Jak mogłoby wyglądać spotkanie Hobbita i Gandalfa? Opowiadanie z wykorzystaniem opisu i dialogu oraz refleksją nad gościnnością Bilba

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: wczoraj o 11:05

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 17.01.2026 o 12:10

Pewnego słonecznego poranka, w Shire, Bilbo Baggins jak zwykle zajmował się swoimi porannymi obowiązkami. Jego norka była schludna i przytulna, a spiżarnia wypełniona po brzegi smakołykami wszelakiej maści, od aromatycznych serów, przez świeże chleby, aż po soczyste owoce. Bilbo zawsze dbał o to, by w jego domku nie brakowało niczego, co mogłoby ucieszyć podniebienie zarówno jego, jak i ewentualnych gości.

Tego dnia jednak na horyzoncie miał pojawić się ktoś wyjątkowy - Gandalf Szary. W porannej mgle, Bilbo ledwo dostrzegł zarys postaci zmierzającej w jego stronę. Kiedy czarodziej przybliżył się, Bilbo dostrzegł jego wysoką i smukłą sylwetkę, a także długą brodę, która falowała na wietrze niczym srebrne nici. Gandalf nosił swój charakterystyczny punktowy kapelusz i szare szaty, które dodawały mu tajemniczości.

"Bilbo Baggins! Czy pozwolisz, abym zagościł w twoim przytulnym domu na chwilę?" - odezwał się Gandalf z uśmiechem, który zdradzał złotorączkowe iskierki w jego oczach.

"Oczywiście, Gandalfie! Wejdź, wejdź! Czy mogę zaproponować ci coś do zjedzenia? Mam świeże pieczywo, ser, owoce, a może filiżankę herbaty?" - Bilbo otworzył szeroko drzwi, zapraszając gościa do środka.

"O, chętnie skorzystam, drogi Bilbo. Twoja gościnność jest zawsze godna podziwu" - odpowiedział Gandalf, wchodząc do norki. Zapach świeżo wypieczonego chleba i ziół rozchodził się po pomieszczeniach, tworząc atmosferę domowego ciepła.

Bilbo, z typową dla siebie zwinnością, zaczął krzątać się po kuchni, przygotowując poczęstunek dla swojego gościa. Po chwili na stole pojawiły się talerze pełne różnorodnych przysmaków. "Nie możemy rozmawiać na czczo, prawda? Proszę, częstuj się, Gandalfi" - rzekł Bilbo, zasypując stół smakołykami.

"Z przyjemnością" - odparł czarodziej, sięgając po kawałek sera i skubiąc go z namysłem. "Odwiedziłem Shire, bo pragnąłem porozmawiać z tobą o czymś ważnym."

Bilbo spojrzał z zainteresowaniem, przechylając lekko głowę. "Tak? O co chodzi, Gandalfie?"

Czarodziej uśmiechnął się tajemniczo, upijając łyk gorącej herbaty. "Zastanawiałeś się kiedyś nad opuszczeniem Shire, Bilbo? Nad podróżą, która mogłaby odmienić nie tylko twoje życie, ale i losy wielu innych istot?"

Hobbit uniósł brwi, zaskoczony niespodziewanym pytaniem. "Cóż, dawno temu w dzieciństwie marzyłem o przygodach, ale teraz... Cóż, jestem już przecież dorosły" - powiedział, choć w jego głosie słychać było nutkę rozmarzenia.

"Nigdy nie jest za późno na przygody, drogi Bilbo" - odpowiedział Gandalf, pochylając się nieco do przodu. "Chciałbym, byś dołączył do pewnej drużyny. Będzie to wyprawa niebezpieczna, lecz niezwykle ważna. Potrzebujemy kogoś takiego jak ty."

Bilbo zastanowił się nad propozycją czarodzieja. Jego spojrzenie na moment skierowało się ku oknu, gdzie widniał spokojny krajobraz Shire, jego dom. "Przygoda, powiadasz... Jak myślisz, co udałoby mi się osiągnąć?"

Gandalf, nakładając sobie kolejny kęs ziemniaczanego placka, uśmiechnął się pokrzepiająco. "Myślę, że odkryjesz w sobie więcej odwagi, niż przypuszczasz. I wierz mi, losy niejednej istoty zależą od twojej decyzji."

Bilbo zadumał się, wciąż mając wątpliwości. Jednak w jego sercu zaczęło kiełkować uczucie, które wcześniej znał tylko z dawnych opowieści o przygodach. "Dobrze, Gandalfie. Opowiedz mi więcej o tej podróży... Może przygoda nie jest czymś, czego powinienem się bać."

Czarodziej skinął głową, zadowolony z przebiegu rozmowy. Wiedział, że w sercu tego małego hobbita kryje się odwaga i potencjał, które warto odkryć. Razem, siedząc w przytulnej norce Bilba, rozmawiali długo, snując plany i wizje, które miały przynieść nowe, niezapomniane przygody.