Poezja – dlaczego warto ją czytać? Uzasadnij odpowiedź na powyższe pytanie, argumentując swój wywód wybranymi tekstami poetyckimi.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 7.07.2024 o 10:11

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 7.07.2024 o 9:42

Współczesne społeczeństwo boryka się z licznymi problemami, któremu towarzyszą wyzwania związane z brakiem wrażliwości na duchowe aspekty życia oraz zrozumienia dla takich form ekspresji jak poezja. Ludzie coraz częściej gubią się w codziennej gonitwie za materialnymi dobrodziejstwami, zapominając o wewnętrznym, wyższym "ja". Poezja, choć często uważana za przestarzałą, w rzeczywistości oferuje bogactwo emocjonalnych i poznawczych korzyści, które mogą okazać się nieocenione dla współczesnego człowieka. W niniejszej pracy zamierzam udowodnić, że warto czytać poezję, posiłkując się konkretnymi przykładami literackimi, które jasno ilustrują, jak poezja wpływa na naszą wrażliwość, pogłębia refleksję nad sobą i światem, a także pomaga zrozumieć fundamentalne wartości życiowe.

Współczesne społeczeństwo przeszło wiele przemian, które wywołały różnice międzypokoleniowe. Starsze pokolenia, wychowywane w innych czasach, często kładły nacisk na wartości duchowe i moralne, które w dzisiejszym świecie są coraz mniej doceniane. Konflikty międzypokoleniowe są zatem naturalne, wynikają z odmiennych doświadczeń i priorytetów. Młodsze pokolenie jest często oskarżane o materializm, hedonizm i brak duchowości. Stereotypowe obrazy młodzieży jako nierozważnych uczestników "wyścigu szczurów" są powszechne, ale czy rzeczywiście oddają prawdziwy obraz młodego człowieka? Prasa i telewizja, zamiast promować pozytywne wzorce, często pogłębiają te stereotypy, co prowadzi do spłycenia dyskursu o wartościach.

Jednak poezja, będąca wyrazem najgłębszych emocji i przemyśleń ludzkiego ducha, oferuje unikalne możliwości odnalezienia własnej tożsamości i wartości. Poezja jest drogowskazem, który prowadzi przez labirynt życia, odpowiadając na pytania o rzeczy najważniejsze. Ale dlaczego młodzi ludzie sięgają po poezję mimo współczesnych realiów? Może to być forma ucieczki, ale również sposób na głębsze zrozumienie siebie i świata. Przykłady z literatury jasno pokazują, jak poezja może stać się źródłem odpowiedzi na trudne pytania i problematyczne kwestie.

"Przesłanie Pana Cogito" Zbigniewa Herberta to jeden z tych tekstów, które ukazują etyczny fundament poezji. Wiersz ten jest manifestem, w którym Herbert podkreśla konieczność zachowania "postawy wyprostowanej" w życiu, niezależnie od okoliczności. Główne przesłanie tego utworu koncentruje się na wartościach takich jak godność, honor i prawda. Herbert apeluje do swojego czytelnika, by ten nie poddawał się przeciwnościom losu i zawsze dążył do zachowania moralnych standardów. W kontekście młodego pokolenia ta poezja może być inspiracją do refleksji nad własnymi zasadami i cele życiowymi.

Podobne refleksje znajdujemy w "Trenach" Jana Kochanowskiego, a szczególnie w "Trenie XI". W tym utworze Kochanowski rozważa pojęcie cnoty i wartości w obliczu osobistej tragedii. Zmagając się ze śmiercią swojej córki Urszuli, poeta przechodzi od stoickiego spokoju do kryzysu wiary. Jego zmagania z bólem i smutkiem stają się uniwersalnym doświadczeniem ludzkiego cierpienia. Z "Trenów" płynie dla czytelnika nauka o konieczności autorefleksji i zrozumienia własnych życiowych przemyśleń, co pomaga pogłębiać emocjonalne fundamenty naszej osobowości.

Inny wiersz Jana Kochanowskiego, "Czego chcesz od nas, Panie", stanowi wyraz głębokiej miłości i zaufania do Boga. Autor w tym utworze podkreśla filozofię życiową pełną harmonii i wdzięczności za piękno stworzonego świata. W kontekście współczesnego społeczeństwa, które często boryka się z nihilizmem i duchową pustką, Kochanowski przypomina o pięknie i wartości, które można znaleźć w codziennym życiu.

Podczas okupacji niemieckiej poeci tacy jak Krzysztof Kamil Baczyński i Tadeusz Gajcy znaleźli w poezji azyl. Ich twórczość wojenna poruszała temat ludzkiej egzystencji i poszukiwania piękna w brutalnej rzeczywistości. Wiersze te są świadectwem nadzwyczajnych prób zachowania człowieczeństwa w obliczu nieludzkich warunków. Baczyński, na przykład, w "Elegii o chłopcu polskim" mówi o tragedii młodego pokolenia rzuconego w wir wojennej zawieruchy, ale jednocześnie nie tracącego nadziei i piękna swojej młodości.

Jan Kasprowicz, w swoich wierszach "Nie ma tu nic szczególnego" i "Dies Irae", pokazuje kontrastowe spojrzenia na świat – piękno i harmonię kontra chaos i brutalność. Jego poezja oferuje refleksję nad ludzkimi lękami i niepewnościami egzystencjalnymi. W "Dies Irae" Kasprowicz ukazuje apokaliptyczne wizje, które konfrontują czytelników z ich własnymi obawami, ale jednocześnie uczą pogodzenia się z nieuchronnością losu.

Poezja jest zatem źródłem nie tylko emocjonalnego wsparcia, ale także głębokiej refleksji nad życiem. Interakcja z tekstami poetyckimi umożliwia autorefleksję, odkrycie nowych życiowych perspektyw i zrozumienie siebie. Słowo poetyckie, choć nieobligatoryjne, ma mocne przesłanie moralne, które nie grozi, ale ukazuje różne ścieżki i możliwości.

Podsumowując, warto czytać poezję z wielu względów. Przede wszystkim poezja pomaga w zrozumieniu siebie i innych. To nieocenione narzędzie w budowaniu systemu wartości, oferujące głębokie i uniwersalne odpowiedzi na fundamentalne pytania ludzkiego życia. Zachęcam wszystkich do sięgania po poezję jako do źródła mądrości, wrażliwości i duchowej głębi, które są niezbędne w lepszym zrozumieniu siebie i otaczającego nas świata.