Dawid H. Lawrence twierdził, że cała wielka literatura opowiada o moralności. Potwierdź ten pogląd lub podejmij z nim polemikę.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 5.04.2024 o 8:37

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 1.03.2024 o 17:08

Moralność, zdefiniowana zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN jako zasady zachowania uznawane w danej grupie społecznej za właściwe, stanowi istotę ludzkiego postępowania i myślenia. Dawid H. Lawrence, wybitny pisarz brytyjski, stwierdził, że cała wielka literatura opowiada o moralności. Jest to teza, nad którą warto się zastanowić, analizując wybrane dzieła literatury światowej.

Historia pojmowania moralności jest tak długa, jak długa jest historia ludzkości. Od dawnych czasów, poprzez różne epoki i kultury, moralność przenikała teksty literackie. Już w mitologii greckiej mamy Prometeusza, który ośmielił się przeciwstawić bogom, by przynieść ludziom ogień - symbol wiedzy i cywilizacji. W tym kontekście moralność oznaczała bunt przeciwko arbitralnej władzy na rzecz wyższego dobra ludzkości. Tymczasem w "Antygonie" Sofoklesa spotykamy się z głębokim konfliktem moralnym między posłuszeństwem wobec praw człowieka a prawami boskimi, co do dziś pozostaje tematem uniwersalnym.

Szeroko pojęta moralność jest również fundamentem wielu historii biblijnych, które służą jako etyczny kompas dla wielu ludzi na całym świecie. Przykładem może być historia Hioba, będąca podstawą refleksji nad sensem cierpienia i wierności Bożej, czy przypowieść o miłosiernym Samarytaninie, która do dziś jest symbolem bezinteresownej pomocy.

W średniowieczu i renesansie literatura często czerpała z moralności religijnej, traktując Boga jako najwyższą wartość. Święty Aleksy, reprezentujący ideał ascetyzmu, czy "Kwiatki św. Franciszka" ukazują poszukiwanie Boga przez czynienie dobra i miłość do stworzenia. Z kolei "O poprawie Rzeczypospolitej" Andrzeja Frycza Modrzewskiego stawia pytanie o moralność w kontekście idealnego obywatela i sprawiedliwego państwa.

Dramaty i powieści oferują bogactwo analiz postaw moralnych. "Makbet" Szekspira, będąc studium ambicji, obrazuje, jak pragnienie władzy prowadzi do moralnej degradacji. Z kolei "Konrad Wallenrod" Mickiewicza zadaje pytanie o moralność walki za niepodległość, a "Zbrodnia i kara" Dostojewskiego to głębokie studium zbrodni i kary, rozpatrujące granice moralności indywidualnej. Natomiast "Moralność pani Dulskiej" Gabrieli Zapolskiej ukazuje hipokryzję i podwójne standardy mieszczaństwa, krytykując ówczesne postrzeganie moralności.

Analiza wyżej wymienionych dzieł literackich potwierdza tezę Dawida H. Lawrence'a. Wielka literatura faktycznie opowiada o moralności, prezentując konflikty, wybory i dylematy moralne bohaterów. Literatura jest zatem nie tylko odzwierciedleniem moralności danej epoki, ale także narzędziem do jej kształtowania i refleksji nad nią. Zmieniają się czasy, kultury i konteksty, ale dążenie do zrozumienia i określenia moralności pozostaje niezmienne.

Podsumowując, wielka literatura przez wieki służyła nie tylko jako źródło estetycznych doznań, ale również jako medium przekazu wartości moralnych. Dzieła od antyku po czasy współczesne, od mitów po nowoczesne powieści, na różne sposoby podchodzą do kwestii moralności, oferując czytelnikom przestrzeń do osobistej refleksji. Niezależnie od tego, czy zgadzamy się z przedstawionymi w nich wartościami, czy nie, trudno zaprzeczyć, że literatura ma ogromny wpływ na postrzeganie moralności i nadal pozostaje jej nieocenionym źródłem.