Patriotyzm czasu oświecenia, a patriotyzm obecnie

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 24.04.2024 o 10:26

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 23.04.2024 o 14:26

Patriotyzm, definiowany jako miłość do ojczyzny i gotowość do podejmowania różnorodnych działań na rzecz dobra narodowego, przez wieki ulegał ewolucji, jednak jego podstawowa istota pozostała niezmienna. Patriotyzm w okresie oświecenia w Polsce miał inne oblicza i formy niż współczesny patriotyzm, choć w obu przypadkach wyznacznikiem jest troska o dobro kraju.

W okresie oświecenia postaci takie jak Stanisław Staszic, Hugo Kołłątaj, Ignacy Krasicki czy Julian Ursyn Niemcewicz na różne sposoby wyrażali swój patriotyzm, często poprzez edukację, reformy państwowe czy literaturę. Stanisław Staszic, znany z obrony chłopów i walki o ich prawa, starał się przeciwdziałać utracie polskiej tożsamości kulturowej. Jego dzieła wskazywały na potrzebę zachowania narodowej świadomości oraz promowania rozwoju intelektualnego Polaków.

Hugo Kołłątaj, jako reformator Akademii Krakowskiej i aktywny uczestnik Sejmu Wielkiego, kierował się przekonaniem, że oświata jest kluczem do silnej i świadomej narodowo społeczności. Przez swoje działania na rzecz reformy edukacji i krytykę degeneracji szlachty polskiej, Kołłątaj wykazał, jak głęboko zakorzeniony był jego patriotyzm w działaniach praktycznych.

Ignacy Krasicki, z kolei, służył swojej ojczyźnie poprzez pióro, krytykując wady społeczne takie jak pijaństwo czy brak odpowiedzialności wśród szlachty, co dobitnie przedstawiał w swoich satyrach i bajkach. Julian Ursyn Niemcewicz w „Powrocie posła” ukazał patriotyzm jako troskę o etykę i wartości moralne, które powinny kierować politykami i obywatelami.

Współczesny patriotyzm w Polsce również manifestuje się na różnych płaszczyznach. Obecnie ma to często postać działań na rzecz suwerenności kraju, obrony praworządności czy aktywnego uczestniczenia w życiu publicznym przez głosowanie w wyborach czy angażowanie się w inicjatywy społeczne. Patriotyzm współczesny jest także związany z zachowaniem polskiej tożsamości w obliczu globalizacji i zewnętrznych wpływów kulturowych.

Podstawową różnicą między patriotyzmem oświeceniowym a współczesnym jest kontekst historii i metody działania. Reformatorzy oświeceniowi dążyli do głębokiej przebudowy strukturalnej państwa i społeczeństwa, podczas gdy dziś priorytetem jest zazwyczaj obrona istniejącego porządku i praw. Pesymizm oświeceniowych elit wynikał z zagrożeń zewnętrznych, takich jak rozbiorowa przyszłość Polski, co kreowało specyficzną formę działalności patriotycznej.

Patriotyzm, zarówno w czasach oświecenia, jak i współcześnie, postrzegany jest jako działanie na rzecz poprawy warunków życia w kraju, z troską o jego integralność i niezależność. Ważne jest, aby pamiętać, że zarówno dawniej, jak i dzisiaj, patriotyzm powinien opierać się na edukacji i przekazywaniu wartości narodowych kolejnym pokoleniom.

Zakończenie niniejszego wypracowania stanowi podkreślenie niezmiennego znaczenia patriotyzmu jako kluczowego elementu w przeżyciu narodu polskiego. Cykliczna edukacja patriotyczna i zrozumienie jej wartości są fundamentem, na którym można budować przyszłe działania patriotyczne spełniające zapotrzebowania współczesnego świata. Zachęta do indywidualnego zaangażowania w kwestie narodowe w codziennym życiu staje się nie tylko aktem miłości do ojczyzny, ale i jej strzeżeniem.