Próby przełamania dekadenckiej postawy w liryce Młodej Polski.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 24.04.2024 o 10:36

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 23.04.2024 o 16:08

Młoda Polska, charakteryzująca się dynamicznym przekrojem intelektualnym i artystycznym, była epoką zdominowaną przez nurt dekadencki, który nasycił literaturę przełomu XIX i XX wieku głębokim pesymizmem, fascynacją upadkiem oraz zainteresowaniem irracjonalnością. To właśnie w tych ramach czasowych twórcy nie tylko oddawali się melancholii epoki, ale również podejmowali próby przełamania tego paraliżującego osłabienia duchowego. W niniejszym opracowaniu skoncentrujemy się na analizie, w jaki sposób autorzy Młodej Polski starali się przeformułować dekadenckie motywy w swojej twórczości.

Kazimierz Przerwa-Tetmajer, jeden z czołowych poetów okresu, niejednokrotnie w swojej twórczości poruszał temat apatii i pesymizmu. Jego wiersz "Melodie mgieł nocnych" zaskakuje jednak odmienną tonacją – opisywane pejzaże, choć splecione z melancholią, emanują pewnego rodzaju ukojeniem. Przerwa-Tetmajer opiewa krajobraz jako źródło odnowy, gdzie natura staje się przestrzenią nie tylko refleksji, ale i odrodzenia. Utwór ten jest jasnym sygnałem odejścia od pesymistycznego oglądu świata, zwracając się ku celebracji życia, co stanowi jedno z ważniejszych przesłań w przełamywaniu dekadenckiej postawy.

Jan Kasprowicz w swoich dziełach również wyraźnie kroczy ścieżkami przeciwnymi do typowej dekadencji. Jego "Krzak dzikiej róży w Ciemnych Smreczynach" to utwór pełen symboliki róży, która mimo swego dzikiego charakteru, kwitnie – co można odczytać jako metaforę niezłomności i buntu. Co więcej, poeta wprowadza kontrast między archaicznymi postawami a nowym spojrzeniem na świat, które charakteryzuje otwartość i gotowość do zmian. Kontynuując motyw przemiany i aktywności, Kasprowicz w swoim "Hymnie św. Franciszka" wyraża głęboką duchowość i wezwanie do życia w zgodzie z wartościami, które wspierają rozwój i odnowę zarówno osobistą, jak i społeczną.

Leopold Staff, jeszcze jeden kluczowy poeta epoki, w utworze "Deszcz jesienny" używa elementu deszczu, symbolicznie reprezentującego oczyszczanie i możliwość nowego początku. Choć deszcz kojarzy się często z melancholią, w kontekście tego wiersza stanowi on nadzieję na przemianę. Również w "Kowalu" Staff odnosi się do filozofii Nietzschego, podnosząc temat samodoskonalenia i siły wewnętrznej, co staje się wyrazem dążenia do przekształcenia ludzkiej kondycji.

Podsumowując, próby przełamania postawy dekadenckiej w liryce Młodej Polski manifestują się poprzez odejście od fatalizmu na rzecz aktywnej zmiany, zarówno w sferze osobistej, jak i szerszej, społecznej. Dzieła takie jak "Księga ubogich" Kasprowicza, podkreślają te przemiany przez kontynuację tematów odnowy i pozytywnego podejścia do życia, dowodząc, że literatura tego okresu, chociaż nasycona dekadentyzmem, potrafiła również proponować konstruktywne wyjścia z kryzysu duchowego. W ten sposób twórcy Młodej Polski nie tylko odpowiadali na wyzwania swojej epoki, ale także przyczyniali się do kulturalnej i moralnej regeneracji, której wpływ obserwujemy do dzisiaj.