Jak myślisz, czy Makbet jest na wskroś złym człowiekiem?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 15.03.2024 o 10:36

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 1.03.2024 o 17:08

Tragiczna historia Makbeta, zawarta w dramacie Williama Szekspira, zapewnia bogaty materiał do rozważań nad naturą zła i moralnej odpowiedzialności człowieka. Próbując odpowiedzieć na pytanie, czy Makbet jest na wskroś złym człowiekiem, nie można pominąć kontekstu, w jakim dokonywał on swoich wyborów, ani faktów, które przedstawia literatura.

Makbet, wybitny wojownik i wierny wasal króla Dunkana, stopniowo ulega degradacji moralnej, która czyni z niego bezwzględnego tyrana i mordercę. Transformacja ta nie nastąpiła jednak bez przyczyny. Historia losów Makbeta zaczyna się od spotkania z trzema czarownicami, których przepowiednie budzą w nim ambicje i pragnienie władzy. Rola Lady Makbet w podżeganiu męża do zbrodni na królu Duncanie również ma fundamentalne znaczenie dla jego dalszych decyzji. Staje się on więc postacią tragiczną, którą można rozpatrywać w kategoriach filozoficznych rozważań o naturze zła i wolnej woli.

Wolna wola człowieka i odpowiedzialność za dokonywane wybory to kluczowe kwestie, gdy mówimy o zbrodni i moralności. Mahatma Gandhi powiedział, że dobro i złe muszą istnieć obok siebie, a człowiek musi dokonywać wyboru. Makbet, stając przed dylematami moralnymi, wybierając ścieżkę zła, przejawia wolną wolę – decyduje się na zbrodnie, by osiągnąć własne cele.

Każdy czyn Makbeta niesie ze sobą konsekwencje nie tylko dla niego samego, ale i dla społeczeństwa, którego jest częścią. Zdradzając króla, narusza fundamentalne zasady społeczne i etyczne, co prowadzi do zbiorowej tragedii. Władza, którą uzyskuje, staje się tyranią, a społeczeństwo pogrąża się w chaosie. Jednocześnie jego czyny odbijają się na jego psychice, pogrążając go w paranoi i obłędzie.

Analiza przestępstw dokonanych przez Makbeta nie pozostawia wątpliwości co do jego złego charakteru. Mord na Dunkanie, zabójstwo Banqua, zlecona egzekucja żony i dzieci Makdufa – to tylko niektóre z akcji, które definiują go jako tyrana i zbrodniarza. Interpretacja słów Makdufa i innych postaci dramatu również nie pozostawia wątpliwości co do oceny rządów Makbeta.

Mimo to, wewnętrzne monologi Makbeta wykazują, że uświadamia sobie on konsekwencje swoich działań, co może wskazywać na istnienie w nim resztek sumienia. Czy jednak ta autorefleksja wystarcza, by uznać go za postać ambiwalentną? Rozpatrując szereg zbrodni, których się dopuścił, ciężko znaleźć argumenty wspierające taką tezę.

Podsumowując, Makbet jest postacią tragicznie uwikłaną w siatki ambicji i dążenia do władzy, co prowadzi go do serii wyborów moralnie wątpliwych, a w konsekwencji – czynów złoczyńczych. Jego historia jest przestrogą przed bezwzględnym dążeniem do celu za wszelką cenę, pokazując, jak łatwo możliwe jest przekroczenie granicy między dobrem a złem.

Ostateczna odpowiedź na postawione pytanie brzmi więc: Tak, Makbet jest na wskroś złym człowiekiem, choć jego historia skłania do refleksji nad szerszym kontekstem dobra i zła oraz odpowiedzialności za własne wybory. Dla współczesnego czytelnika losy Makbeta mogą być przypomnieniem o uniwersalności problemu dobra i zła oraz znaczeniu introspekcji i odpowiedzialności moralnej.