Życiorys Michała Gorbaczowa

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 24.05.2024 o 16:39

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 24.05.2024 o 15:57

Michał Gorbaczow, urodzony 2 marca 1931 roku w Privolnoe w Kraju Stawropolskim, to postać o ogromnym znaczeniu w historii XX wieku, której biografia jest nierozerwalnie związana z przemianami w Związku Radzieckim oraz globalną polityką. Jego życie i działalność polityczna odmieniły losy nie tylko ZSRR, lecz także całego świata.

Gorbaczow urodził się w skromnej rodzinie chłopskiej. Jego ojciec, Siergiej Andrejewicz Gorbaczow, był mechanikiem rolniczym, a matka, Maria Pantielejewna, zajmowała się domem. Dzieciństwo Michała przypadło na trudne lata, zwłaszcza podczas II wojny światowej, kiedy to jego rodzinna wioska została zniszczona przez niemieckie wojska. Te dramatyczne doświadczenia niewątpliwie wpłynęły na jego przyszłe decyzje.

Po zakończeniu wojny, Gorbaczow podjął naukę w Instytucie Rolniczym w Stawropolu, a następnie kontynuował studia prawnicze na Uniwersytecie Łomonosowa w Moskwie. Tam też poznał Raisę Titarenko, swoją przyszłą żonę, z którą przeżył całe życie. Gorbaczow był ambitnym studentem, a jego zaangażowanie w działalność Komsomołu - młodzieżowej organizacji Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego - zaowocowało szybkim awansem w strukturach partii.

W 1955 roku rozpoczął pracę jako pełnoetatowy działacz partyjny, a jego kariera rozwijała się dynamicznie. W 197 roku został przywódcą Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego w Kraju Stawropolskim, a w 198 roku wszedł do Biura Politycznego - najwyższego organu władzy KPZR. Był to moment, który otworzył mu drogę do jeszcze wyższych szczebli władzy.

W 1985 roku Gorbaczow został wybrany na Sekretarza Generalnego KPZR, stając się tym samym najmłodszym liderem partii po śmierci Lenina. To jego rządy przyniosły jedne z najważniejszych przemian w historii ZSRR. Gorbaczow wprowadził politykę "głasnosti" (jawności) i "pieriestrojki" (przebudowy), które miały na celu zreformowanie skostniałego systemu sowieckiego. "Głasnost" oznaczała większą otwartość w działalności państwowej i swobodę wypowiedzi, co przyczyniło się do większej transparentności w rządzeniu i krytyki władzy. "Pieriestrojka" natomiast miała na celu decentralizację gospodarki, wprowadzenie elementów gospodarki rynkowej oraz demokratyzację życia publicznego.

Reformy Gorbaczowa zyskały poparcie zarówno w kraju, jak i na arenie międzynarodowej. Znacząco zmieniły one układ sił w Europie Środkowo-Wschodniej. Zapoczątkowane przez niego przemiany przyczyniły się do zakończenia zimnej wojny oraz upadku komunistycznych reżimów w Europie Wschodniej. W 1989 roku doszło do obalenia muru berlińskiego, symbolu zimnej wojny i podziału świata na dwa wrogie obozy. Rok później, w 199 roku, Gorbaczow otrzymał Pokojową Nagrodę Nobla za swoje wysiłki na rzecz pokoju i demokratyzacji.

Niestety, reformy te spotkały się także z oporem, zarówno ze strony konserwatywnych działaczy partii, jak i części społeczeństwa niezadowolonej z pogarszających się warunków ekonomicznych. W 1991 roku doszło do próby zamachu stanu, przeprowadzonego przez przeciwników Gorbaczowa, którzy sprzeciwiali się jego polityce. Choć pucz ten zakończył się niepowodzeniem, był on pierwszym sygnałem bliskiego rozpadu ZSRR.

W grudniu 1991 roku, po serii wydarzeń, które osłabiły centralną władzę, Gorbaczow zmuszony był zrezygnować ze stanowiska, a Związek Radziecki formalnie przestał istnieć. Na jego gruzach powstało kilka niezależnych państw, a w Rosji władzę przejął Borys Jelcyn.

Po zakończeniu kariery politycznej, Gorbaczow angażował się w działalność charytatywną i publiczną. Założył Fundację Gorbaczowa, zajmującą się promowaniem demokracji i praw człowieka. Był również autorem licznych książek i artykułów, w których dzielił się swoimi przemyśleniami na temat światowej polityki oraz przyszłości Rosji.

Michał Gorbaczow to postać, która wywarła niezatarty wpływ na historię XX wieku. Jego działalność jako reformatora Związku Radzieckiego przyczyniła się do zakończenia zimnej wojny i przyniosła nadzieję na bardziej demokratyczną i otwartą Rosję. Jego życie i praca są dowodem na to, że skomplikowane procesy polityczne mogą być kierowane przez jednostki o silnej woli i odważnej wizji przyszłości.