Wisław Szymborska "Jarmark cudów" – interpretacja.

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 6.10.2023 o 8:46

Wisława Szymborska to niezwykle znana polska poetka, laureatka Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. Jej utwory są niezwykle głębokie, pełne emocji i refleksji nad światem. Jednym z takich wyjątkowych wierszy jest "Jarmark cudów", którego interpretacja jest niezmiernie fascynująca.

"Jarmark cudów" to wiersz, który zaprasza nas do zastanowienia się nad kondycją człowieka w życiu codziennym. Autorka w poruszający sposób ukazuje nam rzeczywistość jarmarku, który jest miejscem obfitującym w różnorodne cuda. Bez wątpienia ta metafora jarmarku odnosi się do świata, w którym żyjemy - pełnego różnorodnych doznań, niespodzianek i tajemnic.

Już pierwsza strofa wiersza zaskakuje nas swoją treścią i nieprzewidywalnością. Szymborska pisze: "Żyrafa z perłami w uszach i nosie / Świetlikiem się świeci wężyk ze skrzela". Ta surrealistyczna wizja od razu przykuwa naszą uwagę i zachęca do dalszego odczytywania utworu. Jest to jedno z wielu dowodów na nieprzewidywalność i niezwykłość tego miejsca pełnego cudów.

Interesujące jest również odwołanie do dzieci, które niezwykle chętnie uczestniczą w tym jarmarku cudów. Szymborska pisze: "I tylko dzieci: / też perły na skroniach". Te dzieci, mające na skroniach perły, symbolizują czystość i niewinność, która w jakiś sposób utracili dorośli. To one potrafią cieszyć się z drobnych rzeczy i dostrzegać niewidoczne dla innych piękno.

W dalszej części utworu pojawia się wizja ludzi, którzy "jak kulki w kuli" przemieszczają się po jarmarkowej arenie. Jest to istotne odwołanie do rutyny naszego życia, które często wydaje się monotonne i pozbawione sensu. Szymborska pokazuje nam, że każdy człowiek jest jak "kulką w kuli", starając się odnaleźć swoje miejsce i sens życia.

Na początku drugiego wersu pojawia się zaskakujący obraz "bezgłowe lalki". Jest to symboliczny przekaz, że często działamy mechanicznie i bezrefleksyjnie, zapominając o tym, co naprawdę jest istotne. Człowiek, podobnie jak lalka, często wykonuje te same czynności bez zastanawiania się nad sensem, tracąc w ten sposób swój indywidualny charakter.

Ostatnia strofa wiersza jest szczególnie emocjonalna i wymowna. Wisława Szymborska pisze: "Myśmy tam byli, / Myśmy byli wszyscy, / My wsparci spoglądaliśmy sobie w oczy / I wzruszonym blaskiem żadne nasze niebo". Jest to apel, byśmy zatrzymali się na chwilę i spojrzeli w siebie nawzajem - odkryli nasze własne wnętrze i inne istotne rzeczy, które przemijają podczas codziennego pędu.

"Jarmark cudów" to wyjątkowo głęboki wiersz Wisławy Szymborskiej. Autorka w malarski, surrealistyczny sposób przedstawia nam rzeczywistość, którą często omijamy i nie wiemy jak czerpać z niej pełnię. To apel do nas, byśmy spojrzeli na świat z innej perspektywy, zatrzymali się na moment i docenili każdy drobny cud, który jest nam dane doświadczyć. Przez metaforyczny jarmark ukazuje nam, że życie jest pełne niespodzianek, które mogą nas zbawić, ale także zatracić. Wiersz pozostawia nas z refleksją nad naszym życiem i tym, jak często tracimy godne uwagi aspekty.

Oprócz tego, to także wiersz o magii dzieciństwa, które jeszcze potrafi dostrzec i cieszyć się z prostych rzeczy. To przypomnienie, byśmy zachowali w sobie trochę naiwności i umiejętność zaskakiwania się. "Jarmark cudów" to intrygujący utwór, który pozostawia czytelnika z wieloma refleksjami na długo po jego przeczytaniu. Przenikliwość i uniwersalizm wiersza Szymborskiej sprawiają, że jest to niezwykle istotne i wartościowe dzieło literackie.