Wypracowanie

Artysta mŁodopolski w poszukiwaniu piĘkna i spokoju. gdzie ich szukano? gdzie je odnajdywano?

approveTa praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 5.07.2024 o 7:51

Średnia ocena:5 / 5

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Streszczenie:

Epoka Młodej Polski to okres intensywnych poszukiwań nowych form ekspresji i ukojenia wobec pesymizmu i rozczarowania. Twórczość tego czasu przekazała piękno i ponadczasową wartość, mimo trudnych nastrojów. ??

Epoka Młodej Polski, znana również jako modernizm, to okres literacki i artystyczny obejmujący końcówkę XIX wieku oraz początek XX wieku, który charakteryzował się intensywnym poszukiwaniem nowych form ekspresji i odrzuceniem konwencji klasycznego realizmu. Młoda Polska była czasem, gdy artyści i twórcy literatury wyrażali swoje głębokie rozczarowanie otaczającym ich światem, poszukując jednocześnie piękna i spokoju w różnych sferach życia, zarówno materialnych, jak i duchowych. Nastroje dekadentyzmu, pesymizmu, melancholii i bierności były powszechne, co odzwierciedlało się w twórczości tego okresu.

Poszukiwanie przez młodopolskich artystów piękna i spokoju przybierało różnorodne formy. Twórcy odwoływali się do różnych filozofii, ideologii i postaw moralnych, szukali ucieczki od rzeczywistości w świecie fantazji, snu lub baśni. W ich dziełach można dostrzec tęsknotę za czymś nieuchwytnym, co miało przynieść ukojenie i odnowienie duchowe.

Choć epoka Młodej Polski może wydawać się przygnębiająca, to jednak kryje tajemnice i piękno, które przy bliższym przyjrzeniu się okazują się ponadczasowe.

Rozwinięcie

1. Rozczarowanie i bezsens

Opisując nastrój artystów Młodej Polski, nie sposób pominąć głębokiego rozczarowania historią przodków oraz brakiem perspektyw na przyszłość. Po zrywach niepodległościowych, które głównie kończyły się porażką, społeczeństwo żyło w poczuciu utraty celu i sensu, a mlodopolscy twórcy przejmowali te nastroje, tworząc dzieła przesiąknięte pesymizmem. Przygnębienie, które towarzyszyło artystom, było w dużej mierze wynikiem historycznego doświadczenia oraz przekonania o bezsensowności współczesnej egzystencji.

Kazimierz Przerwa-Tetmajer w swoim wierszu "Koniec wieku XIX" doskonale oddaje esencję nastrojów młodopolskich artystów. Tworzy on swoisty manifest pokolenia, które w obliczu nowego stulecia zdaje się być pozbawione wiary w przyszłość. Tetmajer stawia w utworze pytania, na które nie znajduje odpowiedzi, co tylko potęguje wrażenie bierności i milczenia wobec otaczającej rzeczywistości. W świecie, w którym ani religia, ani nauka, ani polityka nie przynoszą ukojenia, artyści zdają się być skazani na niekończące się poszukiwania sensu i piękna.

Filozofia Arthura Schopenhauera miała olbrzymi wpływ na artystów Młodej Polski. Jego pesymistyczna wizja świata, postrzegająca ludzkie życie jako ciąg nieszczęść i nieuchronność katastrofy, stała się fundamentem dla wielu dzieł tego okresu. Schopenhauer uważał życie za pełne cierpienia i bólu, a ewentualne szczęście jedynie za krótkotrwały przerywnik w niekończącym się cyklu potrzeb i frustracji. Artystyczne przełożenie tego pesymizmu można dostrzec w wielu utworach Młodej Polski, które niejednokrotnie oddają poczucie beznadziejności i marazmu.

2. Poszukiwanie ukojenia

Artystom Młodej Polski nieobcy był alkohol, często używany jako metoda na chwilowe zatracenie się i ucieczkę od trudnej rzeczywistości. W euforii alkoholowej znajdowali tymczasowe ukojenie, choć doskonale zdawali sobie sprawę z ulotności tego uczucia i nieuchronnego powrotu do rzeczywistości. Oprócz alkoholu, twórcy poszukiwali ukojenia poprzez różne metody, takie jak nirwana czy seksualne pożądanie.

Nirwana była jedną z form ucieczki od rzeczywistości, stanem niebytu, który miał przynieść spokój i ukojenie. W wierszu "Hymn do Nirwany" Kazimierza Przerwy-Tetmajera, artysta tworzy formę modlitwy i prośby o pojawienie się nirwany, wyłaniającej się jako jedyne ostateczne wyjście z cierpienia. Tetmajer przedstawia nirwanę jako stan pozbawiony bólu, w którym dusza może znaleźć prawdziwe ukojenie. W ten sposób artyści Młodej Polski szukali wyzwolenia z cierpienia i bólu egzystencjalnego, będącego nieodłącznym elementem ich życia.

Seksualne pożądanie było kolejnym sposobem na chwilowe zapomnienie o trudach życia. W wierszu "Ja, kiedy usta ku twym ustom chylę..." Przerwy-Tetmajera, miłość cielesna staje się formą ucieczki od codzienności, przynoszącą chwilowe szczęście i zapomnienie. Miłość przestaje być idealistyczna i duchowa, stając się bardziej fizyczna i przyziemna. Akt seksualny staje się momentem wytchnienia, który pozwala na krótkotrwałe oderwanie się od rzeczywistości i pozwala na zaspokojenie emocjonalnych i fizycznych potrzeb.

