"Bema pamięci żałobny - rapsod" Cypriana Kamila Norwida jako utwór poświęcony pamięci niezwykłego bohatera

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 25.04.2024 o 9:23

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 25.04.2024 o 7:38

Cyprian Kamil Norwid, urodzony w 1821 roku, jest jednym z najważniejszych przedstawicieli polskiego romantyzmu, choć jego twórczość doceniono dopiero pośmiertnie. Jego dzieła odznaczają się głęboką refleksją nad istotą człowieczeństwa, narodu i historii. Norwid był świadkiem wielu kluczowych wydarzeń swoich czasów, co znalazło odzwierciedlenie w jego poezji.

"Bema pamięci żałobny - rapsod" to utwór poświęcony postaci gen. Józefa Bema, bohatera narodowego, który zasłynął jako dowódca w czasie Wiosny Ludów oraz walk o niepodległość Węgier, a także uczestnik powstań polskich. Wiersz został napisany w 1851 roku, a jego typowa dla epoki romantyzmu struktura i język kładą szczególny nacisk na heroiczny wymiar postaci Bema.

Józef Bem, bohater narodowy i postać wybitna, znany jest z uczestnictwa w licznych powstaniach, jak również z dramatycznej decyzji o przejściu na islam podczas służby wojskowej w otomańskiej armii, co miało wpływ na jego późniejsze postrzeganie w Polsce. Śmierć Bema w 1850 roku wywołała ogólnonarodową żałobę, natomiast jego postać stała się symbolem narodowej pamięci i walki o niepodległość.

Analiza tytułu wiersza rzuca światło na jego głębokie znaczenie. Termin „rapsod” nawiązuje do starożytnych pieśni epickich, co sugeruje, że życie Bema jest narodową epopeją. Słowo „żałobny” natomiast podkreśla ton całego utworu, ukazując smutek i refleksję nad stratą wielkiego lidera.

Struktura wiersza podzielona jest na dwie zasadnicze części. Pierwsza opisuje przygotowania i przebieg uroczystości żałobnych, stanowiących tło dla refleksji nad życiem i działalnością Bema. Druga część jest bardziej osobistym wyrazem uczuć poety, który aktywnie uczestniczy w pochodzie, co pozwala na głębsze przeżycie i refleksję nad sensem śmierci bohatera.

Język i stylistyka utworu są bogate w archaizmy oraz nawiązania do słowiańskiej i antycznej mitologii, co dodaje utworowi patosu i głębi. Motywy żałobne są przeplatające się z heroicznością, gdzie widać wyraźnie nawiązania do postaci takich jak Jan III Sobieski, co ma na celu podkreślenie continuum polskich dążeń niepodległościowych.

Norwid jako poeta i obserwator, przekazuje swoje osobiste przeżycia i refleksje. W utworze zauważalny jest wpływ Hannibala, którego słowa cytowane są w wierszu, co dodatkowo pogłębia kontekst historyczny i ideowy utworu.

Odbiór wiersza w kontekście historycznym był różnoraki, ale z pewnością przyczynił się do utrwalenia postaci Bema jako bohatera narodowego, którego ideały były bliskie wielu pokoleniom Polaków. Wiersz Norwida stanowi ważną część narodowej pamięci i po dziś dzień jest analizowany jako przykład romantycznej gloryfikacji bohaterów historii Polski.

Podsumowując, "Bema pamięci żałobny - rapsod" to utwór ważny dla polskiej literatury i kultury. Norwid, wykorzystując swoją osobistą perspektywę oraz bogatą paletę stylistyczną, stworzył dzieło, które nie tylko uczciło pamięć o Józefie Bemie, ale także stało się częścią narodowej tożsamości, przypominając o wartościach, które były kultywowane przez pokolenia.