"Curriculum vitae” Leopold Staff – interpretacja z uwzględnieniem postawy poety.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 8.04.2024 o 10:40

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 1.03.2024 o 17:08

Leopold Staff, jeden z najwybitniejszych poetów polskiego modernizmu, w swoim życiu twórczym przeszedł długą drogę – od młodzieńczych poszukiwań i wątpliwości, po dojście do mądrości i spokoju ducha. W wierszu "Curriculum vitae", skonstruowanym w formie sonetu, poeta podsumowuje swoje życie, nadając mu symboliczną głębię i uniwersalny wymiar. Tytuł nawiązuje do współczesnego rozumienia określenia jako zestawienie życiowych dokonań, natomiast w kontekście poetyckim staje się on introspekcyjnym rozrachunkiem z własną przeszłością.

Postawa Leopolda Staffa, którą możemy odczytać z analizy "Curriculum vitae", zmienia się i dojrzewa w toku życia. Autor ewoluuje od kruchego, niepewnego istnienia, symbolizowanego przez "bladego, niezaradnego kwiatu", przez młodzieńcze zrywy i próby, aż po akceptację życia i jego złożoności w późniejszych latach.

Pierwsza strofa wiersza ukazuje dzieciństwo jako okres zależności, kiedy to, będąc "bladym, niezaradnym kwiatem", jednostka dopiero co wyrasta do życia, czepiając się "krok cudzych szat". To metafora szukania oparcia i wzorów w świecie dorosłych, a także pierwszych, niepewnych prób manifestacji własnej twórczej tożsamości.

Druga strofa rozwija motyw młodości jako czasu wypuszczania skrzydeł, kiedy każde wyzwanie staje się próbą i skłania do podejmowania ryzyka. To wtedy pojawia się "jesień" jako symbol dojrzewającej świadomości, refleksji nad przemijaniem i konieczności odnalezienia miejsca wspomnień, westchnień i miłości do milczenia. Dla Staffa ta faza życia wiąże się z cichym, wewnętrznym dialogiem i wartościowaniem doświadczeń.

W trzeciej strofie autor zwraca się ku naturze, dostrzegając w niej mądrość i przewodnika. Mówi o posągach, drzewach i trawie, które z perspektywy życiowej dojrzałości stają się źródłem inspiracji oraz nauki, wskazując na możliwość osiągnięcia równowagi i harmonii. Staff odnajduje ukojenie w cykliczności przyrody, która wpisuje się w jego postrzeganie świata.

Czwarta strofa sonetu to pełna akceptacji deklaracja życiowej postawy autora, w której smutek ulega dekonstrukcji, a na jego miejscu pojawia się radosna filozofia życia. Staff łączy serce z przyrodą, a także z muzami, co symbolizuje osiągnięcie stanu ducha harmonii i spokoju, będącego efektem życiowej mądrości.

Porównując "Curriculum vitae" do innych utworów Staffa, widać ewolucję jego postawy. W "Deszczu jesiennym" pojawia się dekadencka tonacja spleenu i melancholii, natomiast w "Kowalu" odnajdujemy siłę, aktywność i witalność, odzwierciedlającą wewnętrzną zmianę poety oraz jego stosunek do rzeczywistości i twórczości.

Podsumowując, przemiany w postawie Leopolda Staffa, widoczne w jego życiu i twórczości, znajdują odzwierciedlenie w wierszu "Curriculum vitae". Poeta, który dorastał i ewoluował pod wpływem kolejnych etapów życia oraz zmian literackich, pozostawił po sobie obraz artysty w pełni dojrzałego, pogodzonego z własną przeszłością i twórczością. "Curriculum vitae" staje się wyrazem tej ewolucji, ukazując Staffa jako człowieka, który umiejętnie przekształca swoje doświadczenia życiowe w uniwersalne przesłanie, zasługujące na głęboką refleksję.