Autocharakterystyka w liście do przyjaciela – „jestem, jaki jestem”.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 7.08.2024 o 15:46

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 7.08.2024 o 15:22

---

Kraków, 23.09.2000 r.

Droga Nieznajoma,

Na początku chciałbym Cię serdecznie pozdrowić i wyrazić nadzieję, że ten list pozwoli nam lepiej się poznać. Choć nie mieliśmy jeszcze okazji spotkać się osobiście, chciałem skorzystać z okazji i przedstawić Ci siebie w sposób jak najbardziej szczery i otwarty. Wydaje mi się, że taki list może być pierwszym krokiem do nawiązania wartościowej relacji.

Mam na imię Tadek, jestem czternastoletnim uczniem Gimnazjum Publicznego nr 2 w Krakowie. Całe moje życie związane jest z tym miastem, którego urok i historia wywarły na mnie ogromne wrażenie. Jako mieszkaniec Krakowa miałem wiele okazji zwiedzać jego zabytki, co pomogło mi zrozumieć i pokochać historię. Przez to miasto, z jego pełnymi życia ulicami i spokojnymi zakątkami, ukształtowały się moje zainteresowania i osobowość.

Wyglądam dość przeciętnie, a mimo to myślę, że niektóre cechy mojego wyglądu mogą być warte wspomnienia. Mam ciemne włosy i piwne oczy, które zdają się odziedziczone po moim dziadku. Moja twarz jest owalna, a charakterystyczna ciemna karnacja jest wynikiem wieloletnich wakacji spędzanych na wsi. Zawsze byłem dość niski, co czasami bywa źródłem frustracji, ale wierzę, że jeszcze uroślę. Wyróżniam się również szczupłą sylwetką, co sprawia, że jestem dosyć ruchliwy i energiczny.

Mój charakter można opisać na wiele sposobów. Przede wszystkim moja mimika bardzo często zdradza moje emocje. Czy to radość, smutek, złość czy zaciekawienie – na mojej twarzy wszystko jest jak otwarta książka. Takie wyrażanie emocji ułatwia mi relacje z rówieśnikami i rodziną, choć czasem potrafi też sprawić pewne trudności. Mimo to, uważam, że autentyczność i szczerość w wyrażaniu siebie są niezwykle ważne.

Jestem pilnym uczniem. Nauka nie przychodzi mi zawsze z łatwością, ale staram się codziennie poświęcać czas, aby dobrze przygotowywać się do lekcji. Wzorem dla mnie jest mój tata, który swoją pracowitością osiągnął wiele w życiu. Czasami zastanawiam się jednak, czy nie poświęcam nauce zbyt wiele czasu, kosztem innych zainteresowań i relacji. Mimo to, wierzę, że konsekwencja i zaangażowanie prędzej czy później przyniosą owoce.

Jedną z najważniejszych cech mojego charakteru jest poczucie humoru. Uwielbiam się śmiać i szukać zabawnych stron w różnych sytuacjach. Czasami śmieszą mnie rzeczy, które dla innych mogą być błahe, co może być źródłem drobnych konfliktów. Staram się jednak zachować umiar i z humorem podchodzić do sytuacji, które mogą wydawać się trudne czy stresujące.

Oczywiście, nie jestem pozbawiony wad. Bywam złośliwy, co niestety rani innych ludzi i z czego nie jestem dumny. Pracuję nad tym, aby ograniczać moje gadulstwo i nadmierną ruchliwość, które mogą być uciążliwe dla otoczenia. Przykładowa sytuacja, która skłoniła mnie do refleksji, miała miejsce, gdy przez moją gadatliwość pominąłem ważne instrukcje nauczyciela, co spowodowało, że nie rozumiałem zadania domowego. Przez to musiałem prosić kolegów o pomoc, co nie było dla mnie łatwe.

W moim życiu zdarzyły się również trudne chwile, które odcisnęły piętno na mojej osobowości. Jednym z najważniejszych wydarzeń była śmierć mojego dziadka. Był dla mnie wzorem mądrości i dobroci. Ten moment nauczył mnie, jak krucha i ulotna jest ludzka egzystencja. Strata dziadka skłoniła mnie do refleksji nad sensem życia i jego wartością. Od tamtej pory staram się żyć pełniej, bardziej świadomie, ceniąc każdą chwilę spędzoną z bliskimi.

Mam także mnóstwo przemyśleń dotyczących przyszłości. Czasami przeraża mnie, jak wiele problemów może wyniknąć z ludzkiej głupoty i lekkomyślności. Czytam wiele książek, w tym opowieści Albera Einsteina, którego słowa „Wyobraźnia jest ważniejsza niż wiedza” skłaniają mnie do refleksji. Uświadomiłem sobie, że muszę być odpowiedzialny za swoje życie i decyzje. Moim celem jest przeżyć życie najlepiej, jak się da, być dobrym człowiekiem i dawać radość innym.

Jeśli chodzi o relacje z innymi, mam szczęście otaczać się kochającą rodziną i wspaniałymi przyjaciółmi. Mama, tata i młodsza siostra są dla mnie nie tylko rodziną, ale również przyjaciółmi, z którymi mogę dzielić się radościami i troskami. Mam również ukochanego psa, który zawsze potrafi poprawić mi humor. W relacjach z innymi staram się być empatyczny i pełen szacunku, zwłaszcza wobec starszych ludzi, którym wiele zawdzięczam.

Pomimo wszelkich wad, wierzę, że jestem dobrą osobą. Mam nadzieję, że uda mi się poprawić swoje słabości i przezwyciężyć trudności, które napotykam na mojej drodze. Wierzę, że każdy z nas jest w stanie się zmienić na lepsze, jeśli tylko wykaże się chęcią i determinacją.

Chciałbym Cię zachęcić do odpowiedzi na mój list. Wierzę, że masz wiele ciekawych rzeczy do opowiedzenia i że również podzielisz się ze mną swoją autocharakterystyką. Interesuje mnie, czy mamy podobne spojrzenie na świat, jakie są Twoje cele i marzenia. Zakończę ten list z nadzieją na długą i wartościową korespondencję.

Serdeczne pozdrowienia,

Tadek.

---

Mam nadzieję, że ten list pozwoli Ci lepiej mnie poznać. Czekam na Twoją odpowiedź z niecierpliwością i jestem przekonany, że nasze rozmowy będą inspirujące i pełne wzajemnego zrozumienia.

Pozdrawiam ciepło, Tadek