Miłość w w realnym życiu i w dziełach literackich

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 10.04.2024 o 9:15

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 1.03.2024 o 17:08

Miłość jest uczuciem wszechobecnym, które od niepamiętnych czasów wywiera wpływ na serca ludzi, ich losy oraz kształtuje społeczności. Odwołując się do słów noblisty Czesława Miłosza, można ją rozumieć jako "współodczuwanie z otaczającym nas światem". Miłość buduje, przemienia, niszczy i uzdrawia, ma więc swój niezaprzeczalny udział w kształtowaniu życia jednostki i rozwoju społeczeństwa.

W literaturze miłość często jawi się jako siła napędowa działania postaci, jako czynnik determinujący ich wybory i zachowania. "Potop" Henryka Sienkiewicza to przykład, w którym miłość staje się motorem przemiany Andrzeja Kmicica, skłaniając go do zmierzenia się z własnymi słabościami i wadami. Jego uczucie do Oleńki Billewiczówny to droga od egoistycznych decyzji do dojrzałości i ofiarności. Ta przemiana jest efektem jego głębokich uczuć, lecz również wpływu miłości, która wymaga od niego bycia lepszym człowiekiem.

Natomiast w "Lalce" Bolesława Prusa spotykamy się z przeciwieństwem tego obrazu – miłość nieszczęśliwa i jednostronna Stanisława Wokulskiego do Izabeli Łęckiej staje się jego zgubą. Konsekwencje tej obsesji są destrukcyjne zarówno dla niego samych, jak i dla jego pozycji w społeczeństwie. To pokazuje, jak granice uczuć mogą być niebezpieczne i prowadzić do upadku.

Literackie opowieści o miłości nie zawsze kończą się happy endem, co doskonale ukazuje "Nana" Emila Zoli. Nana to postać, w której każdy mężczyzna, w tym Hrabia Muffat, odnajduje coś, co go przyciąga, lecz które finalnie go niszczy. Związki, w których miłość miesza się z patologicznym pożądaniem, często prowadzą do katastrofy moralnej i psychicznej.

Miłość nie zawsze jest również wyborem, co pięknie ilustrują "Dzieje Tristana i Izoldy". Miłosny napój, który w sposób przypadkowy inicjuje uczucie między bohaterami, prowadzi do tragicznych wydarzeń, ukazując jednocześnie, jak silne mogą być uczucia przerastające ludzką logikę i nawet śmierć.

"Romeo i Julia" to natomiast historia miłości, która przekraczała granice rodowych sporów, pokazując, że serce nie zna podziałów, a uczucia mogą być silniejsze niż zaszłości odziedziczone po przodkach. Niestety, ich miłość prowadzi do katastrofy, ale jednocześnie staje się czynnikiem doprowadzającym do nieoczekiwanego pojednania skłóconych rodzin.

W "Granicy" Zofii Nałkowskiej poruszana jest tematyka miłości nierównej i wykorzystującej uczucia drugiego człowieka. Justyna Bogutówna i Zenon Ziembiewicz przedstawiają związek pełen manipulacji i wykorzystywania, co ilustruje, że nie każdy związek oparty na miłości przynosi szczęście lub rozwój.

W "Ludziach bezdomnych" Stefana Żeromskiego miłość Judyma skupiona jest na ideach społecznych, co uwypukla dramat osobisty lekarza, muszącego wybierać między własnym szczęściem a wyższymi celami. Poświęcenie się dla innych, kosztem życia osobistego, to kolejny wymiar miłości – altruistyczny i czasem bolesny.

Analiza miłości w wielu dziełach literackich pokazuje, że uczucie to jest niezwykle różnorodne i nietrywialne. Pokazuje też, jak bardzo obrazy miłości z literatury mogą odpowiadać tym z życia codziennego – pełne namiętności, wzlotów i upadków, radości i smutków. Uniwersalność miłości, jej różne odsłony i przemieniająca moc wciąż prowokują pytanie, czy istnieje jedna miłość dla wszystkich.

Ujęcie literackie często odbiega od rzeczywistości, co nie umniejsza wartości ani głębi uczuć, choć uczy nas, że w życiu codziennym potrzebujemy nie tylko miłości, ale też odpowiedzialności i realnego spojrzenia na relacje z innymi ludźmi. Św. Augustyn ujął to w słowa: "Miłuj i czyń co chcesz", co zdaje się potwierdzać, że najważniejszy jest sam akt kochania – uczciwie i szczerze.