Nowela Sienkiewicza jako opowieść o trudnym losie emigranta, żołnierza

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 1.08.2024 o 8:32

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 1.08.2024 o 8:15

Henryk Sienkiewicz to jeden z najwybitniejszych polskich pisarzy, który zdobył uznanie na całym świecie, w tym Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury w 1905 roku. Jego twórczość charakteryzuje się głębokim humanizmem, wnikliwą analizą psychologiczną bohaterów oraz wielkim umiłowaniem ojczyzny. "Latarnik" to jedna z jego najsłynniejszych nowel, napisana w 1881 roku. Ta krótka forma literacka, cechująca się zwartą fabułą i ostrym punktem kulminacyjnym, stanowi doskonały przykład literackiego kunsztu Sienkiewicza. Nowela "Latarnik" jest opowieścią o trudnym losie emigranta i żołnierza, którego życie wypełniają tęsknota, nieudane przedsięwzięcia, ale również szlachetność i poświęcenie.

Głównym bohaterem "Latarnika" jest Skawiński, postać, którą można uznać za emblematyczną dla losów wielu polskich emigrantów. Skawiński to człowiek, który opuścił Polskę po powstaniu listopadowym i od tego czasu tułał się po świecie, szukając swojego miejsca. Jego życie to nieustanne zmagania i poszukiwania, które dotkliwie odciskają się na jego losie. Był kopaczem złota w Australii, poszukiwaczem diamentów w Afryce, strzelcem rządowym w Indiach Wschodnich, majtkiem na statku i harpunnikiem na wielorybniku. Każde z tych doświadczeń kończyło się niepowodzeniem, co tylko pogłębiało jego poczucie przegranej i beznadziejności.

Skawiński to osoba szczera, otwarta i bardzo ufna. Jego charakterystyka moralna jest bogata i złożona. Charakteryzuje go wyjątkowa szlachetność, co ilustruje epizod oddania całego zapasu chininy chorym na Kubie. Tego typu gesty pokazują jego głęboką empatię i humanitaryzm, które mimo trudnych doświadczeń życiowych nie zostały w nim stłumione.

Po latach tułaczki Skawiński stara się o posadę latarnika w Aspinwall. Pragnie odnaleźć spokój i stabilizację, której tak bardzo mu brakowało przez całe życie. Wyraźnie emocjonalna prośba o zatrudnienie do pracodawcy ujawnia głęboki ból i zmęczenie życiowe bohatera: "Dużo widzicie przeszedłem. (...) Błagam was. Jak mi Bóg miły, jestem jak statek, który jeśli nie wejdzie do portu, to zatonie…". Skawiński z nadzieją patrzy na latarnię jako na ostateczne schronienie, miejsce, w którym mógłby wreszcie odnaleźć upragnioną ciszę i bezpieczeństwo. Mimo swojego wieku pozostaje czerstwy, wyprostowany, z postawą żołnierską, co jest dowodem jego nieugiętego ducha.

Jednak nawet jako latarnik Skawiński nie jest w stanie uciec od swojej przeszłości i tęsknoty za ojczyzną. W pewnym momencie dostaje paczkę z książkami od Polskiego Towarzystwa w Nowym Jorku. Pośród nich znajduje "Pana Tadeusza" Adama Mickiewicza. Zaczytanie się w tej książce staje się dla niego wyjątkowym momentem powrotu do korzeni, do Polski, którą opuścił wiele lat wcześniej. Czytając "Pana Tadeusza", Skawiński przeżywa na nowo swoją młodość, przywołuje wspomnienia z ojczyzny, co wywołuje w nim silne uczucia tęsknoty i nostalgii: "Otwierały się przed nim nowe drogi tułactwa; (...) Na nowe zaś drogi życia miał także na piersiach swoją książkę, którą od czasu do czasu przyciskał ręką w obawie, czy mu ona nie zginęła…".

Zaczytanie się w książce ma jednak tragiczne konsekwencje. Skupiwszy się na lekturze, Skawiński zapomina o swoich obowiązkach i nie zapala lampy w latarni. To niedopatrzenie prowadzi do utraty pracy, co jest dla niego kolejnym bolesnym doświadczeniem życiowym. Stratę posady, która miała być ostatecznym schronieniem, Skawiński przeżywa jako gorzką porażkę, która dopełnia jego trudny los emigranta i żołnierza.

Skawiński to nie tylko emigrant, ale również żołnierz. Udział w wielu wojnach i bitwach świadczy o jego odwadze i poświęceniu. Liczne odznaczenia i ordery, które zdobył, są dowodem jego męstwa i szlachetności. Skawiński wielokrotnie ryzykował życiem dla innych, co ukazuje jego prawdziwe żołnierskie serce. Jego bohaterskie czyny nie ograniczają się jednak tylko do pola bitwy. Oddanie całego zapasu chininy podczas epidemii na Kubie jest przykładem jego humanitarnych gestów. Mimo że sam potrzebował tych leków, zdecydował się pomóc innym, pokazując swoją niewzruszoną moralność i poczucie odpowiedzialności za innych.

Również na polu społecznym Skawiński wykazał się szlachetnością. Część swojej pensji jako latarnik wysyłał do Polskiego Towarzystwa w Nowym Jorku, wspierając rodaków w potrzebie. Jego działania były wyrazem patriotyzmu i lojalności wobec ojczyzny, którą musiał opuścić. Mimo trudnych doświadczeń życiowych nigdy nie zapomniał o swoich korzeniach i potrzebach innych Polaków.

Refleksja nad losem Skawińskiego prowadzi do wniosku, że jest on symbolem emigranta i żołnierza, człowieka, który mimo niepowodzeń i nieudanych przedsięwzięć nigdy nie stracił swojej szlachetności i moralności. Jest to bohater tragiczny, który przez całe życie poszukuje spokoju, choć nigdy go całkowicie nie osiąga. Jego losy pobudzają do refleksji nad trudnym losem emigrantów, ich tęsknotą za ojczyzną, poświęceniem i lojalnością. Nowela "Latarnik" jest pięknym i przejmującym obrazem tych doświadczeń, który inspiruje do przemyśleń nad tym, co naprawdę ważne w życiu.

Osobiście, historia Skawińskiego skłania mnie do głębokiego zastanowienia się nad losem ludzi, którzy zostali zmuszeni do opuszczenia swojego domu i szukania szczęścia w obcym świecie. Emigracja to ogromne wyzwanie, pełne niepewności i trudów, ale także szansa na nowe możliwości. Los Skawińskiego pokazuje, że nawet w najbardziej nieznośnych warunkach można zachować humanitarność i szlachetność, co jest wartością samu w sobie i źródłem nadziei dla innych. Być może kiedyś spotkam takiego człowieka i na pewno zastanowię się, czy to, aby nie pan Skawiński…

Podsumowując, nowela "Latarnik" Henryka Sienkiewicza to piękny i przejmujący obraz trudnego losu emigranta i żołnierza. Skawiński to postać tragiczna, której życie pełne jest bólu, niepowodzeń, ale też niewzruszonej szlachetności i poświęcenia. Jego historia jest lekcją dla nas wszystkich, przypominając o wartościach, które naprawdę się liczą, takich jak lojalność, poświęcenie i niezłomność ducha. Nowela ta pozostaje również inspiracją do refleksji nad losem tych, którzy musieli opuścić swoje domy, przypominając o potrzebie empatii i wsparcia dla emigrantów w dzisiejszym świecie.