Jak relacja z drugą osobą kształtuje człowieka?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 23.05.2024 o 10:35

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 22.05.2024 o 20:04

Relacja z drugą osobą ma ogromne znaczenie w procesie kształtowania człowieka, co można dostrzec na podstawie licznych przykładów literackich. Zawiłe i wielowymiarowe więzi międzyludzkie wpływają na nasze postrzeganie świata, kształtują nasze wartości, uczą nas empatii oraz samodzielności. W literaturze znajdziemy wiele postaci, których losy i charakter zostały ukształtowane właśnie przez takie relacje.

Jednym z klasycznych przykładów jest powieść Charlesa Dickensa "Opowieść wigilijna". Główny bohater, Ebenezer Scrooge, jest zgorzkniałym i skąpym starcem, który nie dba o nikogo poza sobą. Jego przemiana zaczyna się pod wpływem wizyt trzech duchów przedstawiających przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. Każdy z tych duchów opowiada mu historię osób, które były w jego życiu ważne lub wpłynęły na niego. Zwłaszcza duch przeszłości przypomina Scrooge'owi o jego bliskiej relacji z siostrą, która jest symbolem ciepła i miłości rodzinnej. Dzięki tej refleksji Scrooge zaczyna dostrzegać, jak bardzo jego relacje z innymi, a w szczególności ich brak, wpłynęły na jego zgorzknienie. Ostateczna przemiana Scrooge’a to dowód na to, że relacje z innymi mogą skłonić człowieka do zmiany na lepsze.

W polskiej literaturze również odnajdziemy postaci, których życie i charakter zostały znacząco ukształtowane przez relacje z drugą osobą. W powieści "Pan Tadeusz" Adama Mickiewicza, relacja między Jackiem Soplicą a jego synem Tadeuszem jest kluczowa. Jacek Soplica, który po zabójstwie Stolnika zmienia swoje życie i staje się księdzem Robakiem, jest człowiekiem pokutującym za swoje grzechy. Jego ukryta troska o syna i chęć zmazania win sprawiają, że walczy o niepodległość Polski. Relacja z synem, choć skomplikowana i pełna tajemnic, daje mu siłę, by dążyć do odkupienia swoich win. Tadeusz, z kolei, będący w pewnym sensie spadkobiercą losów ojca, również odnajduje siłę do działania w relacji z ojcem – nawet jeśli do pewnego momentu nie zna całej prawdy o jego przeszłości.

Kolejnym interesującym przykładem jest "Zbrodnia i kara" Fiodora Dostojewskiego. Główny bohater, Rodion Raskolnikow, popełnia zbrodnię, której motywy są związane z jego teoriami na temat nadczłowieka. Jednak to relacja z Sonią Marmieładową, prostytutką o złotym sercu, którą spotyka później, staje się katalizatorem jego moralnej przemiany. Sonia, dzięki swojej wierze i empatii, wpływa na Rodiona, pokazując mu, że miłość i przebaczenie są potężniejsze niż jakiekolwiek teorie filozoficzne. Ich relacja jest tym, co umożliwia Raskolnikowowi podjęcie decyzji o wyznaniu swojej winy i rozpoczęciu drogi do duchowego odrodzenia.

Na koniec warto wspomnieć o relacji między Antygoną i jej siostrą Ismeną w tragedii "Antygona" Sofoklesa. Antygona, będąc postacią tragiczną, zmuszoną do wyboru między prawem boskim a ludzkim, podejmuje trudne decyzje, wiedząc, że jej siostra Ismena jest przeciwna jej działaniom. Ismena jest osobą, która reprezentuje racjonalny, choć konformistyczny punkt widzenia. Relacja sióstr ukazuje zderzenie dwóch postaw: odwagi i buntu Antygony oraz lęku i podporządkowania Ismeny. To przeciwstawienie kształtuje nie tylko losy Antygony, ale i jej charakter, który staje się symbolem nieugiętej woli i moralnej siły.

Podsumowując, relacje z drugą osobą mają kluczowy wpływ na kształtowanie człowieka. Przegląd postaci literackich pokazuje, że to właśnie kontakty z innymi – niezależnie od tego, czy są one pozytywne, czy negatywne – odgrywają istotną rolę w procesie dojrzewania, podejmowania decyzji i dokonywania przemian wewnętrznych. Bez tych relacji człowiek nie byłby w stanie w pełni rozwinąć swojego charakteru ani dokonać autorefleksji, która jest nieodłącznym elementem ludzkiego doświadczenia.