Opowiadanie z dialogiem na podstawie bajki Ignacego Krasickiego 'Przyjaciele'

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 21.02.2025 o 11:13

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 11.02.2025 o 21:23

W małym, malowniczym miasteczku stał zadumany lis, rozważając swoje życie i to, jakie ma znaczenie przyjaźń. Przypominało mu się, jak wiele razy w życiu liczył na wsparcie innych, ale też i on sam niósł pomoc. W jego pamięci szczególnie utkwiła pewna historia z przeszłości, która nauczyła go, czym jest prawdziwa przyjaźń.

Pewnego razu, tuż pod lasem, lis spotkał się z wilkiem. Znali się od lat, choć ich drogi często się rozchodziły z powodu różnych interesów. Jednak tego dnia los chciał, aby znów się zetknęły. Obaj postanowili wybrać się na wspólną wyprawę w poszukiwaniu smakowitego, leśnego posiłku.

- Wydaje mi się, że w pobliżu rzeki można znaleźć coś dobrego do jedzenia - zaproponował wilk, zerkając na lisa.

- Zgadzam się - odpowiedział lis z lekkim uśmiechem. - Tylko miejmy oczy szeroko otwarte, nigdy nie wiadomo, co nas spotka w puszczy.

Rozmawiając, ruszyli w stronę rzeki, ścieżką prowadzącą przez gęsty las. Każdy z nich miał nadzieję, że dzisiejszy dzień przyniesie im szczęście. W duchu obaj cieszyli się z towarzystwa, bo choć nie zawsze się zgadzali, to jednak cenili swoją znajomość. Atmosfera była przyjacielska, przetykana żartobliwymi przekomarzaniami.

Niemniej jednak świat bywał nieprzewidywalny. Nieopodal rzeki, niespodziewanie, obaj przyjaciele natknęli się na zranionego jelenia, który utknął w błocie. Był to widok zarówno smutny, jak i dający nadzieję na szybki posiłek.

- Wilku, myślę, że oto nasza szansa - powiedział lis z wyraźnym podekscytowaniem.

- Tak, ale… - wilk przerwał, patrząc głęboko w oczy lisa - Nie czujesz, że powinniśmy mu pomóc?

Lis, nie do końca przekonany, podrapał się po głowie. Zwykle instynkt wprawiał go w gotowość do zdobycia łatwego łupu, ale zaskoczyły go słowa towarzysza.

- A co z jedzeniem? - zapytał z obawą w głosie.

Wilk, z zamyśleniem na pysku, odpowiedział:

- Lisie, zdobyć posiłek możemy w każdy dzień, ale przyjaźń mierzy się innymi wartościami. Jak możemy nazywać się przyjaciółmi, jeśli nie pomożemy potrzebującemu, kiedy mamy ku temu sposobność?

Te słowa utkwiły w sercu lisa. Spojrzał na cierpiące stworzenie, czując budzącą się w nim empatię.

Zjednoczyli więc siły, aby pomóc jeleniowi wydostać się z błota. Z determinacją i poświęceniem zaczęli pracować; wykorzystywali swoje łapy, aby odsunąć błoto, umożliwiając jeleniowi ruch. W tym trudzie zrozumieli, jak ważne jest, aby współpracować. Czasem potrzeba kilku par łap, aby dokonać czegoś większego.

Kiedy wreszcie udało się uwolnić jelenia, zwierzę spojrzało na nich z wdzięcznością.

- Dziękuję wam, przyjaciele - wydyszał jeleń, oddalając się powoli w stronę lasu.

Lis i wilk spojrzeli na siebie, a na ich twarzach wymalowały się uśmiechy. Zrozumieli, że prawdziwa przyjaźń i pomoc innym niosą ze sobą więcej satysfakcji niż jakakolwiek zdobycz.

- Cieszę się, że wybrałeś mnie na towarzysza dzisiaj, wilku - powiedział lis. - Dobrze było nauczyć się, że przyjaźń to coś więcej niż tylko wspólne interesy.

- Zgadzam się, lisie. Od teraz wiem, że wartość przyjaciela mierzy się tym, jak postępuje w potrzebie - odpowiedział wilk z przekonaniem.

Tak zakończyła się ta przygoda, dzięki której obaj przyjaciele wyszli z lasu bogatsi o cenniejsze wartości niż te, których szukali wcześniej. Zrozumieli, że prawdziwy przyjaciel to ten, który jest gotów nieść pomoc i podzielić się pięknem życia, zarówno w trudnych momentach, jak i zwykłych, codziennych chwilach.