Patriotyczne postawy Polaków w fragmencie III części „Dziadów” i w wierszu „Do Matki Polki”

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 11.04.2024 o 10:25

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 1.03.2024 o 17:08

W dobie zaborów, kiedy to Polska jako suwerenne państwo przestała istnieć na mapie Europy, narodowe uczucia patriotyczne stawały się ostatnią deską ratunku dla tożsamości narodowej. Epoka romantyzmu, a zwłaszcza twórczość Adama Mickiewicza, zanurzona była w problematyce walki o wolność oraz budowania niepokorności wobec zaborców. Wiersz "Do Matki Polki" oraz fragment III części "Dziadów" obrazują rodzaj patriotyzmu, który był zachętą do nieustannej walki o lepszą przyszłość dla Polski.

Motyw Matki Polki jest szalenie istotny w obu analizowanych utworach. W wierszu Mickiewicza Matka Polka jawi się jako fundament narodowej moralności, do której sam poeta zwraca się apostrofą przesyconą emocjami, niosąc przepowiednię losów Polski. To matka ma obowiązek wpajania dzieciom miłości do Ojczyzny, a w pewnym sensie przygotowywania ich do przyszłych poświęceń.

Identyfikacja Matki Polki znajduje swoje odzwierciedlenie również w postaci Pani Rollison z „Dziadów” Mickiewicza. Dramat matki przeżywającej losy syna uwikłanego w młodzieżowe zamiłowanie do wolnościowej idei podkreśla uniwersalność kobiecego cierpienia w kontekście walki narodowej. Opis sytuacji Rollisona podkreśla spuściznę patriotyczną, z kolei przekleństwo Pani Rollison staje się symbolem męczeństwa narodu.

Analizując postawę patriotyczną w wierszu "Do Matki Polki", zauważamy zaakcentowane poświęcenie osobistego szczęścia dla dobra wspólnego. Obecna jest również symbolika wallenrodyzmu jako tajnej walki o niepodległość. Matka musi pocieszyć swojego syna, mimo świadomości nieuchronnego cierpienia, które jest kosztem patriotyzmu.

Podobne postawy obserwujemy w III części "Dziadów", gdzie walka Pani Rollison z niesprawiedliwością i porównanie losów jej syna do męki Jezusowej zaakcentowane są w dramacie. Tutaj rola matki utożsamiona jest z uczuciem Matki Bolesnej, która jest świadoma ofiary syna. Mickiewicz nie pozwala nam zapomnieć o konfrontacji między siłą dobra i zła, przedstawiając symboliczną walkę Pani Rollison z postaciami takimi jak Senator, Pelikan czy ksiądz Piotr.

W obu utworach można dostrzec ideał wyidealizowanego obrazu narodu poświęcającego się za wyższe idee. Nieuchronność ofiary przejawia się tutaj nie tylko w życiu synów, ale też w cierpieniu matek, które tak jak w kazaniu Pani Rollison, Mickiewicz uczynił koszarami wartości patriotycznych. Mesjanizm i sakralizacja postaw honora narodowego jawią się jako kluczowe dla życia Polaków żyjących pod zaborami.

Podsumowując, analiza postaw patriotycznych zarówno w "Do Matki Polki", jak i w III części "Dziadów" pozwala dostrzec bogactwo podejść do tematu walki o wolność ojczyzny. Mickiewicz w swojej wizji zdaje się prowadzić nas do zrozumienia narodowego poświęcenia oraz umiejscawiania nadziei w mesjanistycznych obrazach męczeństwa. W obu utworach Matka Polka staje się symbolem ojczyzny i nieustannym źródłem patriotycznych wojowników, co świadczy o jej znaczeniu w budowaniu polskiej świadomości narodowej. Mickiewicz, oddając hołd matkom, podkreśla ich rolę w kształtowaniu postaw patriotycznych ich dzieci, co pozostaje fundamentem polskiego ducha narodowego i skłania do refleksji nad wagą patriotyzmu w romantycznej kulturze literackiej.