Średniowieczne modele wiary: życie Świętego Franciszka

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 10.04.2024 o 9:27

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 1.03.2024 o 17:08

Święty Franciszek z Asyżu, znany również jako Francesco Bernardone, uosabiał model wiary radosnej, otwartej na Boga i świat. Jego życie jest epitetem średniowiecznego dążenia do ubóstwa, pokory i serdecznej miłości do wszystkiego, co stworzone - od największego człowieka po najmniejsze stworzenie.

Urodzony u schyłku XII wieku w bogatej rodzinie kupieckiej, Jan Bernardone miał przed sobą życie pełne komfortu i przywilejów. Jego ojciec, Pietro di Bernardone, był zamożnym kupcem, który spodziewał się, że syn pójdzie w jego ślady. Młodość Franciszka była czasem zabawy i beztroski, o czym świadczyć mogą opowieści o jego żywiołowym duchu, miłości do biesiad i spotkań towarzyskich. Fascynowało go życie rycerskie, które utożsamiał z heroizmem i chwałą, a wychowanego w duchu minnesängerskim burzliwe czasu przylgnęły do jego wyobraźni obrazy wielkiej i słusznej walki.

Przełom w życiu Franciszka następuje w wyniku spotkania z trędowatym. Wtedy pojęcie braterstwa i współczucia przenika młodego mężczyznę, prowokując zmianę kursu. To spotkanie było równie znamiennym znakiem przewartościowania priorytetów, co poemat "Bogurodzica" dla ówczesnych Polaków - obydwa wyrażają głębokie religijne uczucia, miłość do bliźniego i Boga.

Odrzucając materializm oraz dążenie do sukcesu, Franciszek rozpoczyna życie pustelnika, oddając się modlitwie i kontemplacji. Jego relacje z ojcem przeradzają się w konflikt, a Franciszek symbolicznie odrzuca rodowe więzi – zrzeka się dziedzictwa i obłóczyny, by żyć według Ewangelii, w ubóstwie i pokorze.

Stając się głosicielem ubóstwa, Franciszek oddaje swoje życie służbie bliźniemu, przede wszystkim najuboższym i marginalizowanym członkom społeczeństwa. Jego przesłanie o ubóstwie jako wyzwoleniu duchowym oraz pokojowej egzystencji zaskarbiło mu szybko grono naśladowców, którzy położyli podwaliny pod Zakon Franciszkański.

Zakładając zakon, realizował praktyki ewangeliczne z naciskiem na braterstwo, prace manualne i modlitwę. Zakon miał strukturę demokratyczną, gdzie głos każdego brata miał równą wartość. Franciszkańską regułę zatwierdził papież Innocenty III, co dało początek szeroko rozprzestrzenionej działalności zakonnej, później przejętej i rozwijanej przez inne zgromadzenia.

Krótkie, ale intensywne życie Świętego Franciszka zakończyło się w 1226 roku. Jego dziedzictwo przetrwało wieki, a jego przesłanie o uniwersalnej miłości, ubóstwie i pokoju miało trwały wpływ na chrześcijańską duchowość, sztukę i literaturę. Jest on patronem ekologów, a jego postać stanowi inspirację dla wielu ludzi na całym świecie.

Podsumowując, rola Świętego Franciszka w kształtowaniu średniowiecznych modeli wiary była wielowymiarowa. Symbolizuje on radosne odrzucenie dóbr materialnych, głęboką troskę o stworzenie oraz braterskie stosunki z ludźmi. Wartości głoszone przez Franciszka są uniwersalne i nadal aktualne, świadcząc o potrzebie czuwania nad duchową kondycją człowieka. Dziedzictwo Świętego Franciszka pokazuje, że w jedności z wiarą i miłością do Boga oraz stworzenia leży potencjał do budowania lepszego świata. Jego życie oraz twórczość zakonna stanowią dla wielu inspirację do poszukiwania harmonii i odpowiedzialności w stosunku do natury i innych istot.