,,I śmiech niekiedy może być nauką, kiedy się z przywar nie osób natrząsa" - skomentuj podane słowa odwołując się do Monachomanii, czyli wojny mnichów Ignacego Krasickiego

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 7.11.2023 o 16:00

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 6.11.2023 o 17:29

,,I śmiech niekiedy może być nauką, kiedy się z przywar nie osób natrząsa" - to słowa, które mogą być odnoszone do utworu ,,Monachomania" Ignacego Krasickiego. Ten poemat satyryczny opisuje historię wojny mnichów, co może wzbudzić zdumienie, że śmiech może być nauką. Jednak utwór ten ukazuje, że poprzez przerysowanie i kpinę z pewnych przywar i absurdów, możemy czerpać wnioski i wzmocnić swoją świadomość.

W ,,Monachomanii" autor przedstawia w sposób groteskowy pościg mnichów za władzą i bogactwem. Obrazuje ich niezdrowe ambicje oraz hipokryzję, które są przedstawione w komediowy sposób. Tego rodzaju przerysowanie pozwala czytelnikowi dostrzec absurd, jaki kryje się w zachowaniu postaci. Śmiejąc się z tych przywar, możemy zrozumieć, jak wiele szkód może wyrządzić nadmierna chciwość i egoizm.

Przez zabawę słowem, groteskowość i ironię, Krasicki ukazuje również inne problemy społeczne, takie jak korupcja, niekompetencja czy bałwochwalczość. Te wszystkie przywary, które pojawiają się w utworze, są przedstawione w sposób komiczny i absurdalny, przez co stają się jeszcze bardziej oczywiste i rażące. Tym samym, śmiejąc się z nich, możemy odnieść do swojego życia i społeczeństwa, dostrzegając paralele między opisanymi sytuacjami a rzeczywistością.

Nie można również zapomnieć o roli jaką odgrywa satyra w ,,Monachomanii". Krasicki korzysta z tego gatunku literackiego, aby wyśmiewać wady i przywary, ale robi to w sposób przemyślany i celowy. Śmiech, jaki wywołuje u czytelnika, nie tylko pozwala go rozbawić, ale również zmusza do refleksji. Poprzez dystansowanie się od przedstawionych postaci i wyśmiewanie ich błędów, możemy sami się zastanowić nad tym, czy także nie poddajemy się jakiejś monachomanii, czyli obsesji czy szaleństwu, które ograniczają naszą wolność i wpływają na nasze decyzje.

Krasicki w swoim utworze ,,Monachomania" udowadnia, że śmiech może być nauką, szczególnie kiedy skupiamy się na kpinie z przywar i absurdów. Poprzez przerysowanie i ironię, autor pozwala nam dostrzec negatywne cechy i zachowania, zarówno w postaciach w utworze, jak i w naszym własnym środowisku. To ukazanie błędów i z czasem ich wyeliminowanie może przyczynić się do osobistej i społecznej poprawy.