Recenzja filmu w reżyserii M. Piekorz: „Pręgi”

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 29.04.2024 o 9:51

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 28.04.2024 o 21:14

„Pręgi” w reżyserii Magdaleny Piekorz to film, który zyskał uznanie zarówno wśród krytyków, jak i widzów, zdobywając między innymi Złotego Lwa na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Film ten, bazujący na powieści Wojciecha Kuczoka „Gnój”, przenosi nas w świat bolesnego dzieciństwa głównego bohatera, Wojciecha, ukazując dalsze próby zmierzenia się z traumą w dorosłym życiu.

Wojciech, zarówno jako dziecko, jak i dorosły mężczyzna, jest postacią skomplikowaną i głęboko zranioną. Jego dzieciństwo, pełne przemocy i braku akceptacji, wyraźnie rysuje obrazy jego późniejszych trudności z nawiązywaniem relacji i brakiem pewności siebie. Jan Frycz, wcielający się w rolę jego ojca, doskonale oddaje postać despotycznego, agresywnie zachowującego się rodzica, którego metody wychowawcze głęboko raniły Wojciecha. Relacja ojciec-syn jest jednym z centralnych wątków filmu, mocno wpływając na psychikę głównego bohatera.

Partnerka Wojciecha, Tania, odgrywa kluczową rolę w jego życiu. To dzięki niej Wojciech zaczyna przełamywać swoje bariery i stawiać czoło duchom przeszłości. Ich związek pokazuje, jak duże znaczenie w procesie leczenia mogą mieć bliskość i zrozumienie.

Tematyka filmu oscyluje wokół przemocy domowej – to „wojna w zatrutych duszach”, jak mówił Kuczok w swojej powieści. Film „Pręgi” ukazuje, jak przemoc przekłada się na dalsze życie ofiar, ponieważ skutki psychiczne i fizyczne maltretowania są niemożliwe do zatarcia. Dodatkowo, film porusza kwestię winy i odpowiedzialności, pokazując różne podejścia Wojciecha i jego ojca.

Samotność i izolacja, które są konsekwencją przeszłych doświadczeń głównego bohatera, stają się jego mechanizmem obronnym. Wojciech, zamykając się w sobie, stara się ochronić przed dalszym cierpieniem, co jest jednoznacznie ukazane poprzez jego hobby i życie zawodowe.

Z perspektywy realizacji, film wyróżnia się dobrze dobranym castingu, z Michałem Żebrowskim i Janem Fryczem na czele. Ich rolę można określić jako przejmujące i autentyczne. Reżyseria Magdaleny Piekorz została bardzo dobrze oceniona – jej wybory reżyserskie są precyzyjne, choć czasem wywołują kontrowersje ze względu na surowość obrazu. Scenografia i kostiumy skutecznie budują ponury klimat filmu, a muzyka oraz efekty dźwiękowe umiejętnie podkreślają ciężar emocjonalny poszczególnych scen.

Film spotkał się z mieszaną recepcją. Z jednej strony doceniana jest jego głębia, z drugiej niektórzy krytykują monotematyczność i ciężar emocjonalny, który może być przytłaczający. Moje własne wrażenia po seansie są pozytywne, chociaż muszę przyznać, że film jest równie trudny, co wartościowy.

Podsumowując, „Pręgi” to film ważny i potrzebny, skłaniający do głębokiej refleksji nad wpływem wychowania na dorosłe życie człowieka. Czasem bolesny w oglądaniu, ale z niezwykle ważnym przesłaniem. Rekomenduję go każdemu, kto jest gotowy na kinematograficzną podróż, prowokującą do przemyśleń o rodzicielstwie, przemocy i możliwości odnalezienia w sobie siły do przebaczenia.