3. Kontakt z naturą jako lekarstwo na ból egzystencjalny

Niektórzy artyści Młodej Polski odnajdywali ukojenie w kontakcie z naturą, a szczególnie z górami, które były oazą spokoju i ciszy dla "cierpiących na życie". Tatry stały się symbolem schronienia, miejscem, gdzie artyści mogli uciec od zgiełku miejskiego życia i odnaleźć chwilę wytchnienia. Wiele utworów literackich z tego okresu opisuje piękno tatrzańskiej przyrody, które nie poddaje się zmianom cywilizacji, a jego obserwacja przynosiła artystom uczucie zachwytu i zapomnienia.

W utworze "Z Kasprowego Wierchu" Kazimierza Przerwy-Tetmajera góry są przedstawione jako miejsce ucieczki od świata, gdzie artysta znajduje spokój i harmonię. Tetmajer opisuje Tatry jako oazę czystości i nieskażności, gdzie natura pozostaje niezmienna i majestatyczna. Obserwacja tatrzańskiej przyrody pozwala na chwilowe zapomnienie i odnowienie ducha. Piękno natury jest przedstawione jako przeciwwaga dla dekadentyzmu i pesymizmu, które dominują w życiu artystów Młodej Polski.

4. Zależność ludzkiego losu od Boga, losu lub natury

W utworze "Padlina" Charlesa Baudelaire'a, francuskiego poety, który wpłynął na twórczość młodopolskich artystów, opisane są zwłoki poddawane rozkładowi, co staje się pretekstem do rozważań na temat sensu ludzkiej egzystencji i okrutnej władzy śmierci. Baudelaire ukazuje naturalny proces rozkładu jako metaforę nieuchronności i wszechobecności śmierci. Zwłoki, które kiedyś były żywą istotą, teraz stają się pożywieniem dla insektów i roślin, co podkreśla przejściowy charakter życia i kruchość ludzkiego losu.

Motyw śmierci obecny był w wielu utworach Młodej Polski, ponieważ twórcy starali się zmierzyć z nieuchronnością kresu życia. Śmierć była postrzegana jako jedyna stała rzecz w życiu, a akceptacja tego faktu była często kluczem do osiągnięcia wewnętrznego spokoju. Każdy człowiek musiał pogodzić się z myślą o nieuchronności swojego końca, co często prowadziło do głębokich refleksji i rozważań filozoficznych.

Zakończenie

Podsumowując, poszukiwania piękna i spokoju przez artystów Młodej Polski były różnorodne i wieloaspektowe. Twórcy szukali ukojenia w różnorodnych sferach życia, od ucieczki w nirwanę, przez cielesne uniesienia, po kontakt z naturą. Chociaż ich poszukiwania często były naznaczone pesymizmem i dekadentyzmem, to jednak przy bliższym przyjrzeniu się okazuje się, że epoka Młodej Polski kryje w sobie głębokie piękno i ponadczasową wartość.

Sztuka młodopolscy była próbą zrozumienia i przezwyciężenia trudnej rzeczywistości, w której żyli twórcy. Mimo pesymizmu i przygnębienia, które dominowały w ich dziełach, poszukiwania artystów często prowadziły do odkrywania momentów piękna, które choć ulotne, dawały chwilowe ukojenie i nadzieję. W ten sposób Młoda Polska pozostaje ważnym źródłem inspiracji i piękna na przekór pesymizmowi dekadentyzmu, a jej dziedzictwo literackie i artystyczne trwa po dziś dzień.

Napisz za mnie wypracowanie

Ocena nauczyciela:

approveTa praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 5.07.2024 o 7:51

O nauczycielu: Nauczyciel - Monika D.

Mam 8‑letnie doświadczenie w pracy w liceum ogólnokształcącym i w przygotowaniu do egzaminów. Stawiam na prostotę metod: jasny plan, dobre przykłady, precyzyjne tezy; z ósmoklasistami ćwiczę czytanie ze zrozumieniem i krótkie formy wypowiedzi. Na zajęciach dbam o spokój i uważność — bez pośpiechu, ale konsekwentnie. Moi uczniowie cenią klarowny feedback i poczucie, że każdy krok ma sens.

Ocena:5/ 57.07.2024 o 20:20

Doskonałe wypracowanie! Mistrzowsko opisujesz nastroje i poszukiwania artystów epoki Młodej Polski, ukazując głębokie rozczarowanie oraz pragnienie piękna i spokoju.

Analiza dzieł literackich i filozoficznych jest przemyślana i trafna, a opisy Nirwany, kontaktu z naturą i motywu śmierci są bardzo dobrze rozwinięte. Świetnie ukazujesz różnorodne formy poszukiwań artystów, podkreślając zarówno pesymizm, jak i momenty ukojenia i nadziei. Bardzo dobra analiza i interpretacja tekstów! Gratuluję pracy i ogromnej wiedzy na ten temat.

Komentarze naszych użytkowników:

Ocena:5/ 518.04.2025 o 16:42

Dzięki za świetne streszczenie, teraz wiem, o co w tym chodzi! ?

Ocena:5/ 519.04.2025 o 13:47

Czemu ci artyści tak często byli smutni? Co ich tak trafiło? ?

Ocena:5/ 523.04.2025 o 16:14

Dobrze pytanie, były to ciężkie czasy, wiele osób zmagało się z wojną i kryzysem, więc szukali ukojenia w sztuce.

Ocena:5/ 524.04.2025 o 18:48

Nie ogarniam, jak można było w tak trudnych czasach tworzyć coś tak pięknego. Szacun!

Oceń:

Zaloguj się aby ocenić pracę.

Zaloguj się