Konfrontacja marzeń o niepodległej Polsce z rzeczywistością w „Przedwiośniu” Stefana Żeromskiego

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 2.03.2024 o 14:50

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 1.03.2024 o 17:08

Powieść "Przedwiośnie" Stefana Żeromskiego to dzieło o wyjątkowym znaczeniu dla polskiej literatury. Autor nie tylko przedstawił w niej obraz Polski w okresie tuż po odzyskaniu niepodległości, lecz także głęboko zagłębił się w analizę ludzkich marzeń i oczekiwań względem młodego państwa. Kontekst historyczny jest tutaj kluczowy, gdyż odzyskanie niepodległości po latach zaborów stanowiło moment przełomowy dla całego narodu. Warto zatem przyjrzeć się, jak marzenia o niepodległej Polsce konfrontują się z rzeczywistością, jaką kreśli Żeromski w swoim dziele.

Marzenie o niezależnym państwie polskim miało swe korzenie w długim okresie zaborów, gdy Polacy niemal przez ponad stulecie byli pozbawieni własnej ojczyzny. Rozwijające się idee niepodległościowe krystalizowały się w pragnieniach i marzeniach Polaków spragnionych wolności. Szczególne miejsce w tej symbolice zajmują "szklane domy", o które opiera swoje marzenia Seweryn Baryka, ojciec głównego bohatera. Są one wyobrażeniem dobrobytu, równości i szczęścia, które miały zapanować w Polsce płynącej "mlekiem i miodem". Marzenia te są niczym promienista aureola kształtująca tożsamość narodową zarówno bohaterów powieści, jak i licznych polskich emigrantów i patriotów.

Jednakże po odzyskaniu niepodległości Polska stanęła wobec wielu wyzwań: chaosu politycznego, problemów gospodarczych i nierówności społecznych, które prowadziły do protestów i niezadowolenia. Wejście w tę rzeczywistość Cezarego Baryki, syna Seweryna, staje się traumą. Pierwsze doświadczenia młodego bohatera przepełnione są rozczarowaniem. Nędza, której doświadcza, oraz niestabilność polityczna kraju stoją w jaskrawym kontraście z wyobrażeniami jego ojca.

W miarę rozwoju fabuły powieści Cezary zostaje wciągnięty w wir dylematów moralnych i wewnętrznych rozterek. Marzenia ojca wpływają na jego postawę, ale jednocześnie bohater zaczyna dostrzegać konflikt między ideałami a rzeczywistością. To dążenie do znalezienia swojego miejsca w nowej Polsce staje się dla niego wyznacznikiem dorosłości. Szuka sensu i wartości w obliczu trudności, z którymi boryka się odrodzona Rzeczpospolita, eksplorując różnorodne środowiska społeczne i zmagając się z biurokracją.

Marzenia o niepodległości okazują się mieć również symboliczne znaczenie. Stają się utopijnym obrazem, którego realizacja napotyka trudności w zwykłej, brudnej i trudnej codzienności. Pojawia się tu także moralistyczny przekaz Żeromskiego, ostrzegający przed słabościami i zagrożeniami, jakie niesie ze sobą budowanie nowego państwa.

W kontekście tych wydarzeń powieść nabiera znaczenia nie tylko jako obraz rozterek i poszukiwań tożsamości niepodległej Polski, ale również jako przestroga przed nierealnymi oczekiwaniami. "Przedwiośnie" inspiruje do refleksji nad postrzeganiem państwowości i narodowych aspiracji.

Podsumowując, "Przedwiośnie" Stefana Żeromskiego to powieść, która jest nie tylko opowieścią o marzeniach i ich kruszeniu, ale przede wszystkim o trwałości marzeń o wolności wobec rzeczywistości. Jej przesłanie pozostaje aktualne, skłaniając do przemyśleń nad wyzwaniami, które stawia przed nami historia i współczesność.