"Sklepy cynamonowe" Brunona Schulza

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 23.05.2024 o 11:36

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 23.05.2024 o 8:05

Bruno Schulz, jeden z najwybitniejszych pisarzy polskiego modernizmu, w cyklu opowiadań „Sklepy cynamonowe” stworzył unikalny świat, który sięga po klasyczne i nowatorskie środki literackie, by wykreować rzeczywistość na pograniczu snu i jawy. Stosując takie pojęcia jak mitologizacja dzieciństwa, mitologizacja przestrzeni, labirynt, alter ego, mityzacja, mikrokosmos, oniryzm, surrealizm, fantastyka, groteska, czy proza poetycka, Schulz stworzył swoje własne uniwersum, w którym realne doświadczenia przeplatają się z onirycznymi wizjami i fantastycznymi zdarzeniami.

Mitologizacja dzieciństwa w „Sklepach cynamonowych” jest jednym z kluczowych elementów narracji. Schulz kreśli obraz dzieciństwa pełnego tajemnic, cudów i fascynacji. W opowiadaniach tych przygnębiająca i zarazem cudowna rzeczywistość młodego bohatera zyskuje wymiar niemalże mityczny. Zwykłe wydarzenia są przekształcane w niezwykłe przygody, codzienne zjawiska – w magiczne rytuały. Schulz przedstawia dzieciństwo jako czas nieskończonych możliwości i nieopisanego bogactwa doznań i wrażeń.

Mitologizacja przestrzeni jest równie istotna. Autor przedstawia miasto jako przestrzeń pełną tajemnic, które tylko czekają na odkrycie. Ulica Krokodyli, w której mają swoje siedziby tajemnicze i fascynujące miejsca, jest przykładem jak Schulz tworzy mitologiczną przestrzeń miejską. Nie jest to standardowe, realistyczne przedstawienie miasta, ale magiczna i surrealistyczna wersja rzeczywistości, która rozciąga się w wyobraźni autora.

Labirynt, jako metafora, przewija się przez całą książkę. Przestrzeń miasta, targowisk, antykwariatów i sklepy cynamonowe są jak labirynty, pełne zakamarków, tajemnych przejść i ukrytych skarbów. Bohater opowiadań dryfuje przez te labirynty, odkrywając nowe światy i doznania. Przestrzeń ta jest nie do końca realna, bardziej przypomina senne marzenie niż realne miejsce.

Alter ego autora, jakim jest Józef, narrator opowiadań, pozwala Schulzowi na ukazanie swojego intymnego, wewnętrznego świata za pomocą literatury. Józef jest nie tylko świadkiem, ale i uczestnikiem niezwykłych zdarzeń, które łączą w sobie zarówno aspekty autobiograficzne, jak i fantastyczne.

Mityzacja rzeczywistości w „Sklepach cynamonowych” odbywa się poprzez nadanie codziennym przedmiotom i zdarzeniom znaczenia mitycznego i symbolicznego. Fryzjer, wuj, ojciec – każdy z tych bohaterów staje się figurą większą niż życie, niemalże mitologiczną postacią.

Mikrokosmos Schulza, na który składa się opowiadana rzeczywistość, staje się częścią większego uniwersum, pełnego symboli i znaczeń. Ten literacki mikrokosmos jest tak bogaty i złożony, jak świat rzeczywisty, lecz zawiera w sobie jeszcze dodatkowy wymiar fantastyki i grozy.

Oniryzm oraz surrealizm są kolejnymi kluczowymi zasadami konstrukcji świata przedstawionego. Granica między jawą a snem jest płynna, a narracja często przybiera formę snu lub fantazji. Te fantastyczne wizje są pełne symboliki i wewnętrznego znaczenia, przenosząc czytelnika do innego, nierzeczywistego wymiaru.

Groteska jest nieodłącznym elementem prozy Schulza, gdzie rzeczywistość ukazuje swoje najbardziej absurdalne i niepokojące oblicze. Postaci i wydarzenia są często zdeformowane i przerysowane, co nadaje im nie tylko komiczny, ale i tragiczny charakter.

Proza poetycka Schulza - jego niezwykle bogaty, gęsty i pełen aluzji język – dodaje opowiadaniom dodatkowego wymiaru estetycznego i artystycznego. Opisy Schulza są metaforyczne i liryczne, czyniąc każdy skrawek rzeczywistości niemalże poetyckim.

W „Sklepach cynamonowych” Bruno Schulz kreuje świat nieodmiennie złożony, pełen symboli i znaczeń, w którym każdy szczegół jest naznaczony poetycką aurą i fantastycznym blaskiem. To dzieło, które pozwala czytelnikowi zanurzyć się w świecie pełnym cudów, tajemnic i niekończących się możliwości literackiej wyobraźni.