Dialog psychologa z pacjentem na pierwszej wizycie: Problem stresu związanego z rozpoczęciem nowej pracy

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 18.01.2025 o 11:36

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 18.01.2025 o 11:23

Tytuł zadania domowego: "Napisz dialog psycholog–pacjent na pierwszej wizycie. Problem dotyczy stresu podczas rozpoczęcia nowej pracy. Dialog powinien trwać 50 min."

Pacjent wszedł do gabinetu psychologa, lekko zdenerwowany, jego ruchy zdradzały wewnętrzne napięcie. Rozglądał się nerwowo po pomieszczeniu, ściskając splecione dłonie. Psycholog, doświadczona specjalistka w dziedzinie radzenia sobie ze stresem, przywitała go ciepłym i zachęcającym uśmiechem.

Psycholog: Dzień dobry. Cieszę się, że zdecydował się Pan na wizytę. Proszę, niech Pan usiądzie wygodnie.

Pacjent: Dzień dobry. Dziękuję... Przyznam, że jestem trochę zdenerwowany.

Psycholog: To całkowicie naturalne. Pierwsze wizyty często bywają stresujące, ale proszę pamiętać, że nasze spotkanie ma pomóc Panu zrozumieć i przezwyciężyć obecne trudności. Może na początek opowie Pan, co Pana do mnie sprowadza?

Pacjent: Otóż niedawno otrzymałem propozycję pracy na wysokim stanowisku. To dla mnie duży awans, ale od pierwszego dnia odczuwam ogromny stres i napięcie. Skoncentrowanie się na nowych obowiązkach przychodzi mi z trudem, a ja nie wiem, jak sobie z tym poradzić.

Psycholog: Rozumiem. Zmiana pracy i związane z nią nowe obowiązki mogą być źródłem napięcia i obaw. Czy mógłby Pan bardziej szczegółowo opisać, co najbardziej niepokoi Pana w tej nowej sytuacji?

Pacjent: Myślę, że największy lęk budzi we mnie odpowiedzialność związana z nową rolą. Mam wrażenie, że wszyscy oczekują ode mnie perfekcyjności od samego początku. Boję się, że jeśli popełnię błąd, zawiodę ich oczekiwania.

Psycholog: To zrozumiałe, że nowe obowiązki wiążą się z dużą presją psychiczną. Jednak warto przyjrzeć się, skąd dokładnie biorą się te oczekiwania. Czy faktycznie pochodzą one od innych ludzi, czy może są wynikiem Pańskich wewnętrznych wymagań?

Pacjent: Myślę, że być może Jest to związane z tym, że inni zawsze spodziewali się po mnie najlepszych wyników w poprzednich miejscach pracy, więc może te oczekiwania przeniosłem na siebie. Ale nie wiem, jak przestać tak myśleć.

Psycholog: To bardzo dobry punkt wyjściowy. Aby lepiej zrozumieć i przełamać to myślenie, spróbujmy zastanowić się, jakie realistyczne konsekwencje mogą wyniknąć ze zrobienia błędu w pracy. Niekiedy, gdy przeanalizujemy te sytuacje, okazuje się, że nie są one tak dramatyczne, jak początkowo mogłoby się wydawać.

Pacjent: To prawda. Jeśli się zastanawiam, błędy są nieodzowną częścią procesu nauki. Wciąż jednak trudno jest mi odpuścić i pozwolić sobie na pomyłki.

Psycholog: Może spróbujemy czegoś praktycznego. Czy byłby Pan zainteresowany poznaniem technik relaksacyjnych lub ćwiczeń oddechowych? Są one skuteczne w łagodzeniu stresu i napięcia.

Pacjent: Tak, słyszałem o takich metoda ch, ale nigdy ich nie próbowałem.

Psycholog: Świetnie. Zacznijmy od prostego ćwiczenia oddechowego. Proszę, aby zamknął Pan oczy, wziął głęboki wdech przez nos, licząc do czterech, zatrzymał oddech na chwilę, a następnie wypuścił powietrze przez usta, również licząc do czterech.

(Pacjent wykonuje ćwiczenie)

Psycholog: Jak się Pan teraz czuje?

Pacjent: To dziwne, ale czuję się trochę spokojniejszy i bardziej zrelaksowany.

Psycholog: Wspaniale. Tego rodzaju ćwiczenia mogą być niezwykle pomocne w chwilach wzmożonego stresu. Można je wykonywać niemal wszędzie, nawet w pracy, kiedy potrzebuje Pan chwili wytchnienia.

Pacjent: To mogą być dla mnie przydatne narzędzia. Co jeszcze mogę zrobić, aby lepiej radzić sobie z presją i oczekiwaniami zawodowymi?

Psycholog: Proszę rozważyć, jak ważny jest balans między pracą a odpoczynkiem. Czy w codziennym grafiku znajduje się czas na odpoczynek i regenerację? W natłoku obowiązków często zapominamy o potrzebie przerwy, co może potęgować uczucie stresu.

Pacjent: Rzeczywiście ostatnio zaniedbałem odpoczynek. Być może powinienem lepiej zorganizować swój czas.

Psycholog: Doskonale. Dbanie o równowagę między pracą a życiem prywatnym może znacząco poprawić Pańskie samopoczucie i efektywność zawodową. Czy rozmawiał Pan już z przełożonymi o swoich obawach i oczekiwaniach? Ten krok może okazać się bardzo konstruktywny.

Pacjent: Nie, obawiam się, że jeśli ujawnię swoje obawy, mogą pomyśleć, że nie radzę sobie z nowymi obowiązkami.

Psycholog: Może warto przemyśleć ten krok. Przejrzystość i otwartość w komunikacji mogą pomóc w redukcji napięcia i budowaniu zaufania. Często przełożeni są bardziej wyrozumiali, niż się tego spodziewamy, i mogą zaoferować wsparcie tam, gdzie jest ono potrzebne.

Pacjent: Może rzeczywiście powinienem to rozważyć. Dziękuję, to mi daje wiele do przemyślenia.

Psycholog: Proszę pamiętać, że proces zmiany to nie jest coś, co się dokonuje z dnia na dzień. Dzisiaj sam fakt, że zaczął Pan tę podróż, jest ważnym krokiem w kierunku polepszania swojej sytuacji. Na kolejnych sesjach będziemy nad tym pracować. Czy jest coś jeszcze, czym chciałby się Pan dzisiaj podzielić?

Pacjent: Myślę, że na chwilę obecną to wszystko. Dziękuję za tę rozmowę, już teraz czuję, że mam jakiegoś rodzaju wsparcie.

Psycholog: Cieszę się, że mogłam być pomocna. Zapraszam na kolejne spotkanie, abyśmy mogli kontynuować pracę nad Pana wyzwaniami. Proszę pamiętać, że zawsze ma Pan z kim porozmawiać. Do zobaczenia!

Po zakończonej sesji, pacjent opuszcza gabinet z poczuciem ulgi i nadzieją na przyszłe postępy. Wyposażony w nowe narzędzia i strategie, czuje się gotów stawić czoła nowym wyzwaniom zawodowym. Rozmowa z psychologiem była dla niego krokiem w kierunku zrozumienia własnych emocji i źródła stresu, co daje mu odwagę, by podjąć działania zmierzające do poprawy swojego samopoczucia i osiągnięcia oczekiwanej równowagi między życiem zawodowym a osobistym.