Dlaczego Hamlet jest bohaterem dramatycznym? Dlaczego pyta – „Być albo nie być?”

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 22.05.2024 o 16:09

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 22.05.2024 o 15:48

William Szekspir, uważany za jednego z najwybitniejszych dramaturgów wszech czasów, stworzył liczne dzieła, których uniwersalność i głębia sprawiają, że pozostają one aktualne na przestrzeni wieków. Jego postacie charakteryzuje głęboka psychologia i wielowymiarowość, a dramat "Hamlet", ze swoim głównym bohaterem, jest jednym z najlepszych tego przykładów. Hamlet, książę Danii, jest złożoną postacią, która stanowi fundament literatury i dramatu. Analizując jego charakter oraz słynny dylemat „Być albo nie być?”, możemy lepiej zrozumieć, dlaczego jest on uznawany za bohatera dramatycznego.

Hamlet, jako indywidualista i samotnik, podejmuje większość swoich decyzji bez wsparcia innych, co czyni go postacią odizolowaną. Jego samotne wizyty na cmentarzu, rozmowy z duchem ojca czy introspektywne monologi, w tym słynne „Być albo nie być?”, ukazują głęboko introspektywny charakter tej postaci. Hamlet nie szuka wsparcia u bliskich, co tylko pogłębia jego alienację. Jego wyobcowanie rodzi przekonanie, że nikt nie może zrozumieć jego wewnętrznej walki i moralnych rozterek. To poczucie niezrozumienia jest widoczne w jego dialogach z matką, Gertrudą, oraz w monologach, takich jak „O, what a rogue and peasant slave am I”.

Hamlet jest także klasycznym przykładem bohatera romantycznego. Jego młodość, gotowość do poświęceń, wielkie emocje i wrażliwość, a także skłonność do głębokiej refleksji łączą go z innymi bohaterami romantyzmu, takimi jak Werter z powieści Goethego. Hamlet przeżywa intensywne uczucia i jest zdolny do heroicznych działań, co czyni go postacią silnie rezonującą wśród czytelników.

Dylemat „Być albo nie być?” jest rdzeniem jego tragicznej sytuacji. Monolog ten jest nie tylko refleksją nad losem, ale także nad samą istotą istnienia. Hamlet zastanawia się, czy warto znosić cierpienia życia, czy lepiej poddać się śmierci jako ostatecznemu końcowi wszystkich boleści. Słowa te odzwierciedlają jego głębokie wątpliwości i egzystencjalny kryzys, który dotyka każdego człowieka w obliczu cierpienia i trudnych decyzji. Porównywanie tego dylematu do innych sławnych rozważań egzystencjalnych w literaturze, takich jak pytania Camusa czy Kafki, ukazuje jego uniwersalność.

Hamlet stoi przed wyborem między samobójstwem, które mogłoby być ucieczką od cierpienia, a działaniem, które pociąga za sobą ryzyko, ale również znaczenie. Jego wybór walki z Klaudiuszem, zabójcą jego ojca, jest aktem odwagi i determinacji. Zemsta za śmierć ojca staje się jego głównym celem, a testowanie reakcji Klaudiusza poprzez przedstawienie teatralne ukazuje jego błyskotliwość i strategię.

Relacje Hamleta z innymi postaciami również pogłębiają jego dramatyzm. Konflikt z matką, Gertrudą, której zarzuca niewdzięczność i współudział w zbrodni, tworzy dodatkową warstwę emocjonalną w jego tragicznej sytuacji. Jego konfrontacje z Klaudiuszem, które są pełne napięcia i podejrzeń, prowadzą do odkrycia prawdy o morderstwie ojca. Jedynie Horacy, jego wierny przyjaciel, stanowi źródło wsparcia i stabilności, co podkreśla izolację Hamleta od reszty świata.

Wyrzuty sumienia towarzyszą mu w każdej decyzji, co czyni jego postać jeszcze bardziej ludzką i złożoną. Walka z wewnętrznymi demonami i moralnymi dylematami, zwłaszcza związanymi z zabiciem Klaudiusza, ukazuje Hamlet jako osobę prawdziwie niezdolną do zimnej zbrodni. Jego refleksje na temat życia i śmierci, które są centralnym elementem jego egzystencji, kierują go ku ostatecznemu wyborowi życia i walki, mimo że śmierć wydaje się kuszącą ucieczką od cierpienia.

Podsumowując, Hamlet jest bohaterem dramatycznym, ponieważ jego wybory, wewnętrzne konflikty i egzystencjalne dylematy wzruszają i skłaniają do refleksji. Jego słynne pytanie „Być albo nie być?” pozostaje wiecznie aktualne, odzwierciedlając uniwersalne ludzkie dylematy moralne i egzystencjalne. Hamlet jako postać literacka pozostaje symbolem ludzkich rozterek i tragedii, a jego wpływ na dramat i literaturę jest nieoceniony, podkreślając trwałość i aktualność dzieł Szekspira.