Współczesny świat w swym absurdzie jest podobny do zoo z opowiadania Sławomira Mrożka

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 7.07.2024 o 13:42

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 7.07.2024 o 13:19

#

W dzisiejszych czasach, naznaczonych prędkością zmian i nieprzewidywalnością wydarzeń, społeczna i polityczna rzeczywistość pełna jest absurdów i kontrastów. Mimo postępu technologicznego i intelektualnego, człowiek wciąż staje przed sytuacjami, które budzą śmiech i grozę jednocześnie. Opowieść "Słoń" autorstwa Sławomira Mrożka, napisana w 1957 roku, stanowi doskonałą alegorię absurdalnej rzeczywistości, która wciąż jest nadzwyczaj aktualna. Mrożkowe zoo, pełne niespójności i groteski, staje się lustrem, w którym odbija się nasz współczesny świat.

W opowiadaniu "Słoń" Mrożek opisuje absurdalną sytuację w zoo, gdzie dyrektor z braku funduszy decyduje się na zakup nadmuchiwanego słonia zamiast prawdziwego zwierzęcia. Początkowa radość dzieci i turystów z czasem przemienia się w groteskową katastrofę, gdy słoń niespodziewanie rozpruwa się i wylatuje w powietrze. Opowiadanie to nie tylko krytykuje realia PRL-u, ale również uniwersalną ludzką skłonność do podejmowania decyzji na skróty, które pozornie rozwiązują problemy, a faktycznie prowadzą do większych komplikacji.

Przyjrzyjmy się współczesnym wydarzeniom, które w swojej absurdalności nie ustępują temu, co opisał Mrożek. Definicja absurdu, rozumianego jako coś sprzecznego z logiką i zdrowym rozsądkiem, wydaje się idealnie pasować do analizy zarówno literackiej rzeczywistości Mrożka, jak i dzisiejszego świata.

Rozwinięcie

Współczesny świat często ukazuje swój absurd w sferze wojny i polityki międzynarodowej. Przykładem może być zaniechanie ataków w Afganistanie ze względu na ramadan, co budzi pytanie: czy muzułmanie w podobnych sytuacjach oszczędzają inne kultury? W rzeczywistości terroryzm pozostaje globalnym zagrożeniem, a polityczne decyzje podejmowane w jego kontekście często są sprzeczne ze zdrowym rozsądkiem. Przykładem może być organizowanie pomocy humanitarnej dla krajów związanych z terroryzmem, mimo że wewnętrzne potrzeby państw pomagających są równie istotne. Absurdalne jest także to, że pomoc zaoferowana przez jedne kraje, często nie spotyka się z wdzięcznością ze strony odbiorców, a konflikty międzynarodowe nadal eskalują.

2. Kwestie społeczne i ekonomiczne w Polsce

Absurd współczesności możemy również dostrzec na gruncie wewnętrznych problemów Polski. Pomoc dla polskich obywateli często jest bardziej widoczna na billboardach niż w rzeczywistości. Mnożą się obiecanki wyborcze, które rzadko są realizowane. Przykładem są budżety przeznaczane na kampanie promujące różne inicjatywy społeczne czy infrastrukturalne, które w praktyce okazują się nieskuteczne albo realizowane są tylko częściowo. Czy USA lub inne kraje dostrzegają potrzebę pomocy Polsce? Wydaje się, że ostatecznie każde państwo dba przede wszystkim o własne interesy, co ujawnia się w politycznych i ekonomicznych decyzjach.

3. Kulturowa amerykanizacja

Na przestrzeni dziejów Polska była narażona na procesy germanizacji i rusyfikacji. Współcześnie obserwujemy podobne zjawisko o innej naturze, którą jest amerykanizacja. Dominacja amerykańskiej kultury i języka staje się coraz bardziej widoczna w codziennym życiu Polaków. Przykłady anglicyzmów, takich jak "meeting," "deadline," czy "performance," przenikają do języka polskiego, a decyzje o ich używaniu często nie mają logicznego uzasadnienia. Ustawa o języku polskim próbuje przeciwdziałać tym wpływom, co samo w sobie jest zjawiskiem pokrewnym do absurdów opisanych przez Mrożka. Wydaje się bowiem, że walka z czymś tak powszechnym i rozprzestrzenionym jest skazana na porażkę.

