Diagnoza fragmentaryczna samooceny 9-letniego chłopca
Rodzaj zadania: Wypracowanie
Dodane: dzisiaj o 8:34
Streszczenie:
Poznaj diagnozę fragmentaryczną samooceny 9 letniego chłopca i sprawdź metody, wyniki oraz wnioski o jego funkcjonowaniu szkolnym i społecznym.
Diagnoza fragmentaryczna samooceny 9-letniego chłopca
Dane podstawowe
Imię: nie podano Wiek: 9 lat Klasa: III szkoły podstawowej Miejsce badania: szkoła---
Cel diagnozy
Celem niniejszej diagnozy jest ocena poziomu oraz cech samooceny u 9-letniego chłopca na podstawie obserwacji, rozmowy oraz dostępnych narzędzi diagnostycznych wykorzystywanych w pracy z dziećmi w wieku wczesnoszkolnym.---
Metody
1. Rozmowa swobodna z dzieckiem 2. Obserwacja zachowania podczas zajęć szkolnych i pracy indywidualnej 3. Kwestionariusz samooceny dla dzieci Harter (fragmentarycznie) 4. Wykonanie rysunku „Ja teraz” 5. Wywiad z wychowawcą i rodzicami---
Wyniki obserwacji i badania
1. Obraz siebie i wypowiedzi własne
Chłopiec przejawia umiarkowaną swobodę w wypowiedziach na temat własnej osoby. Na pytania dotyczące swoich mocnych stron odpowiada: „Jestem dobry w matematyce i lubię czytać książki. Lubię grać w piłkę z kolegami, chociaż nie jestem najlepszy w drużynie.” Zapytany o swoje słabsze strony, wymienia: „Czasem się denerwuję, gdy przegrywam. Nie zawsze jest mi łatwo zaprzyjaźnić się z kimś nowym.”W rozmowie chłopiec ujawnia ogólną akceptację własnej osoby, ale występują u niego elementy obniżonej samooceny w sytuacjach społecznych i w rywalizacji fizycznej.
2. Funkcjonowanie społeczne
Z relacji wychowawcy wynika, że chłopiec chętnie uczestniczy w zajęciach grupowych, jednak raczej w mniejszych grupach lub z bliższymi kolegami. Inicjuje kontakty, lecz w nowych sytuacjach jest nieco wycofany. Zdarza się, że nie zgłasza się do konkursów klasowych lub zabaw wymagających rywalizacji, obawiając się porażki.Podczas zajęć w klasie zazwyczaj przestrzega reguł, potrafi współpracować, lecz nie zawsze dochodzi do głosu wśród bardziej dominujących rówieśników.
3. Wyniki w nauce
Chłopiec osiąga dobre wyniki w nauce, szczególnie wyróżnia się w matematyce i czytaniu ze zrozumieniem. Nauczycielka podkreśla, że jest pracowity, sumienny, jednak czasami nie wierzy we własne możliwości, np. rezygnuje z trudniejszych zadań bez próby rozwiązania.4. Wyniki kwestionariusza samooceny (wg S. Harter – Skala Kompetencji i Akceptacji Siebie – fragment wyników)
W samoocenie kompetencji szkolnych chłopiec w większości ocenia siebie pozytywnie („potrafię dobrze liczyć”, „lubię czytać książki do końca bez pomocy”). W samoocenie kompetencji sportowych wskazuje raczej na umiarkowany poziom własnych umiejętności, a w pytaniach dotyczących akceptacji w grupie wyraża obawy („czasem myślę, że koledzy wolą kogoś innego do zabawy”).5. Rysunek „Ja teraz”
Rysunek jest szczegółowy, przedstawia chłopca z uśmiechem, wśród książek i piłki. Sylwetka proporcjonalna, detale zachowane. Pozwala to wnioskować o ogólnej akceptacji swojego wyglądu oraz pozytywnych emocjach względem własnego „ja”.---
Wnioski – fragmentaryczna diagnoza samooceny
1. Samoocena szkolna: chłopiec wykazuje dość wysoką samoocenę swoich kompetencji edukacyjnych, odczuwa satysfakcję z wyników i lubi przedmioty humanistyczne oraz matematyczne. 2. Samoocena społeczna: w kontaktach z rówieśnikami jest raczej ostrożny, posiada kilku bliższych kolegów, jednak lęk przed odrzuceniem czy porażką wpływa na jego poczucie własnej wartości w grupie. 3. Samoocena sprawnościowa (fizyczna): chłopiec ocenia siebie jako przeciętnego lub raczej słabszego w sporcie, co przekłada się na unikanie niektórych rywalizacyjnych sytuacji. 4. Ogólna akceptacja siebie: rysunki oraz wypowiedzi wskazują na ogólną akceptację własnej osoby, przy jednoczesnych, okresowych wątpliwościach w kontaktach społecznych i zajęciach sportowych.---
Rekomendacje
- Wsparcie samooceny w kontaktach społecznych – zachęcanie chłopca do uczestnictwa w aktywnościach grupowych, wzmacnianie poczucia własnej wartości niezależnie od wyniku. - Praca nad radzeniem sobie z porażką i lękiem przed oceną – wdrażanie ćwiczeń rozwijających odporność na niepowodzenia. - Rozwijanie mocnych stron – dalsza motywacja do rozwoju zainteresowań szkolnych i pozaszkolnych, wykorzystywanie sukcesów do budowania pozytywnego obrazu siebie.---
Podsumowanie
Samoocena 9-letniego chłopca jest na ogół adekwatna do jego faktycznych osiągnięć i możliwości, z zaznaczeniem większej pewności siebie w sferze edukacyjnej oraz obniżonego poczucia własnej wartości w kontaktach społecznych i w sporcie. Wymaga wsparcia w umacnianiu poczucia własnej wartości, szczególnie w sytuacjach rywalizacji i w relacjach z rówieśnikami.Przykładowe pytania
Odpowiedzi zostały przygotowane przez naszego nauczyciela
Jaki jest główny cel diagnozy fragmentarycznej samooceny 9-letniego chłopca?
Celem jest ocena poziomu i cech samooceny chłopca. Oparto ją na obserwacji, rozmowie oraz narzędziach diagnostycznych dla dzieci w wieku wczesnoszkolnym.
Jakie metody zastosowano w diagnozie fragmentarycznej samooceny 9-letniego chłopca?
Zastosowano rozmowę, obserwację, kwestionariusz Hartera, rysunek „Ja teraz” oraz wywiad z wychowawcą i rodzicami. To pozwoliło ocenić różne obszary funkcjonowania dziecka.
Jak oceniono samoocenę szkolną 9-letniego chłopca?
Samoocena szkolna jest dość wysoka. Chłopiec dobrze ocenia swoje kompetencje edukacyjne, szczególnie w matematyce i czytaniu.
Jak wygląda samoocena społeczna 9-letniego chłopca?
Samoocena społeczna jest ostrożna i częściowo obniżona. Chłopiec ma kilku bliskich kolegów, ale obawia się odrzucenia i nie zawsze pewnie funkcjonuje w grupie.
Jakie wnioski daje diagnoza fragmentaryczna samooceny 9-letniego chłopca?
Samoocena chłopca jest ogólnie adekwatna, z mocną stroną w nauce. Wymaga jednak wsparcia w kontaktach społecznych, radzeniu sobie z porażką i budowaniu pewności w sporcie.
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się