Obraz zdehumanizowanego świata w świetle opowiadań Borowskiego "Proszę państwa do gazu", "Ludzie, którzy szli" i Raportu Pileckiego.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 14.11.2023 o 5:07

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 13.11.2023 o 17:10

Obraz zdehumanizowanego świata w świetle opowiadań Borowskiego "Proszę państwa do gazu" i "Ludzie, którzy szli" oraz "Raportu Pileckiego"

W twórczości Tadeusza Borowskiego, polskiego pisarza i byłego więźnia obozów koncentracyjnych, pojawia się motyw zdehumanizowanego świata w czasie II wojny światowej i Holocaustu. W opowiadaniach "Proszę państwa do gazu" oraz "Ludzie, którzy szli" oraz w "Raporcie Pileckiego" autor dostrzega brutalność, bezduszność i zagubienie człowieka, który zostaje pozbawiony wszelkiej godności i staje się jedynie jednostką w morderczym mechanizmie.

W opowiadaniu "Proszę państwa do gazu" Borowski ukazuje bezwzględność obozu zagłady, w którym ludzie są sprowadzeni do roli bezmyślnych ofiar. Narrator, będący więźniem, obserwuje, jak na platformie gazowej tysiące ludzi są tłoczone i prowadzone do śmierci. Opisuje on nie tylko widok masowej zagłady, ale również odczuwalne emocje, które towarzyszą temu barbarzyństwu. Bohaterowie - więźniowie - nie mają żadnej kontroli nad swoim losem, a ich życia sprowadzone są do jednego celu - nieuchronnej śmierci. W ten sposób, Borowski rzuca jałowe światło na bezlitosny system, który zdehumanizował zarówno ofiary, jak i ich oprawców.

Podobny obraz zdehumanizowanego świata ukazuje się w opowiadaniu "Ludzie, którzy szli". Bohater historii, Tadek, zostaje wysłany do obozu pracy przymusowej, gdzie doświadcza prawdziwego piekła. Autor przedstawia bezwzględną walkę o przetrwanie w sytuacji, gdzie człowiek coraz bardziej traci swoją tożsamość. Konstytucją życia staje się jedynie życie w obozie, gdzie wszystko opiera się na sile, przemocy i zdradzie. Ludzie zaczynają egzystować w oparciu o instynkt przetrwania, który sprawia, że stają się bezwzględnymi jednostkami gotowymi nawet na zabicie, by samemu przetrwać. Borowski w dramatyczny sposób pokazuje, jak w obliczu nieludzkiej sytuacji człowiek traci swoją godność, moralność i empatię.

Jednak obok opowiadań Borowskiego, również "Raport Pileckiego" daje nam wgląd w zdehumanizowany świat nazistowskich obozów koncentracyjnych. Raport, napisany przez rotmistrza Witolda Pileckiego, byłego więźnia Auschwitz-Birkenau, dokumentuje potworności, które miały miejsce w obozowych murach. Pilecki z dystansem i obiektywizmem opisuje systematyczne mordowanie ludzi, ich zniewolenie oraz sposób działania obozowej machiny. W raporcie można dostrzec nie tylko barbarzyństwo wobec więźniów, ale także degradację i zniżenie moralne esesmanów, którzy stali się bezwzględnymi wykonawcami zbrodni.

Wnioskiem jest, że zarówno w opowiadaniach Borowskiego, jak i w "Raporcie Pileckiego", obraz zdehumanizowanego świata w czasie II wojny światowej rzuca jasne światło na tragiczne wydarzenia, które miały miejsce w obozach koncentracyjnych. Autorzy ukazują bezduszność, bezwzględność i zagubienie człowieka, który pozbawiony zostaje wszelkiej godności i staje się jedynie trybikiem w morderczym mechanizmie. Przedstawione opowiadania i raport ukazują nam, jak Holocaust i całkowite załamanie moralne zniszczyły ludzkość, pozostawiając tragiczne ślady i przypominając nam, jak ważne jest strzeżenie wartości ludzkich.