Stanisław Wokulski. Przedstaw sylwetkę kluczowej postaci „Lalki” B. Prusa.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 5.07.2024 o 10:52

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 5.07.2024 o 10:26

#

„Lalka” Bolesława Prusa to bez wątpienia jeden z najważniejszych utworów polskiej literatury pozytywistycznej. Napisana pod koniec XIX wieku, powieść ta stanowi wielowymiarowy obraz społeczeństwa warszawskiego tamtych czasów. Prus nie tylko przedstawia wielu barwnych bohaterów, ale również ukazuje realia polityczne, społeczne i ekonomiczne tamtejszej Polski, będącej pod zaborami. Kluczową postacią „Lalki” jest Stanisław Wokulski, bohater, którego życie i działania wzbudzają liczne dyskusje i interpretacje.

Stanisław Wokulski to postać centralna, która stanowi główną oś fabularną powieści. Jest to bohater o skomplikowanej osobowości, który jednocześnie jest człowiekiem silnym i pełnym pasji, jak i osobą przepełnioną wątpliwościami i wewnętrznymi konfliktami. Jego postać jest symbolem wielu problemów i dylematów epoki pozytywizmu oraz odwołuje się do cech charakterystycznych dla romantyzmu.

Rozwinięcie

Wokulski konsekwentnie rozwija swoje zainteresowania naukowe. Ukończył Szkołę Przygotowawczą, co otwiera mu drogę do dalszej edukacji. Jego pasja do nauki jest silna, dzięki czemu dostaje się do Szkoły Głównej, gdzie kontynuuje swoje studia. Jego entuzjazm naukowy zostaje jednak brutalnie przerwany przez wybuch powstania styczniowego w 1863 roku, w którym Wokulski postanawia wziąć udział. To historyczne wydarzenie ma na niego znaczący wpływ – za swoją działalność patriotyczną zostaje zesłany na Syberię.

Zesłanie na Syberię, choć z początku jawi się jako tragedia, staje się pewnego rodzaju błogosławieństwem w jego życiu. Wokulski wykorzystuje ten czas na rozwijanie swojej wiedzy i umiejętności. Trafia w kręgi wybitnych uczonych, z którymi nawiązuje kontakty i z którymi dzieli się swoimi zainteresowaniami. To doświadczenie kształtuje go, wzbogacając o nową wiedzę i szlifując jego charakter. Dzięki temu, gdy wraca do Warszawy, jest człowiekiem pełnym pasji i gotowym do podjęcia nowych wyzwań.

Po powrocie do Warszawy życie Wokulskiego nie jest łatwe. Spotyka się z trudnościami w znalezieniu pracy, zarówno w świecie nauki, jak i handlu. Odrzucają go zarówno kupcy, jak i uczeni, co stawia go w trudnej sytuacji. Jednak dzięki rekomendacji Ignacego Rzeckiego – starego znajomego – Wokulski zaczyna pracę u Minclowej, wdowy prowadzącej dobrze prosperujący sklep. Małżeństwo z Minclową, mimo że nie jest oparte na miłości, przynosi mu pewne korzyści materialne. Po jej śmierci staje się właścicielem majątku, co stwarza mu nowe możliwości zawodowe.

Kluczowym momentem w życiu Wokulskiego jest jego podróż do Turcji w trakcie wojny rosyjsko-tureckiej. Tam zajmuje się dostarczaniem pożywienia dla walczących stron, co pozwala mu zgromadzić ogromny majątek. Po powrocie do Warszawy Wokulski staje się szanowanym handlowcem i biznesmenem. Sukces w zarządzaniu galanterią i inne udane inwestycje utwierdzają go w przekonaniu o słuszności jego drogi zawodowej, jednak to właśnie wtedy zaczyna zderzać się z problemami na płaszczyźnie osobistej.

Kluczową rolę w życiu Wokulskiego odgrywa jego relacja z Izabelą Łęcką. Pierwsze spotkanie z Izabelą jest momentem przełomowym, który całkowicie zmienia jego życie. Izabela staje się dla niego symbolem niedostępnej miłości, mieszczańskich marzeń i wyidealizowanej kobiecości. Wokulski, zafascynowany piękną arystokratką, zaczyna podejmować liczne działania, aby zdobyć jej uczucie. Zmienia styl życia, wchodzi na salony i stara się dostosować do wymagań arystokracji, co jest dla niego ogromnym wyzwaniem. Inwestuje w różne przedsięwzięcia, uczy się języków obcych i stara się spełniać oczekiwania swojej wymarzonej kobiety.

Niestety, jego marzenia o szczęściu z Izabelą nie spełniają się. Okazuje się, że Izabela jest osobą fałszywą, która nie dostrzega w nim prawdziwej wartości. Gdy odkrywa jej dwulicowość i fakt, że jest przez nią wyśmiewany, Wokulski przeżywa ogromne rozczarowanie. Jego nadzieje stają się złamane, a on sam zbliża się do krawędzi wytrzymałości psychicznej. Kiedy doznaje ostatecznego upokorzenia, podejmuje dramatyczną próbę samobójczą, co jest wyrazem jego wewnętrznego bólu i rozpaczy.

Decyzja Wokulskiego o odejściu z Warszawy jest nagła i zaskakująca. Przekazuje swój majątek młodemu inżynierowi, Julianowi Ochockiemu, wspiera biednych z Powiśla i znika bez śladu. Jego ostateczne losy pozostają nieznane, co dodaje jeszcze więcej tajemniczości jego postaci. Można jedynie spekulować, co się z nim stało – czy zginął, czy może odkrył nowe życie gdzieś indziej.

Stanisław Wokulski jest postacią, która doskonale ilustruje konflikt między ideałami romantyzmu a zasadami pozytywizmu. Z jednej strony, jego chęć działania i rozwijania wiedzy naukowej wpisuje się w pozytywistyczne wartości. Z drugiej strony, jego miłosne uniesienia, marzenia i wewnętrzne dramaty mają charakter romantyczny. Ta wewnętrzna sprzeczność prowadzi do licznych dylematów i wyborów, które kształtują jego życie. Jego działania na rzecz asymilacji Żydów i pomoc ubogim mieszkańcom Powiśla świadczą o jego sympatii do pozytywistycznych ideałów. Przy tym, jego zafascynowanie nauką i techniką oraz chęć budowania lepszego świata stanowią istotne elementy jego charakterystyki.

Zakończenie

Bohater ten, poprzez swoje działania, uczucia i dramaty, oddziałuje zarówno na czytelników współczesnych, jak i potomnych. Jego wielowymiarowość sprawia, że jest postacią żywą, niejednoznaczną, a przez to niezwykle interesującą. Z jednej strony, emanuje siłą i determinacją, z drugiej zaś, przejawia słabości i uczucia, które wciągają nas w jego wewnętrzny świat. Dzięki temu, Wokulski jako kluczowy bohater powieści pozostaje w naszej pamięci, stanowiąc istotny punkt odniesienia w literackiej dyskusji nad różnymi epokami i wartościami.