O czym była sztuka Williama Szekspira zatytułowana „Hamlet”?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 8.07.2024 o 20:56

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 8.07.2024 o 20:42

„Hamlet” Williama Szekspira to jedno z najważniejszych dzieł światowej literatury, które do dziś fascynuje zarówno badaczy literatury, jak i szeroką publiczność teatralną. Opublikowany po raz pierwszy na przełomie XVI i XVII wieku, dramat ten podejmuje uniwersalne tematy, takie jak zemsta, władza, zdrada, miłość oraz szaleństwo. Sztuka ta jest nie tylko jednym z najsłynniejszych dzieł Szekspira, ale również jednym z najbardziej rozbudowanych dramatów elżbietańskiej sceny. Aby lepiej zrozumieć głębię „Hamleta”, warto przyjrzeć się jego tłu historyczno-literackiemu.

William Szekspir żył i tworzył w epoce renesansu, czasach naznaczonych odrodzeniem nauki i sztuki oraz poszukiwaniem nowych form literackich. W kontekście tej epoki, dramaty odgrywały ważną rolę w życiu kulturalnym, stanowiąc nie tylko rozrywkę, ale również medium dla refleksji nad kondycją ludzką. Szekspir, jako działacz tej epoki, w swoich dziełach doskonale uchwycił dylematy i złożoność ludzkiego życia, co jest widoczne także w „Hamlecie”.

Akcja dramatu zaczyna się od wyjaśnienia istniejących konfliktów, które stanowią tło dla wydarzeń przedstawionych w sztuce. Stary król Danii, Hamlet, oraz jego dorosły syn o tym samym imieniu, młody Hamlet, stanowią główną dualność dramatu. Młody książę Hamlet studiuje na uniwersytecie w Wittenberdze, kiedy dowiaduje się o śmierci ojca. Historia rodzinny Fortynbrasa także odgrywa tutaj ważną rolę. Ojciec Fortynbrasa, były król Norwegii, został pokonany i życie stracił w pojedynku z Hamletem, co skutkowało utratą części norweskiego terytorium na rzecz Danii. Młody Fortynbras, zdeterminowany odzyskać honor, planuje militarną ofensywę przeciwko Danii, co znacząco wpływa na polityczną sytuację obu krajów.

Dramatyczny przełom w „Hamlecie” następuje po śmierci starego Hamleta. Jego brat Klaudiusz przejmuje tron i niemal natychmiast zawiera małżeństwo z królową Gertrudą, matką młodego Hamleta. Wprosi to na dworze duńskim atmosferę zdrady i intryg, które młody książę Hamlet dostrzega z narastającym niepokojem. Prawdziwa akcja rozpoczyna się, gdy duch zamordowanego króla ukazuje się Hamletowi i demaskuje prawdziwego sprawcę zbrodni - Klaudiusza, który zabił brata za pomocą trucizny.

Młody Hamlet, zszokowany i zdeterminowany, przysięga zemstę. Aby jednak pozostać nieuchwytnym w swoich działaniach, postanawia udawać szaleńca, co dodaje dramatycznego napięcia i skomplikowania relacji z innymi postaciami. Zrobienie tego wywołuje konflikty zwłaszcza z Ofelią, którą kocha, ale której musi zranić, aby ukryć swoje prawdziwe plany.

Klaudiusz, dostrzegając niepokojące zachowanie swojego bratanka, wzywa Guildensterna i Rosencrantza, dawnych przyjaciół Hamleta, aby śledzili jego poczynania. Klaudiusz nie zdaje sobie jednak sprawy z inteligencji Hamleta, który planuje ujawnienie prawdziwej zbrodni króla za pomocą trupy teatralnej. Hamlet organizuje wystawienie sztuki, której treść jest odzwierciedleniem morderstwa jego ojca. Reakcja Klaudiusza na przedstawienie jasno wskazuje na jego winę, co dodatkowo umacnia Hamleta w dążeniu do zemsty.

Napięcie eskaluje, kiedy Hamlet przypadkowo zabija Poloniusza, mylnie biorąc go za Klaudiusza podczas konfrontacji z Gertrudą. Wydarzenie to wpływa na dalsze losy bohaterów. Klaudiusz przyspiesza plan pozbycia się Hamleta, wysyłając go do Anglii z tajnym rozkazem jego eliminacji. Hamlet jednak odkrywa spisek i przejmuje list z rozkazami, zmieniając treść i skierowując wyrok śmierci na swoich towarzyszy podróży, Guildensterna i Rosencrantza.

Sztuka zmierza ku tragicznemu finałowi, gdy Hamlet powraca do Danii i dowiaduje się o śmierci Ofelii. Spotykając orszak pogrzebowy, przepełniony żalem i gniewem, ostatecznie zgadza się na pojedynek z bratem Ofelii, Leartesem, który także chce pomścić śmierć ojca. Klaudiusz przygotowuje zatrutą szpadę i kielich wina, by upewnić się, że Hamlet zginie. Jednak zawiłe sploty losu powodują, że zarówno Gertruda, Klaudiusz, Leartes jak i Hamlet giną wskutek własnych i cudzych machinacji. Ważnym momentem jest wzajemne wybaczenie Hamleta i Leartesa tuż przed ich śmiercią, co dodaje głębi tragizmowi ich losów.

Podsumowując, „Hamlet” przedstawia kompleksową i wielowymiarową wizję ludzkiej kondycji. Postaci są pełne sprzeczności, a ich działania wynikają zarówno z osobistych pragnień, jak i zewnętrznych uwarunkowań. Szekspir poprzez „Hamleta” ukazuje, jak destrukcyjna może być siła zemsty, jak niepewna i zdradliwa jest władza, jak miłość może prowadzić do szaleństwa, a także, jak zdrada potrafi zburzyć wszelkie moralne fundamenty.

Trwały wpływ „Hamleta” na kulturę i literaturę jest niezaprzeczalny. Jego motywy i przesłania są aktualne do dziś, inspirując nowoczesne interpretacje i adaptacje. Tematy poruszane w tej sztuce, takie jak dylematy moralne, znaczenie zemsty, relacja między władzą a odpowiedzialnością, wciąż rezonują w współczesnym świecie, co dowodzi uniwersalności dzieła Szekspira.

Osobiście, uważam, że kluczową postacią dramatu jest sam Hamlet, który staje się symbolem człowieka walczącego z własnymi wewnętrznymi demonami i moralnymi dylematami. Jego losy są trudną, ale fascynującą lekcją na temat ludzkiej natury i konsekwencji naszych wyborów. Dylematy Hamleta dotyczące zemsty, szaleństwa i miłości są wciąż aktualne i mogą skłaniać współczesnych odbiorców do głębszych refleksji na temat własnych postaw i wartości.

„Hamlet” Williama Szekspira to dramat, który przenika w głąb duszy ludzkiej, ukazując, jak skomplikowane i wielowymiarowe mogą być nasze działania i emocje. Sztuka ta, w swej niepospolitej złożoności, pozostaje jednym z największych arcydzieł literatury i teatru, inspirując kolejne pokolenia do refleksji nad losem człowieka.