Wizerunki władców. Scharakteryzuj króla Edypa (na podstawie przytoczonego fragmentu tragedii Sofoklesa) oraz króla Makbeta (wykorzystując swoją znajomość dramatu Wiliama Szekspira) - i porównaj ze sobą dwóch monarchów.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 12.07.2024 o 20:11

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 12.07.2024 o 19:18

Wizerunki władców. Scharakteryzuj króla Edypa (na podstawie przytoczonego fragmentu tragedii Sofoklesa) oraz króla Makbeta (wykorzystując swoją znajomość dramatu Wiliama Szekspira) - i porównaj ze sobą dwóch monarchów.

---

:

Tematem niniejszego eseju jest porównanie dwóch bohaterów tragicznych – króla Edypa, bohatera tragedii Sofoklesa oraz króla Makbeta z dramatu Williama Szekspira. Oba te utwory literackie, mimo różnych kontekstów historycznych i kulturowych, przedstawiają postacie władców uwikłanych w głębokie konflikty wewnętrzne i zewnętrzne. Zarówno Edyp, jak i Makbet, są władcami, których życie i rządy zostały naznaczone przez przepowiednie oraz nieszczęścia wynikające z ich działań. Mimo że posiadają pewne cechy wspólne, ich charakterystyki wiele różnią się od siebie. To właśnie te różnice mają zasadniczy wpływ na ich sposoby sprawowania władzy oraz losy ich państw. Teza, którą postawimy na początku tej analizy, brzmi: Pomimo, że Edyp i Makbet mają pewne cechy wspólne, ich charakterystyki różnią się znacząco, co wpływa na ich sposób sprawowania władzy i losy ich państw.

I. Edyp jako władca w tragicznym rozumieniu:

Troska o lud i państwo:

W pierwszej scenie dramatu widzimy, jak Edyp zwołuje zgromadzenie obywateli, by przedyskutować problem i wysyła Kreona do wyroczni w Delfach, aby dowiedzieć się, co jest przyczyną nieszczęścia. Jego zaangażowanie i troska o poddanych świadczą o tym, że jest on władcą, który dostrzega obowiązki i wyzwania, z jakimi wiąże się rządzenie. Stara się być dobrym królem, który słucha swojego ludu i czyni wszystko, co w jego mocy, aby zapewnić im dobrobyt.

Świadomość odpowiedzialności:

W kontekście decyzji, jakie podejmuje, Edyp ukazuje swoją roztropność i etyczne podejście do rządzenia. Jest władcą, który nie boi się skonfrontować z trudnymi prawdami i podejmować wyzwań, które mogą mieć bolesne konsekwencje dla niego samego. Jego dążenie do odkrycia prawdy jest dowodem wysokich standardów moralnych, jakie sobie narzucił jako król.

Tragiczne odkrycie prawdy:

Edyp reaguje na to odkrycie bardzo emocjonalnie, co pokazuje jego wewnętrzną walkę z losem i próby zapanowania nad tragicznymi skutkami swoich czynów. Jego samoponiżenie i ostateczna decyzja o oslepieniu się i odejściu z Teb są wyrazem głębokiego żalu i pokuty za nieświadome, a jednak straszliwe czyny. Całe królestwo cierpi razem z nim, gdyż Edyp, mimo swoich starań i dobrych intencji, staje się przyczyną ich nieszczęść.

II. Makbet jako władca egoistyczny:

Egocentryzm i nieodpowiedzialność:

Makbet zaczyna swoje panowanie od zamachu na króla Duncana, co już stanowi dowód jego moralnej degradacji i braku odpowiedzialności jako władcy. Jego decyzje są motywowane wyłącznie żądzą władzy, a nie dobrem poddanych. Każde kolejne działanie Makbeta napędzane jest strachem przed utratą władzy, co prowadzi go do kolejnych zbrodni i destabilizacji całego państwa.

Okrutne i chaotyczne decyzje:

Makbet, obawiając się, że jego władza jest zagrożona, podejmuje decyzje o eliminacji kolejnych potencjalnych przeciwników. Zamachy na Banquo i jego syna, a także na rodzinę Macdufa, pokazują, jak daleko jest w stanie się posunąć, aby utrzymać swoją pozycję. Jego czyny są chaotyczne i ogarnięte szałem; nie myśli o długofalowych skutkach swoich działań, co prowadzi do destabilizacji państwa i rosnącego oporu wobec jego rządów.

Wpływ wróżb i czarownic:

Makbet w pełni ufa słowom czarownic i traktuje je jako wyrok losu, którego nie można uniknąć. Podejmuje decyzje z premedytacją i świadomie angażuje się w działania, które mają na celu zapewnienie mu władzy. Ostatecznym rezultatem tego zaufania do przepowiedni jest jego zguba. Jego decyzje, dyktowane nadmierną wiarą w los i żądzą władzy, prowadzą do kompletnej destrukcji jego postaci oraz upadku całego królestwa.

III. Porównanie obu władców:

Wspólne cechy:

Oba dramaty przedstawiają również temat tragicznego fatum wiszącego nad bohaterami. Edyp jest ofiarą nieuniknionego losu, który doprowadza do spełnienia straszliwej przepowiedni, mimo jego wysiłków, by jej uniknąć. Z kolei Makbet jest ofiarą swojej własnej ambicji oraz wiary w przepowiednie, które w efekcie prowadzą go do zguby.

Różnice w sprawowaniu władzy:

Makbet, z kolei, jest władcą skrajnie egoistycznym, który myśli wyłącznie o własnych ambicjach i utrzymaniu władzy. Jego rządy charakteryzują się brutalnością, chaosem i brakiem długofalowego myślenia. Konsekwencje jego egoistycznych decyzji prowadzą do destabilizacji państwa i jego upadku.

Reakcje na odkrycie prawdy i konsekwencje działań:

Makbet natomiast stara się ukryć swoje zbrodnie i ucieka przed konsekwencjami swoich działań. Jego decyzje, podyktowane strachem i ambicją, prowadzą do coraz większej ilości zbrodni i wzmożonej paranoi. Jego reakcje na zagrożenia są coraz bardziej chaotyczne i destrukcyjne, co ostatecznie prowadzi do jego zguby i upadku całego królestwa.

Wnioski:

Makbet natomiast jest antyprzykładem okrutnego tyrana, którego rządy charakteryzują się brutalnością, egoizmem i chaosem. Jego zguba jest wynikiem jego własnych decyzji, podjętych w imię spełnienia przepowiedni i ambicji. Dramat Makbeta jest przestrogą przed nadmierną wiarą w los i ambicję, która może prowadzić do destrukcyjnych skutków dla całego państwa.

Oba dramaty uczą nas, że wybory i podejście do władzy mają kluczowy wpływ na losy zarówno władców, jak i ich królestw. Przypadki Edypa i Makbeta są przestrogą przed lekkomyślnym podejmowaniem decyzji oraz pokusą nadmiernej wiary w przepowiednie, które mogą prowadzić do tragicznych skutków. Władza jest ogromnym wyzwaniem, które wymaga roztropności, odpowiedzialności i troski o dobro poddanych – cechy, które widać u Edypa, a brak których prowadzi do zguby, jak w przypadku Makbeta.