Rozprawka o dwóch bohaterach literackich wystawionych na próbę: czy dokonali słusznych wyborów?

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: przedwczoraj o 10:02

W życiu każdego człowieka nadchodzi moment, kiedy musi zadecydować w sytuacji, która wystawia go na próbę. Literatura, będąca odzwierciedleniem ludzkich doświadczeń, pełna jest historii bohaterów, którzy znaleźli się w trudnych sytuacjach, wymagających od nich podjęcia kluczowych decyzji. Pozwala to czytelnikom na refleksję nad ich postępowaniem, a także konfrontację z własnymi przekonaniami. Dwa klasyczne przykłady takich postaci literackich to Antygona z dramatu Sofoklesa oraz Rodion Raskolnikow z powieści Fiodora Dostojewskiego „Zbrodnia i kara”. Oba te dzieła ukazują bohaterów, których wybory były nie tylko próbą charakteru, ale i testem ich moralności.

Antygona Sofoklesa stanowi kanoniczne dzieło literatury antycznej, w którym tytułowa bohaterka zostaje postawiona przed trudnym wyborem. Musi zdecydować, czy przestrzegać ludzkiego prawa nakazanego przez króla Kreona, czy też posłuchać głosu sumienia, oddając sprawiedliwość moralnemu prawu boskiemu. Kreon, jako władca Teb, zakazuje pochówku zwłok Polinejkesa, brata Antygony, uznając go za zdrajcę. Antygona, kierując się miłością do brata oraz wiernością nakazom religijnym, postanawia pogrzebać Polinejkesa mimo zakazu. Jej wybór prowadzi do tragicznych konsekwencji – uwięzienia, a w końcu jej śmierci.

Decyzja Antygony nie była łatwa, ale można ją uznać za słuszną z perspektywy moralnej. Kierowała się bowiem wartościami, w które głęboko wierzyła, nawet jeśli oznaczało to sprzeciwienie się władzy i narażenie własnego życia. Postać Antygony pokazuje, jak ważne jest wierność własnym przekonaniom i tradycji, nawet w obliczu surowych konsekwencji. Jej postępowanie uwydatnia konflikt między prawem stanowionym a prawem moralnym, a także wywołuje w czytelniku refleksję nad znaczeniem sprawiedliwości i obowiązku wobec bliskich.

Z kolei Rodion Raskolnikow, bohater „Zbrodni i kary” Fiodora Dostojewskiego, również zostaje wystawiony na próbę, ale w zupełnie innym kontekście. Raskolnikow, młody student, przestaje wierzyć w praworządność i sprawiedliwość społeczeństwa, co prowadzi go do przekonania, że nadzwyczajnym jednostkom przysługuje prawo do popełniania zbrodni w imię wyższych celów. W efekcie zabija lichwiarkę Alonę Iwanownę, uzasadniając swój czyn teorią dotyczącą ludzi „wybitnych”. Po dokonaniu zbrodni Rodion zmaga się jednak z ogromnym poczuciem winy i moralnym rozdarciem.

W przypadku Raskolnikowa jego decyzja nie była słuszna ani moralnie, ani pragmatycznie. Próba racjonalizacji swojego czynu poprzez filozoficzne rozważania okazała się nieodpartą próbą usprawiedliwienia własnej pychy i poczucia wyższości. Zamiast osiągnąć zamierzony spokój ducha czy uznanie swojej teorii, Rodion wpada w wir destrukcyjnych emocji i wewnętrznego chaosu. Jego historia staje się przestrogą przed iluzją bycia ponad prawem i koniecznością zmierzenia się z konsekwencjami własnych czynów.

Zarówno Antygona, jak i Raskolnikow zostali postawieni przed wyborami, które miały ogromne znaczenie dla ich życia. Jednak każde z nich wybrało inną drogę. Antygona, mimo tragicznego końca, pozostaje symbolem odwagi i wierności własnym zasadom. Jej decyzja została wprawdzie surowo ukarana, ale moralnie była niezachwiana. Raskolnikow z kolei musi ponieść konsekwencje swojego czynu i zmierzyć się z bólem wynikającym z popełnionej zbrodni, ucząc się na nowo znaczenia moralności.

Analizując te dwie postacie literackie, można stwierdzić, że wybory bohaterów literackich wystawionych na próbę są często egzaminem ich sumienia oraz refleksją nad istotą człowieczeństwa. Antygona dokonała słusznego wyboru w kontekście moralnym, podążając za wartościami, które były dla niej niepodważalne. Raskolnikow zaś musi zaakceptować błąd swojego rozumowania i odnaleźć drogę do odkupienia. Przypadki te pokazują, że wybory w sytuacjach próby mogą być źródłem zarówno heroizmu, jak i upadku, wskazując na złożoność ludzkiej natury i nieodzowność etycznej refleksji.