważna ze względu na swoje cechy, ale również jako element edukacyjny, inspirujący młodych ludzi do bycia lepszymi. Staś pokazuje, że niezależnie od okoliczności, zawsze warto być dobrym i odważnym człowiekiem. Jego historia to przypomnienie, że prawdziwa wielkość tkwi w naszym sercu i umiejętności niesienia pomocy innym. Przesłanie, które niesie postać Stasia, wciąż jest aktualne i niezwykle wartościowe dla każdego pokolenia.