Świat w XXI wieku i jego zagrożenia, wnioskowane na podstawie doświadczenia XX wieku

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 3.07.2024 o 17:10

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 3.07.2024 o 16:19

Świat wkroczył w XXI wiek wyposażony w zdobycze technologiczne i postępy cywilizacyjne, które kiedyś wydawały się nieosiągalne. Dzięki internetowi możemy komunikować się z ludźmi na drugim końcu świata, a rozwój medycyny pozwala na leczenie wielu chorób, które wcześniej były nieuleczalne. Jednakże, mimo tego postępu, świat w XXI wieku zdaje się kroczyć po niebezpiecznej ścieżce. Jak mawiał Herodot: "Po dziadach przyszło pokolenie gorsze ojców, a po nich my bardziej niegodziwi, dający dalej potomstwo zbrodniarzy." Ten cytat, jako punkt wyjścia dla naszych rozważań, odnosi się do powszechnie znanej kwestii moralnego upadku ludzkości i przejawia się boleśnie we współczesnym świecie.

Czym charakteryzują się cele i wartości współczesnego świata? Przede wszystkim można zauważyć kult kariery, fortuny i dóbr materialnych. Współczesny człowiek coraz częściej realizuje siebie przez konsumpcjonizm. Gromadzenie dóbr, które często są zbędne do życia, stało się celem samym w sobie. Powszechna obsesja posiadania rzeczy nie przynosi długoterminowej satysfakcji, a jedynie iluzoryczne poczucie spełnienia. W tym kontekście warto przywołać „Medaliony” Zofii Nałkowskiej, które opowiadają o ludziach zamkniętych w faszystowskich obozach koncentracyjnych, gdzie rzeczy materialne nie miały znaczenia – liczyło się jedynie przetrwanie i godność ludzka.

Skutki tego kultu materializmu są dalekosiężne. Egoistyczne dążenia prowadzą do obojętności na zło szerzące się na świecie. Ważne wydarzenia, takie jak prześladowania, morderstwa czy niszczenie godności ludzkiej, są często ignorowane lub bagatelizowane. Obojętność ta powoduje dehumanizację społeczeństwa i zacieranie granic między człowiekiem a potworem. Przykład tego możemy znaleźć w „Innym Świecie” Gustawa Herlinga-Grudzińskiego, gdzie brutalność i przemoc były chlebem powszednim, a ludzie stopniowo tracili swoją człowieczość.

Natężenie zła i obojętność ludzi to kolejne niepokojące aspekty współczesności. W dzisiejszych czasach dzieci często stają się ofiarami wojen domowych. Przykładem mogą być dzieci-żołnierze, wykorzystywane przez szaleńców i fanatyków. Obojętność wobec ich losu jest przerażająca. Nie tylko cierpią fizycznie, ale i psychicznie, będąc zmuszane do przemocy, co tworzy koło nienawiści i przemocy. Piosenka "Rwanda" zespołu Kobong przynosi na myśl brutalne obrazy wojen: "Bez krwi. Bez ciał rozprutych na ulicach, spuchniętych dzieci, bez matek, co w oczach mają obłęd". Jest to przerażający obraz współczesnych konfliktów, które często są ignorowane przez międzynarodową społeczność.

Cywilizacyjny postęp idzie w parze z moralną zapaścią. Kiedy myślimy o historii cywilizacji przez pryzmat wojen i cierpienia, trudno jest uwierzyć, że postęp może mieć jakiekolwiek znaczenie. Paradoksalnie, postęp technologiczny często przynosi moralne cofanie się. Wszechobecność zła jest coraz bardziej zauważalna, a ludzie coraz bardziej obojętnieją na cierpienie innych. Przerażająco prawdziwe są słowa Wisławy Szymborskiej: "Liczby nie dochodzą do serca, / o setkach i tysiącach / byłoby mówić łatwiej". Znana jest anegdota przypisywana Józefowi Stalinowi, który powiedział: „Jedna śmierć to tragedia, milion to statystyka”. Obojętnienie ludzi na cierpienie innych, spowodowane nadmiarem informacji i brutalnych obrazów w mediach, sprawia, że wielkie tragedie stają się dla nas statystyką.

Rola mediów w dehumanizacji również jest kluczowa. Kontrast między brutalnymi obrazami, które codziennie serwują nam wiadomości, a profesjonalnym wizerunkiem prezenterów, ukazuje moralne dylematy dzisiejszego reportera. Czy pokazywanie okropności świata pomaga, czy wręcz przeciwnie, znieczula widzów na ból innych?

Lekcje z XX wieku mają ogromne znaczenie dla zrozumienia problemów współczesnego świata. „Medaliony” Zofii Nałkowskiej oraz "Inny Świat" Gustawa Herlinga-Grudzińskiego to tylko niektóre z literackich świadectw okrucieństw, które powinny nas uczyć, jak unikać podobnych błędów w przyszłości. Obydwie książki oferują przerażające, lecz ważne spojrzenie na to, jak daleko ludzka brutalność może się posunąć.

Paradoksalność religii to kolejna kwestia, która wciąż ma wpływ na dzisiejszy świat. Religie mogą być źródłem zarówno miłości, jak i okrucieństwa. Współczesne problemy z terroryzmem, w których często wykorzystywana jest religia do uzasadnienia przemocy, są tego jaskrawym przykładem. Terroryzm, najczęściej kojarzony z islamem, w rzeczywistości ma złożoną i różnorodną genezę, która nie powinna być uproszczona do jednego wymiaru.

Kulturowy defetyzm i ucieczka od odpowiedzialności są również zagrożeniami, z którymi mierzy się współczesny świat. Obojętność wobec zła prowadzi do jego szerzenia, a odpowiedzialność za współudział w złem spada na każdego z nas. Kulturowy defetyzm objawia się w postaci zniechęcenia i przekonania o nieuchronności zła. Odpowiedzialność za nasz współudział w zbrodniach to temat poruszany w wielu dziełach literackich, takich jak postać Piłata z "Mistrza i Małgorzaty" Michaiła Bułhakowa, który symbolizuje moralne dylematy i współudział w zbrodni przysłaniającym go defetyzmem.

W mitologii greckiej, postać Syzyfa, skazanego na wieczne wtaczanie głazu pod górę, aż ten znowu spada, jest symbolem daremnych wysiłków. W refleksjach Alberta Camusa, Syzyf staje się symbolem walki z absurdem i permanentnej egzystencjalnej udręki. Można to odnieść do naszej współczesnej sytuacji, gdzie jednostkowe wysiłki często zdają się być daremne, a jednak każdy gest, każdy akt sprzeciwu wobec zła ma znaczenie.

Podsumowując, świat XXI wieku znajduje się na rozdrożu między postępem a moralną zapaścią. Obojętność i odpowiedzialność za zło są kluczowymi elementami naszej współczesnej egzystencji. Przykłady z XX wieku pokazują, że historia wciąż powtarza swoje najczarniejsze rozdziały, jeśli nie wyciągniemy z niej odpowiednich wniosków. Ostatecznie, jesteśmy winni naszej przyszłości oraz samym sobie, by podjąć wyzwanie i dążyć do lepszego świata. Patrząc na trudności, konieczność działania staje się jasna. Jesteśmy winni nasze starania przyszłym pokoleniom, aby stworzyć świat, w którym dobro będzie dominować nad złem, a obojętność zostanie przezwyciężona aktywną postawą i solidarnością.