Troja jako symbol upadku świata w "Iliadzie" Homera i Apokalipsie św. Jana

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 5.11.2023 o 5:06

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 4.11.2023 o 22:55

Iliada, epicka opowieść Homera oraz Apokalipsa św. Jana, biblijna księga katastroficznego wydarzenia, obie stanowią ważną część literatury światowej. Obejmują one różne epoki i kultury, ale jednym z elementów, który je łączy, jest obecność Troi jako symbolicznego miejsca upadku świata. Na podstawie tych dwóch dzieł można analizować różne aspekty, które wiążą się z tą symboliczną postacią.

Iliada, należąca do epoki starożytnej Grecji, opowiada o wojnie między Achajami a Trojanami, która toczyła się przez dziesięć lat. Atak na Troję był wynikiem uprowadzenia królowej Heleny, co spowodowało gniew Agamemnona, władcy Achajów. Wojna ta uosabia upadek świata, ponieważ Troja, jako potężne miasto i twierdza, zostaje zniszczona przez inwazję Achajów. Miasto, które kiedyś emanowało potęgą i pięknem, zostaje zredukowane do gruzów i popiołów. Wydarzenia te mogą być metaforą na temat sił destrukcyjnych, które są w stanie zniszczyć nawet najpotężniejsze cywilizacje.

Podobne nawiązanie do symboliki Troi można znaleźć w Apokalipsie św. Jana, o którym mówi się, że zostało napisane około 70-90 roku naszej ery. Jest to przepowiednia o końcu świata i nadejściu Sądu Ostatecznego. W Apokalipsie pojawia się wizja zniszczenia i zagłady, gdzie różne katastrofy, klęski i plagi są obecne. Na tej tle można dostrzec Troję jako symbol upadku cywilizacyjnego. Apokalipsa odzwierciedla obecność sił destrukcyjnych, które doprowadzają do końca istnienia świata, podobnie jak Troja została zniszczona przez wojnę.

W obu dziełach mamy do czynienia z wpływem boskiego gniewu jako przyczyny upadku Troi i świata. W "Iliadzie" gniew Achillesa jest motywem przewodnim, który prowadzi do destrukcji miasta. Gniew Achillesa można interpretować jako reprezentację braku rozsądku i zamiast służyć sprawiedliwości lub wspólnemu dobru, prowadzi on do chaosu i zniszczenia. Podobnie w Apokalipsie św. Jana, siły zła i zgubne działanie ludzi sprowadzają na świat nieodwracalne szkody. Jest to inna forma gniewu bożego, który przypomina o tragicznym końcu Troi.

Dodatkowo, obie prace mówią o tym, jak człowiek przez swoje błędy i wady przyczynia się do własnej zagłady. Trojanie w "Iliadzie" są błędnie przekonani o niezwyciężoności swojej twierdzy, co prowadzi do ich zguby. Podobnie, w Apokalipsie, grzeszny i niemoralny styl życia jest przedstawiony jako przyczyna upadku i zagłady. W obu przypadkach jest to ostrzeżenie dla ludzkości, że ich własne działania mogą prowadzić do ich upadku i zniszczenia.

Wnioskiem jest to, że Troja jako symbol upadku świata jest obecna zarówno w "Iliadzie" Homera, jak i Apokalipsie św. Jana. Obie prace ukazują siły destrukcyjne oraz błędy ludzkości jako przyczyny zagłady. W obu przypadkach mamy do czynienia z ostrzeżeniem, aby brać odpowiedzialność za swoje działania, by uniknąć upadku i zniszczenia.