Komedia charakterów Aleksandra Fredry. Cześnik i Rejent – charakterystyka

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 6.08.2024 o 12:02

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 6.08.2024 o 11:08

Aleksander Fredro to jeden z najwybitniejszych polskich komediopisarzy, który na stałe wpisał się w kanon literatury narodowej. Jego twórczość, przepełniona humorem i żywiołowością, jest przykładem talentu Fredry do odmalowywania ludzkich charakterów w sposób, który bawi, a jednocześnie skłania do refleksji. Jednym z najbardziej znanych utworów Fredry jest "Zemsta", komedia charakterów, której bohaterowie – Cześnik Raptusiewicz i Rejent Milczek – są doskonałym przykładem mistrzostwa Fredry w kreśleniu postaci.

"Zemsta" to utwór oparty na rzeczywistych wydarzeniach, związanych z konfliktem między dwoma szlacheckimi rodami. Główna fabuła koncentruje się na sporze między dwoma bohaterami – Cześnikiem Raptusiewiczem i Rejentem Milczkiem – którzy kłócą się o zamek. Ich wzajemna niechęć jest jednak tylko jednym z wątków, które prowadzą do licznych komicznych sytuacji. Na tle tej intrygi rozgrywają się także losy miłosne Wacława, syna Rejenta, i Klary, wychowanicy Cześnika.

Cześnik Raptusiewicz to postać, która od pierwszego kontaktu z nią buduje wrażenie osoby barwnej i pełnej życia. Opis fizyczny tej postaci skupia się na jego wieku – około sześćdziesięciu lat. Mimo swojego zaawansowanego wieku, Cześnik jest opisany jako wysoki, silny i krzepki mężczyzna, który mimo licznych chorób, takich jak migrena, reumatyzm, bóle żołądka i podagra, zachowuje pełen wigoru. Choroby te, choć dokuczliwe, nie odbierają mu energii i chęci do działania, co sprawia, że jest postacią dynamiczną.

Charakterystyka psychologiczna Cześnika jest równie interesująca i złożona. Jego temperament jest wybuchowy i gwałtowny, co znajduje odzwierciedlenie w jego zachowaniu. Jest człowiekiem energicznym, który nie boi się wyrażać swoich emocji. Cytat "Cześnik wulkan - aż niemiło. Gdybym krótko go nie trzymał, Nie wiem, co by z światem było" doskonale ilustruje jego charakter. Jego przeszłość, walka w konfederacji barskiej i działalność na sejmikach, również wpłynęły na jego sposób bycia.

Cześnik w swoich działaniach kieruje się chęcią zdobycia majątku, co staje się widoczne w jego dążeniu do małżeństwa z Podstoliną. Jego stosunek do majątku i sąsiadów jest nacechowany gotowością do kłótni i bójek. Jest impulsywny, co widać najlepiej w sytuacjach, gdy reaguje na fałszywe informacje, takie jak wieść o bogactwie Podstoliny. Jego sposób mówienia jest donośny, a gestykulacja szeroka, co potęguje wrażenie ekspresyjności i gwałtowności.

Relacje Cześnika z innymi postaciami są również warte uwagi. Jego stosunki z Rejentem Milczkiem są antagonistyczne, pełne napięcia i konfliktu. Z kolei jego relacje z Klarą mają charakter opiekuńczy. W stosunku do Papkina, Cześnik jest protekcyjny i wywyższający się, co podkreśla jego dominujący charakter.

Rejent Milczek to postać stanowiąca zupełne przeciwieństwo Cześnika. Fizycznie Rejent jest niski, o chudej budowie ciała. Jest opisywany jako osoba pochylona do przodu, co dodatkowo zmniejsza jego optyczną posturę. Jego fizyczność podkreśla jego pozorną pokorę i skromność.

Charakterystyka psychologiczna Rejenta skupia się na jego pozornej pokorze i skromności, które są częścią jego strategii manipulacyjnej. Jego częste powiedzenie "Niech się dzieje wola nieba, Z nią się zawsze zgadzać trzeba" podkreśla jego rzekome poddanie się losowi. Jednak pod tą maską kryje się spryt, przebiegłość i cwaniactwo. Rejent jest mistrzem w ukrywaniu swoich prawdziwych zamiarów, co czyni jego postać pełną ukrytej podstępności.

Zachowanie Rejenta jest ciche i spokojne, ale pełne ukrytej przewrotności. Jego głównym celem jest powiększenie majątku, co realizuje nawet kosztem rodziny. Jego skąpstwo, zawziętość oraz znajomość prawa, które umiejętnie wykorzystuje do własnych celów, są kluczowymi elementami jego charakteru. Jego sposób mówienia jest cichy i spokojny, co kontrastuje z jego prawdziwą naturą.

Relacje Rejenta z innymi postaciami są również skomplikowane. Jego stosunek do syna Wacława jest dominujący i manipulacyjny. Stara się narzucić swoją wolę synowi, co prowadzi do licznych konfliktów. Jego konflikt z Cześnikiem jest źródłem wielu intryg, które napędzają fabułę. Rejent również ingeruje w życie Klary i Podstoliny, wykorzystując swoje intrygi, by osiągnąć swoje cele.

Kontrast między Cześnikiem a Rejentem jest jednym z kluczowych elementów komizmu w "Zemście". Cześnik jest gwałtowny, otwarty i fizycznie krzepki, podczas gdy Rejent jest cichy, podstępny, małomówny i psychologicznie przebiegły. Ich wzajemne relacje, pełne konfliktów i intryg, generują sytuacje komiczne, które bawią czytelnika. Ich nazwiska – Raptusiewicz i Milczek – są również symboliczne i podkreślają ich charakterystyczne cechy: gwałtowność Cześnika i milczący spokój Rejenta.

Charaktery tych postaci mają ogromny wpływ na fabułę "Zemsty". Ich konflikty i intrygi napędzają akcję komedii, tworząc napięcie i komizm. Sytuacje, które wynikają z ich wzajemnej niechęci, stanowią źródło satyry społecznej, którą Fredro kieruje przeciwko wadom szlacheckim, takim jak chciwość, pieniactwo i dążenie do władzy.

Satyra społeczna w "Zemście" jest bardzo wyraźna. Fredro krytykuje absurdy codziennego życia szlachty, ukazując jej wady w krzywym zwierciadle. Chciwość, pieniactwo i dążenie do władzy są głównymi tematami, które są poddawane krytyce. Przez postacie Cześnika i Rejenta, Fredro ukazuje, jak te wady wpływają na ludzi i ich relacje, prowadząc do absurdalnych i komicznych sytuacji.

Podsumowując, Aleksander Fredro w "Zemście" mistrzowsko ukazał dwa kontrastujące charaktery – Cześnika Raptusiewicza i Rejenta Milczka. Cześnik, z jego wybuchowym temperamentem i gwałtownością, oraz Rejent, z jego cichą, podstępną naturą, stanowią doskonały przykład komedii charakterów. Ich wzajemne relacje pełne konfliktów i intryg, generują sytuacje komiczne, które śmieszą i skłaniają do refleksji. Fredro za pomocą tych postaci krytykuje wady szlacheckie, ukazując je w krzywym zwierciadle satyry. Cześnik i Rejent, mimo swojego negatywnego nastawienia do siebie nawzajem, pozostają postaciami barwnymi i żywiołowymi, które na stałe wpisały się w kanon polskiej literatury komediowej.