Recenzja "Żołnierza królowej Madagaskaru" Juliana Tuwima według farsy Stanisława Dobrzańskiego.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 20.05.2024 o 17:23

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 16.05.2024 o 17:16

Recenzja "Żołnierza królowej Madagaskaru" Juliana Tuwima według farsy Stanisława Dobrzańskiego

"Żołnierz królowej Madagaskaru" to przeróbka popularnej farsy Stanisława Dobrzańskiego, dokonana przez jednego z najbardziej cenionych polskich poetów i dramaturgów, Juliana Tuwima. Zacznijmy od przybliżenia obu twórców i kontekstu historycznego ich pracy.

Stanisław Dobrzański był aktorem, tłumaczem i autorem fars, działającym w drugiej połowie XIX wieku. "Żołnierz królowej Madagaskaru", napisany w 1879 roku, szybko zdobył popularność w teatrach krakowskich, poznańskich i lwowskich dzięki swojemu zabawnemu, pełnemu życia scenariuszowi. Dobrzański, dzięki swojemu zawodowemu doświadczeniu, potrafił uchwycić komizm i dynamikę życia mieszczańskiego tamtych czasów.

Julian Tuwim, zafascynowany światem końca XIX wieku, postanowił odświeżyć tę klasyczną farsę, dodając do niej własną interpretację i nowoczesne akcenty. Przeróbka z 1936 roku była efektem dokładnych przygotowań; Tuwim przeglądał roczniki prasowe, karykatury, zbierał informacje o Warszawie i miejscowych zwyczajach, aby jak najlepiej oddać klimat epoki. Dodatkowo, współpraca z Tadeuszem Sygietyńskim zaowocowała wprowadzeniem muzycznych elementów, które wzbogaciły spektakl.

Przyjrzyjmy się bliżej samemu dziełu oraz jego przeróbce. Oryginalna wersja Dobrzańskiego była czteroaktową komedią o przygodach Saturnina Mazurkiewicza i jego kompanów. Konstrukcja sztuki, oparta na klasycznych motywach komediowych, w połączeniu z błyskotliwym dialogiem, zapewniała jej popularność wśród widzów.

W przeróbce Tuwima, sztuka została rozbudowana do siedmiu aktów, a Tuwim wprowadził nowe sceny, takie jak scena na dworcu radomskim, warszawski targ, czy inscenizacja w ogródku. Dzięki tym zmianom udało się uatrakcyjnić fabułę i dodać więcej humoru w miejscach, gdzie oryginał mógłby wydawać się nieco przestarzały.

Postacie w przeróbce Tuwima kontynuują swoje role z oryginału, ale stają się bardziej złożone i przejrzyste dla współczesnego odbiorcy. Kluczowe postacie to Saturnin Mazurkiewicz, moralistyczny człowiek próbujący uchronić się przed pokusami warszawskiego życia; Kazimierz, młody i ambitny człowiek; Kamilla, dziewczyna szukająca miłości; oraz Sabina, reprezentująca mieszczańską obyczajowość. Wersja Tuwima pogłębia te charaktery, nadając im rysy, które odzwierciedlają ówczesne napięcia społeczne i moralne.

Motywy wierności ideałom, moralności i charakterystyki mieszczaństwa są centralnymi tematami zarówno w oryginale, jak i w przeróbce. Tuwim, dodając nowe sceny i przekształcając dialogi, zdołał uwydatnić te motywy w sposób przystępny dla ówczesnej publiczności.

Inscenizacje farsy i ich odbiór publiczny zasługują na szczególną uwagę. Z czasem "Żołnierz królowej Madagaskaru" doczekał się licznych adaptacji filmowych i teatralnych. Słynne inscenizacje, takie jak te z udziałem Miry Zimińskiej i Ludwika Sempolińskiego, były wysoko cenione, podobnie jak późniejsze przeróbki z 1939, 1957 i 1958 roku.

Współczesne wystawienia także świadczą o popularności sztuki. W Teatrze Muzycznym w Gdyni pod kierunkiem Jerzego Gruzy, warszawskie i szczecińskie inscenizacje Krzysztofa Kolbergera, a także katowicka inscenizacja w Teatrze Śląskim im. Stanisława Wyspiańskiego, reżyserowana przez Tadeusza Bradeckiego, zebrały liczne pochwały. Efekty sceniczne, takie jak scenografia Urszuli Kenar, muzyka Tadeusza Sygietyńskiego, efekty świetlne i kostiumy, dodają nowej energii do starej opowieści.

Recenzje krytyczne również były korzystne, z opiniami ekspertów literackich takich jak Jacek Gałuszka, Marek Brzeźniak, Nina Grella i Dorota Mrówka, którzy chwalili zarówno przeróbkę Tuwima, jak i inscenizacje teatru. W ich ocenach, przeróbka Tuwima została uznana za dowód jego geniuszu w przekładaniu klasycznych dzieł na język współczesnej sztuki teatralnej.

Podsumowując, "Żołnierz królowej Madagaskaru" zarówno w oryginalnej wersji Dobrzańskiego, jak i w przeróbce Tuwima, to dzieło o wyjątkowej wartości artystycznej i historycznej. Poruszane problemy moralności i wierności ideałom, mimo że osadzone w realiach przeszłości, pozostają nadal aktualne. Interpretacja Tuwima, który dodał nowoczesnego polotu do klasycznej farsy, pokazuje jego mistrzostwo w adaptacji literatury.

Własna ocena sztuki, opierająca się na jej humorze i aktualności tematycznej, jest zdecydowanie pozytywna. Geniusz Tuwima w przerabianiu dzieła i dodanie elementów muzycznych przez Sygietyńskiego tworzą niezapomniane widowisko. Dobrzański i Tuwim, mimo upływu lat, pozostają ważnymi postaciami w historii polskiej literatury i teatru, a ich dzieło nadal cieszy się uznaniem i popularnością.

Na zakończenie, zachęcam wszystkich do zapoznania się ze spektaklem "Żołnierza królowej Madagaskaru". To nie tylko doskonała rozrywka, ale także okazja do refleksji nad problemami moralności i wierności ideałom, które nadal są ważne w naszym życiu.