Miłość to w większym stopniu uczucie destrukcyjne czy skłaniające do szlachetnych i altruistycznych postaw? Rozważ problem, odwołując się do "Lalki" Bolesława Prusa i wybranego kontekstu literackiego

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 7.11.2023 o 15:34

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 7.11.2023 o 15:20

Jedno z najważniejszych i najbardziej dyskutowanych tematów w literaturze to miłość. Często towarzyszy jej pytanie, czy jest to uczucie destrukcyjne czy też skłaniające do szlachetnych i altruistycznych postaw. Przy rozważaniu tego problemu warto sięgnąć po przykład Lalki autorstwa Bolesława Prusa oraz odwołać się do kontekstu literackiego tamtego czasu.

W powieści Lalka miłość jawi się jako motyw dominujący i wpływający na życie głównych bohaterów. Na pierwszy rzut oka wydaje się, że jest to uczucie piękne i pozytywne, jednakże w kontekście powieści ukazuje swoje destrukcyjne oblicze. Miłość jest przyczyną tragedii i konfliktów, które prowadzą do upadku bohaterów.

Najlepszym przykładem jest tu relacja między Izabelą Łęcką a Stanisławem Wokulskim. Miłość Wokulskiego do pięknej i urodziwej Izabeli staje się dla niego pułapką. Z powodu jej braku odwzajemnienia wpada w obsesyjne uczucie, które stopniowo zamienia się w nienawiść i zemstę. Wokulski, choć początkowo próbuje dla niej poświęcić wiele, w końcu traci nad sobą kontrolę, doprowadzając do tragicznego finału.

Podobny los spotyka Władysława Łęckiego, który zakochuje się w pięknej i niewinnej Izabeli. Jego miłość prowadzi go na drogę samodestrukcji. Prus ukazuje, jak Łęcki stopniowo traci swoją siłę woli, uzależniając się od uczucia do Izabeli. Już na samym początku pieczołowicie opisuje zmiany w jego wyglądzie i zachowaniu, które są efektem miłości. Łęcki poświęca swoją karierę i reputację dla niej, a w konsekwencji traci wszystko.

Lalka jest powieścią z przełomu XIX i XX wieku, a psychologizm oraz naturalizm są charakterystycznymi cechami literatury tego okresu. Autor w swoim dziele ukazuje, że miłość może prowadzić do samounicestwienia i destrukcji jednostki. Pruszewicz, który był teoretykiem naturalizmu, podkreślał wpływ środowiska na jednostkę oraz rolę instynktów i popędów. W przypadku miłości widoczne są te elementy, które ukazują, że uczucie to niekiedy jest niemożliwe do opanowania, prowadząc jednostkę do całkowitej zguby.

Należy jednak zaznaczyć, że miłość w Lalce nie zawsze jest prezentowana w negatywny sposób. Istnieją również postacie, które pod wpływem uczucia podejmują szlachetne i altruistyczne decyzje. Jest to szczególnie widoczne w przypadku Stanisława Wokulskiego, który poza swoją obsesją dla Izabeli, również okazuje wielką miłość i troskę dla sieroty Ignacego Rzeckiego. Jest w stanie poświęcić swoje czas, pieniądze i rozmaite środki, aby pomóc chłopcu. Jego uczucie, mimo negatywnego oblicza, skłania go do heroicznych czynów i postaw altruistycznych.

Podsumowując, miłość w powieści Lalka Bolesława Prusa jawi się jako uczucie destrukcyjne, które prowadzi do upadku i tragedii. Kontekst literacki tamtego czasu, czyli psychologizm i naturalizm, dodaje wagi temu przesłaniu. Jednakże, można dostrzec również przykłady miłości, które skłaniają bohaterów do szlachetnych i altruistycznych postaw. Miłość w większym stopniu skłania do destrukcji, ale nie można zapominać, że może również inspirować do czynów pełnych piękna i poświęcenia.