Czy „Judymowie” są w dzisiejszym świecie niezbędni?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 10.04.2024 o 9:23

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 1.03.2024 o 17:08

W literaturze często spotykamy się ze skomplikowanymi, wielowymiarowymi bohaterami, których postawy i wartości wykraczają poza kontekst historyczny dzieła, stając się uniwersalnymi wzorcami do naśladowania. Takim właśnie przykładem jest Tomasz Judym z powieści Stefana Żeromskiego "Ludzie bezdomni", postać, która idealnie wpisuje się w nurt pozytywistyczny, wnosząc istotny wkład w dyskurs o moralności, odpowiedzialności społecznej i empatii.

Historia Tomasza Judyma, bohatera "Ludzi bezdomnych", to niezwykła opowieść o pragnieniu niesienia pomocy innym, nawet kosztem własnego szczęścia. Jego trudne dzieciństwo w sierocińcu, silna wola i determinacja, które pozwoliły mu zdobyć wykształcenie lekarskie, świadczą o wyjątkowych cechach charakteru. Jednak to, co przede wszystkim definiuje Judyma, to jego ideologia i postawa życiowa - poświęcenie dla najuboższych i walka z egotyzmem. Słowa Terencjusza "Jestem człowiekiem i nic co ludzkie nie jest mi obce" stają się mottem jego życia, a jednocześnie symptomem głębokich dylematów moralnych, z którymi zmaga się na co dzień.

W dzisiejszym społeczeństwie, gdzie majątek i sukces często ceni się ponad empatię i altruizm, postać Judyma jest nadal niezwykle aktualna. Jego społeczna rola jako obrońcy biednych i wykluczonych staje się wzorem do naśladowania w obliczu narastających problemów społecznych: rosnącego rozwarstwienia, liczby bezdomnych czy zmagań z globalnymi kryzysami humanitarnymi.

Współczesne postacie przypominające Judyma, jak Matka Teresa z Kalkuty, manifestują, że poświęcenie dla innych nie tylko ma głębokie korzenie moralne, ale również realnie wpływa na poprawę losu chorych i ubogich. Podobnie Księżna Diana, choć żyjąca w odmiennych okolicznościach niż ubogi lekarz, również potrafiła dostrzec istotę altruizmu i połączyć swój życiowy komfort z konkretnym działaniem na rzecz potrzebujących.

Przykłady współczesnych altruistów dowodzą, że "Judymowie" są w dzisiejszym świecie nie tylko niezbędni, ale także możliwi do znalezienia. Potrzeba istnienia takich osób jest odpowiedzią na społeczne zobowiązanie do pomocy tym, którzy z różnych przyczyn znaleźli się w trudnych sytuacjach życiowych. Jednak ważne jest również rozważenie, jak tę pomoc świadczyć, starając się znaleźć równowagę między życiem prywatnym a misją służenia innym.

Na koniec pozostaje zastanowienie się nad własnymi postawami i zamiłowaniami. Nie każdy musi poświęcić swoje życie na służbę ubogim. Warto jednak pomyśleć, jak każdy z nas może w codziennym życiu, w swoim mikrośrodowisku, stać się "Judymem" - by wykazać empatię, podzielić się czasem lub zasobami, zrobić choć malutki krok na rzecz innych.

Życie jest nieprzewidywalne, czego nauczał nas już Jan Kochanowski. Trzeba więc umieć chwytać dzień, "Carpe diem", niemniej jednak nie zapominając o tym, że nasze dobrobyty i radości są cennymi doświadczeniami, które, podobnie jak ból i potrzeba, mogą łączyć ludzi. Być "Judymem" oznacza żyć z otwartym sercem na innych i nie przechodzić obojętnie obok czyjegoś cierpienia.

Podsumowując, "Judymowie" są nie tylko potrzebni, ale i stanowią fundament zdrowego społeczeństwa. Postawa Tomasza Judyma, choć wymagająca, może być punktem wyjścia dla naszego codziennego działania. Nie trzeba dokonywać wielkich poświęceń, by czynić dobro i wpływać na otoczenie. Wystarczy być czujnym na potrzeby drugiego człowieka, a świat, w którym żyjemy, stanie się przez to choć odrobinę lepszy.