Wywiad z Anią Shirley, bohaterką powieści „Ania z Zielonego Wzgórza”

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 19.01.2025 o 20:57

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 7.01.2025 o 10:57

Dzień dobry, Aniu. Bardzo się cieszę, że zgodziłaś się na ten wywiad. Naszych czytelników interesuje Twoja historia, ponieważ Twoje przygody stały się inspiracją dla wielu młodych ludzi. Może zacznijmy od początku. Jak to się stało, że trafiłaś do Zielonego Wzgórza?

Dzień dobry! To naprawdę długa historia, ale spróbuję streścić najważniejsze szczegóły. Wszystko zaczęło się, gdy przebywałam w sierocińcu. Przez przypadek zostałam wysłana do rodzeństwa Cuthbertów, Maryli i Mateusza, którzy mieszkali na Zielonym Wzgórzu w Avonlea. Oni oczekiwali chłopca, aby pomógł im w pracach na farmie, ale oto pojawiłam się ja – dziewczynka pełna marzeń i wyobraźni. Na początku Maryla była sceptyczna, ale Mateusz szybko się do mnie przekonał.

Niesamowita historia! Zielone Wzgórze stało się Twoim domem. Jakie były Twoje pierwsze wrażenia?

Kiedy tylko przybyłam do Avonlea, byłam absolutnie zachwycona. Zielone Wzgórze to miejsce pełne uroku i piękna, a ja, jako dziecko z bujną wyobraźnią, od razu zaczęłam tworzyć historie o magicznych miejscach i przygodach. Na początku było trudno przystosować się do nowych warunków, zwłaszcza że Maryla była bardzo surowa, a ja z kolei miałam tendencję do wpadania w kłopoty. Jednak szybko poczułam się tam jak w domu, szczególnie dzięki Mateuszowi, który zawsze mnie wspierał.

Twoja przyjaźń z Dianą Barry jest jednym z najbardziej uroczych wątków w Twojej historii. Czy mogłabyś powiedzieć nam więcej o tej relacji?

Oczywiście! Diana Barry była moją pierwszą i najlepszą przyjaciółką w Avonlea. Od razu znalazłyśmy wspólny język. Diana była urzekająco miła i zawsze gotowa do zabawy, choć jej rodzice czasami byli sceptyczni wobec naszej przyjaźni, zwłaszcza po tym, jak przypadkowo ją upiłam winem porzeczkowym zamiast soku. Na szczęście udało nam się przezwyciężyć wszystkie przeszkody. Diana była nie tylko moją przyjaciółką, ale także podporą w trudnych chwilach.

Wiadomo, że jesteś znana z bogatej wyobraźni. Jak wpływa ona na Twoje życie codzienne?

Moja wyobraźnia jest nieodłączną częścią mojego życia. Pomaga mi radzić sobie z trudnymi sytuacjami i sprawia, że każda, nawet najbardziej monotonna chwila, staje się fascynującą przygodą. To dzięki niej pisałam historie, które sprawiły mi wiele radości, ale także wpędzały mnie w tarapaty. Wyobraźnia jest częściowo przyczyną moich nieporozumień z Marylą czy Gilbertem Blythe, z którym choć na początku się nie zgadzałam, z czasem wywiązała się między nami więź przyjaźni i rywalizacji.

Skoro już wspomniałaś o Gilbercie, czy mogłabyś zdradzić nam coś więcej o Waszej burzliwej relacji?

Ach, Gilbert Blythe! Nasze pierwsze spotkanie nie przebiegło zbyt dobrze. Nazwał mnie "marchewką" z powodu moich rudych włosów, co doprowadziło mnie do szału. Byłam tak zła, że złamałam tabliczkę na jego głowie. Przez długi czas nie chciałam mu wybaczyć, ale w miarę jak lepiej go poznawałam, zdałam sobie sprawę, że to naprawdę dobry i inteligentny chłopak. Nasza rywalizacja w szkole zmotywowała mnie do nauki, a z czasem udało nam się zbudować prawdziwą przyjaźń.

Co najbardziej lubisz w życiu na Zielonym Wzgórzu?

Zielone Wzgórze to dla mnie oaza spokoju. Kocham spacery po okolicznych lasach, podziwianie przyrody i możliwość bycia sobą. Jest tutaj coś magicznego w każdej porze roku, od kwiecistej wiosny po mroźną zimę. Mieszkają tu cudowni ludzie, a ja cenię sobie ich przyjaźń i wsparcie. To właśnie sprawia, że czuję się tu jak w prawdziwym domu, którego zawsze pragnęłam.

Dziękuję Ci, Aniu, za ten wywiad. Twoje przygody na Zielonym Wzgórzu są inspiracją dla wielu osób. Mam nadzieję, że będziesz dalej żyła pełnią życia i odkrywała nowe marzenia.

Bardzo dziękuję! Cieszę się, że mogłam podzielić się moją historią, i mam nadzieję, że każdy znajdzie dla siebie coś inspirującego w moich przygodach.