Motyw cierpienia po stracie bliskich w tragedii Sofoklesa "Antygona".

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 28.03.2024 o 12:40

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 26.03.2024 o 19:06

Motyw cierpienia po stracie bliskich jest jednym z najczęściej pojawiających się i najgłębiej poruszających tematów w literaturze światowej. Przejawia się on na wielu płaszczyznach, od fizycznego bólu po duchowe męki. Szczególnie mocno wybrzmiewa on w tragedii "Antygona" napisanej przez Sofoklesa w piątym wieku p.n.e., będącej jednym z najbardziej znaczących dzieł literatury antycznej. Tragedia ta ukazuje cierpienie związane ze stratą bliskich osób na przykładzie konfliktu pomiędzy tytułową bohaterką a władzą państwową, reprezentowaną przez jej stryja, Kreona.

"Antygona" otwiera się na scenę Teb po bitwie, w której zginęli obaj bracia Antygony - Eteokles i Polinejkes, zabijając się nawzajem w walce o władzę nad miastem. Kreon, nowy władca Teb, postanawia uhonorować Eteoklesa, umieszczając go w grobie z pełnymi honorami, podczas gdy ciało Polinejkesa ma leżeć niepochowane, jako kara za jego zdradę. Antygona, nie mogąc pogodzić się z decyzją Kreona i popychana silnym poczuciem obowiązku rodzinno-religijnego, decyduje się pochować ciało brata, pomimo grożącej jej śmierci.

Cierpienie po stracie bliskich osób w tragedii Sofoklesa ukazane jest najbardziej w postaci Antygony. Bohaterka przeżywa nie tylko fizyczny, ale przede wszystkim moralny i emocjonalny ból związany z uczuciem braku sprawiedliwości wobec zmarłego brata. Jej decyzja o pochowaniu Polinejkesa jest aktem buntu przeciwko niesprawiedliwym, według niej, prawom stanowionym przez Kreona. Jest to jednocześnie wyraz jej miłości rodzinnej oraz poszanowania tradycji i praw boskich, które nakazują odpowiednie pochowanie zmarłych.

Konsekwencje tej decyzji dla Antygony są tragiczne. Kreon, traktując jej czyny jako wyzwanie dla swojej władzy i łamanie prawa, skazuje ją na śmierć. Antygona tym samym doświadcza cierpienia w najekstremalniejszej formie – jako ofiara losu, która musi oddać życie ze względu na swoje przekonania i miłość do bliskich. W monologach i dialogach Antygony ukazuje się jej wewnętrzna walka, smutek i determinacja, które są odzwierciedleniem uniwersalnego cierpienia każdego, kto stracił kogoś bliskiego.

Cierpienie po stracie bliskich ukazane w "Antygonie" Sofoklesa dotyka również innych postaci. Kreon, który na początku wydaje się nieugięty i pewny swoich decyzji, z czasem uświadamia sobie konsekwencje swoich wyborów. Śmierć Antygony, a później samobójstwa jego syna Hajmona, który był narzeczonym Antygony, oraz żony Eurydyki, są dla Kreona źródłem ogromnego cierpienia i ukazują, jak decyzje jednostki mogą nieść tragiczne skutki dla wielu osób.

W tradycji literatury antycznej, "Antygona" Sofoklesa stanowi zatem głębokie przemyślenia na temat cierpienia, straty i konsekwencji decyzji moralnych, które przekraczają granice prawa stanowionego przez ludzi. Pokazuje, że cierpienie wynikające ze straty bliskich może być zarówno siłą popychającą do walki o sprawiedliwość, jak i przyczyną dalszych tragedii. Ukazuje również trudność pogodzenia obowiązków rodzinnych z wymogami społecznymi i prawnymi, będąc nieustannie aktualnym i uniwersalnym tematem refleksji nad ludzką kondycją.