4. Parlamentarny absurd - przypadek Andrzeja Leppera

Postać Andrzeja Leppera, kontrowersyjnego polskiego polityka, jest doskonałym przykładem absurdu w politycznej rzeczywistości. Jego kariera pełna była skandali i kontrowersji, co jednak nie przeszkadzało mu osiągać sukcesów wyborczych. Analiza jego działalności ukazuje wiele problemów polskiego systemu sądowniczego i politycznego. Absurdalne jest, że mimo licznych zarzutów i oskarżeń, Lepper często unikał poważnych konsekwencji. Skandale polityczne, podobnie jak te dotyczące Leppera, są odzwierciedleniem współczesnych absurdów, gdzie rzeczywistość przestaje być logiczna i sprawiedliwa.

5. Problemy komunikacyjne i organizacyjne

"Afera biletowa" to kolejny przykład organizacyjnego absurdu. Chaos związany z wprowadzeniem nowych biletów komunikacji miejskiej, problemy z ich dystrybucją i brak wystarczającej informacji dla użytkowników to sytuacje, które przypominają realia PRL-u. Podobnie jak w opowiadaniu "Słoń," gdzie nadmuchany słoń miał być rozwiązaniem problemu, ale okazał się katastrofą, tak i tu wprowadzone zmiany miały poprawić funkcjonowanie systemu, a w rzeczywistości doprowadziły do chaosu.

6. Rynek pracy i edukacja

Współczesny rynek pracy w Polsce również pełen jest absurdów. Młode osoby, mimo wysokich kwalifikacji, często nie mogą znaleźć pracy. Dylematy rekrutacyjne, gdzie młodość i entuzjazm zderzają się z brakiem doświadczenia, są codziennością. Z jednej strony pracodawcy oczekują wysokich kompetencji od młodych pracowników, z drugiej – nie chcą inwestować w ich rozwój. To prowadzi do sytuacji, gdzie wielu młodych Polaków decyduje się na emigrację zarobkową, co z kolei rodzi kolejne problemy społeczno-ekonomiczne.

7. Sprawiedliwość sądowa

System sprawiedliwości w Polsce także nie jest wolny od absurdów. Przykłady wyroków za zabójstwa i obronę własną często budzą kontrowersje. Wiele przypadków gwałtów jest lekceważonych przez system sądowniczy, co prowadzi do psychicznych urazów ofiar oraz niskiego wymiaru kary dla sprawców. To pokazuje, że sprawiedliwość, która powinna być gwarantem praworządności, często jest groteskowym spektaklem, w którym ofiary nie znajdują sprawiedliwości, a sprawcy unika konsekwencji.

8. Uniwersalność archaicznych bajek w kontekście współczesności

Bajki Ignacego Krasickiego i Jeana de la Fontaine'a, choć powstały wieki temu, nadal są aktualne jako alegorie współczesnych absurdów. Ich przesłania dotyczące ludzkiej natury, chciwości, głupoty czy hipokryzji, wydają się być wieczne. Współczesne problemy społeczne i moralne, takie jak chciwość korporacji, kłamstwa polityków czy obojętność społeczeństwa, są doskonale opisane w tych klasycznych utworach. To pokazuje, że absurdalne zachowania i decyzje są nieodłącznym elementem ludzkiej natury, bez względu na epokę.

Zakończenie

Zmiana świata w takim stopniu, by zredukować wszechobecny absurd, wydaje się trudna, jeśli nie niemożliwa. Być może kluczem jest refleksja i świadomość, że absurdalność towarzyszy nam od zawsze, a zrozumienie tego faktu może pomóc nam lepiej radzić sobie z codziennością. Współczesne rozwiązania i działania często wydają się daremne i paradoksalne, podobnie jak nadmuchany słoń z opowiadania Mrożka, który miał rozwiązać problem, ale ostatecznie przysporzył więcej komplikacji. Mimo to, w refleksji nad tymi absurdami może kryć się szansa na bardziej sensowne i świadome podejmowanie decyzji, zarówno na poziomie jednostkowym, jak i globalnym.