Obraz polskiego społeczeństwa w III. części „Dziadów” Adama Mickiewicza

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 13.05.2024 o 15:34

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 12.05.2024 o 16:08

Adam Mickiewicz, wybitny polski poeta romantyczny, odniósł się w swojej twórczości do sytuacji społeczno-politycznej Polski jego czasów. Szczególnie jego dramat "Dziady" część III, napisany w czasach po upadku powstania listopadowego, stanowi obraz społeczeństwa polskiego tamtego okresu. Autor, zaangażowany w działalność młodzieżowych organizacji patriotycznych i doświadczony przez aresztowanie, za swoje przekonania, dobrze rozumiał ból i nadzieje swego narodu. W "Dziadach" część III Mickiewicz ukazuje różne postawy społeczne, skupiając się na kontrastach między arystokracją a młodzieżą patriotyczną.

Arystokracja przedstawiona w "Dziadach" część III jest krytycznie oceniana przez Mickiewicza. Postacie z tej warstwy społecznej, jak ukazane są w dramacie, zajmują się przede wszystkim własnymi interesami, nie zwracając uwagi na dobro ogólne narodu. Ich życie w oderwaniu od realiów zaborów manifestuje się poprzez stosunki z Nowosilcowem oraz przez lekceważący stosunek do języka polskiego i kultury narodowej. Poprzez postaci arystokratów Mickiewicz wyraża swoją krytykę wobec ich nieaktywności i obojętności w obliczu represji narodowych.

W przeciwieństwie do arystokracji, młodzież w "Dziadach" część III jest przedstawiona jako warstwa pełna zapału i pragnienia walki o niezależność Polski. Członkowie tej grupy społecznej, mimo młodego wieku, głęboko odczuwają odpowiedzialność za losy ojczyzny. Przykładem może być dyskusja o planach niepodległościowych i odniesienie do losów takich osób jak Cichowski, który staje się symbolem ofiary za wolność kraju. Młodzież jest tu zdecydowanie bardziej świadoma narodowo i gotowa do poświęceń, co kontrastuje z postawą arystokracji.

"Dziady" część III ukazują dwie różne wizje i podejścia do sytuacji narodowej, które miały ogromny wpływ na kształtowanie się świadomości społeczeństwa oraz późniejsze losy powstania listopadowego. Mickiewicz wyraźnie wskazuje, że podziały w narodzie i brak jednomyślnego działania skazują próby odzyskania niepodległości na niepowodzenie. Poeta, poprzez idealizację młodzieży i krytykę arystokracji, formułuje wizję postawy, która mogłaby doprowadzić do zjednoczenia i odzyskania wolności.

Wnioski płynące z dramatu są wyraźne. Mickiewicz diagnozuje problemy narodowe i społeczne, jednocześnie oferując swój komentarz do realiów politycznych życia w podzielonej Polsce. "Dziady" część III nie tylko przedstawiają historyczne losy narodu, ale także stanowią refleksję nad trwającymi dyskusjami o odpowiedzialności społecznej i narodowej, które pozostają aktualne również w dzisiejszych czasach.

Dramat Mickiewicza, będąc literackim dziełem, pełni również funkcję moralno-społecznego przewodnika, który ma na celu rozbudzenie narodowej i osobistej świadomości konieczności działania dla dobra wspólnego. W konkluzji, Mickiewicz przez "Dziady" część III kształtuje obraz społeczeństwa polskiego, który zmusza do refleksji i który nadal rezonuje ze współczesnym odbiorcą, ucząc odpowiedzialności i odwagi cywilnej.