„Carpe diem” i „Trwaj chwilo jesteś piękna” – rozważania na temat ludzkiego szczęścia

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 18.08.2024 o 15:07

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 18.08.2024 o 14:20

Szczęście jest jednym z najbardziej pożądanych i jednocześnie najtrudniejszych do jednoznacznego zdefiniowania stanów ludzkiej egzystencji. Różne osoby mogą postrzegać szczęście w odmienny sposób, zależnie od swoich doświadczeń, wartości oraz oczekiwań wobec życia. Filozofia, jako dyscyplina zajmująca się m.in. poszukiwaniem sensu i znaczenia, od wieków stara się odpowiedzieć na pytanie, czym jest szczęście i jak je osiągnąć.

W kontekście literatury i filozofii, dwa znane zwroty: „Carpe diem” oraz „Trwaj chwilo jesteś piękna” symbolizują pewne podejścia do życia i szczęścia. Pierwszy z nich, pochodzący od rzymskiego poety Horacego, namawia do wykorzystywania chwili obecnej bez nadmiernej troski o przyszłość. Drugi, zaczerpnięty z dzieła „Faust” Johanna Wolfganga von Goethego, wyraża pragnienie zatrzymania pięknej, doskonałej chwili, aby trwała wiecznie. W niniejszym wypracowaniu postaram się rozważyć, czym jest szczęście i jak te filozofie mogą pomóc w jego osiągnięciu.

Rozwinięcie

Definicje i refleksje na temat szczęścia

Filozofia również przedstawia różne koncepcje szczęścia. Epikurejskie podejście „Carpe diem” sugeruje, że szczęście można znaleźć w unikaniu cierpienia i czerpaniu przyjemności z małych, codziennych chwil. Według Epikura, cnota, rozum i przyjaźń są kluczowe, by osiągnąć trwałe szczęście. Unikanie nadmiernych ambicji i skromne życie na miarę własnych możliwości było według niego najpewniejszą drogą ku spokojnemu i szczęśliwemu życiu.

Szczęście często kojarzy się z beztroską dzieciństwa, kiedy to poczucie bezpieczeństwa i miłości otaczających nas osób wypełnia nasze myśli. Pierwsze lata życia, przepełnione zabawami i odkrywaniem świata, dostarczają niezliczonych wspomnień, które często nosimy w sobie przez całe życie jako symbolicznych źródeł szczęścia. Podobnie jest z młodością, kiedy to intensywne emocje, pierwsze miłości i nowe doświadczenia wypełniają nasze dni.

Rodzinne wspomnienia, takie jak świąteczne spotkania czy codzienne obiady przy wspólnym stole, to kolejne przykłady chwil, które mogą być źródłem szczęścia. Rodzina kształtuje nasze wartości i moralność, a „domowe ognisko” staje się symbolem bezpieczeństwa i miłości.

Analiza epikurejskiej sentencji „Carpe diem”

Horacjańska zasada „złotego środka” podkreśla znaczenie umiaru i rozsądku w korzystaniu z życia. Horacy twierdził, że prawdziwym szczęściem jest umiejętność cieszenia się chwilą, ale w harmonii z cnotą i moralnością. Współczesne problemy, takie jak konsumpcjonizm i nieustanna pogoń za majątkiem, mogą prowadzić do konfliktów między pokoleniami oraz zaniku wartości rodzinnych.

Nieuzasadnione zaufanie wróżkom i numerologii także może oddalać nas od prawdziwego szczęścia. Zamiast polegać na irracjonalnych przewidywaniach, warto przyjąć realistyczne podejście do planowania przyszłości i stawiania sobie osiągalnych celów. W kontekście dążenia do szczęścia ważna jest wiara i duchowość, które mogą dostarczyć nadziei i poczucia sensu. Również proste, codzienne radości, takie jak wspólne posiłki, rozmowy z bliskimi czy chwile spędzone na łonie natury, mogą być źródłem autentycznego szczęścia.

Znaczenie chwili w filozofii Fausta

W literaturze i filozofii często pojawia się refleksja nad ulotnością szczęścia. Johann Wolfgang von Goethe w swoim „Fauście” porusza temat wartości wspomnień oraz znaczenia szczególnych momentów. Faust pragnął zatrzymać idealną chwilę trwałego szczęścia, co jest paradoksem, ponieważ piękno i wartość takich chwil wynika z ich przemijalności. Upływający czas przypomina nam o konieczności doceniania każdej chwili i czerpania radości z bieżących doświadczeń.

Poszukiwanie szczęścia we współczesnym świecie

Tymczasem wiara i duchowość mogą odgrywać kluczową rolę w poszukiwaniu szczęścia. Dla wielu ludzi codzienna modlitwa, medytacja czy uczestnictwo w życiu duchowym dają poczucie nadziei, siły oraz spokoju. W relacjach z Bogiem ludzie często odnajdują głębszy sens życia oraz wewnętrzne zadowolenie.

Szczęście można też odnaleźć w prostych radościach dnia codziennego. Docenienie małych, drobnych przyjemności, takich jak spacer z ukochaną osobą, filiżanka dobrej kawy czy chwila odpoczynku przy książce, daje wiele satysfakcji. Znaczenie bliskich osób i pielęgnowanie relacji z nimi są kluczowe w kontekście osiągania pełnego zadowolenia z życia.

Zakończenie

Mądrość Horacego dotycząca umiaru oraz refleksje nad ulotnością szczęścia pokazują, jak ważne jest zrównoważone podejście do życia. Przyjemność i radość idą w parze z cnotą i moralnością, a szczęście trzeba kultywować w sposób rozważny i świadomy. Ważne jest również poszukiwanie szczęścia w prostych radościach, bliskości z rodziną i przyjaciółmi, a także w duchowych praktykach i wewnętrznej harmonii.

Osobista refleksja nad szczęściem pokazuje, że życie zgodne z własnym sumieniem oraz dbanie o potrzeby innych są kluczowe w dążeniu do autentycznego szczęścia. Skupienie się na wewnętrznej harmonii, spokoju i wartości moralnych stanowi fundament dla trwałego zadowolenia z życia, co jest celem, do którego warto dążyć.