Romantyczne wizje miłości na podstawie fragmentów "Giaura", "Dziadów" cz. III oraz "Cierpień młodego Wertera" J.W. Goethego

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 18.05.2024 o 12:21

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 13.05.2024 o 15:36

Romantyzm był epoką, w której miłość stanowiła jedno z najważniejszych i najczęściej eksplorowanych tematów. Dla wielu romantyków była ona źródłem najgłębszych uniesień ducha, ale również powodem cierpień i dramatycznych wydarzeń w życiu jednostek. W literaturze tego okresu miłość zazwyczaj ukazywana jest jako silna, namiętna, często tragiczna siła, która potrafi podporządkować sobie całe życie. Przeanalizowanie jej przedstawienia na przykładzie dzieł takich jak "Giaur" Lorda Byrona, "Dziady" część III Adama Mickiewicza oraz "Cierpienia młodego Wertera" Johannesa Wolfganga Goethego pozwala na zrozumienie romantycznych wizji miłości.

W "Cierpieniach młodego Wertera" Goethe przedstawił postać Wertera, młodego, wrażliwego artysty, który odczuwa miłość w sposób wyjątkowo intensywny. Jego uczucie do Lotte, mimo że nie jest odwzajemnione, dominuje nad całością jego ducha i życia. Werter postrzega swoją miłość jako absolut, co skłania go do ostatecznego czynu – samobójstwa. To wydarzenie można interpretować jako desperacki protest przeciw ówczesnym normom społecznym oraz jako ostateczne ucieleśnienie głębokiego cierpienia, które niesie ze sobą wielkie, nieodwzajemnione uczucie. Samobójstwo Wertera, będące ekstremalną manifestacją romantycznej miłości, podkreśla także traktowanie uczucia jako czynnik transponujący człowieka ponad jego codzienną rzeczywistość.

Główny bohater "Giaura" Lorda Byrona to postać, którą również cechuje głęboka namiętność i tragiczność. Giaur, tajemniczy, samotny buntownik, przeżywa dramat niespełnionej miłości do Leili, która zostaje zabita przez swojego męża. W kontekście orientalnym, gdzie honor i tradycja religijna odgrywają kluczowe role, miłość Giaura staje się siłą destruktywną, prowadząc do śmierci ukochanej i własnego zatracenia. Motywy zemsty i namiętności wskazują na to, jak silne i niebezpieczne może być to uczucie, które przekracza granice społecznych i moralnych norm.

W przypadku "Dziadów" cz. III Adama Mickiewicza miłość również jest przedstawiona jako przyczyna cierpienia i przemiany duchowej. Postać Gustawa, który w wyniku nieszczęśliwej miłości przeobraża się w Konrada, ukazuje miłość jako siłę, która może prowadzić do głębokich wewnętrznych zmian. Konrad, podobnie jak Werter i Giaur, doświadcza uczucia wykraczającego ponad codzienne sprawy, co staje się dla niego impulsem do podjęcia walki o wyższe wartości i ideały romantyczne.

Podsumowując, romantyczne wizje miłości w analizowanych dziełach literackich prezentują uczucie to jako siłę niszczącą, ale zarazem kreującą. Miłość romantyczna sprawia, że bohaterowie transponują się ponad rzeczywistość, co może prowadzić do tragedii, ale także do rozwijania nowych, wartościowych perspektyw. Współczesnemu czytelnikowi wizje te mogą wydawać się zarówno obce, jak i fascynujące, szczególnie w kontekście poszukiwania głębi emocjonalnej i autentyczności w relacjach międzyludzkich. Zakończyć można słowami samego Goethego, które doskonale podsumowują romantyczne podejście do miłości: „Żyłem, kochałem i wiele cierpiałem. Byłoby źle, gdyby ktoś nie miał w swym życiu okresu, kiedy mu się wydaje, że Werter napisany został tylko dla niego”.