Charakterystyka Makbeta - Jakim był człowiekiem? („Makbet” Williama Szekspira)
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 17.07.2024 o 12:43
Rodzaj zadania: Wypracowanie
Dodane: 17.07.2024 o 12:23
Streszczenie:
William Szekspir w dramacie "Makbet" ukazuje głęboką dwoistość postaci tytułowego bohatera, który pod wpływem ambicji i manipulacji stacza się w przepaść zła, ostrzegając przed konsekwencjami niekontrolowanej chęci władzy. ?
#: William Szekspir, angielski dramaturg i poeta, jest twórcą wielu ponadczasowych dzieł, w tym tragedii "Makbet". Dramatu tego nie można rozpatrywać jedynie jako historii upadku rycerza, lecz jako uniwersalne studium ludzkiej natury i jednocześnie ostrzeżenie przed niekontrolowaną ambicją. W sercu tej opowieści znajduje się główny bohater, Makbet, którego postać jest niezwykle złożona i wielowymiarowa. Z jednej strony jest uosobieniem rycerskiego honoru, z drugiej zaś staje się pokazowym przykładem, jak głęboko może upaść człowiek pod wpływem własnych pragnień. W niniejszej pracy przedstawię pełną charakterystykę Makbeta, analizując jego dwoistość: to, jak z dzielnego wojownika stał się tyranem, a jego cechy przekształciły się z moralnie godnych na zatrważająco złe.
do postaci Makbeta:
Makbet, którego poznajemy na początku dramatu, to rycerz cieszący się ogromnym szacunkiem wśród innych bohaterów oraz całej społeczności szkockiej. Jest on wiernym sługą króla Duncana, walczącym z niespotykaną odwagą i męstwem. Jego osiągnięcia na polu bitwy, takie jak niezwykłe zwycięstwo nad zbuntowanymi wojskami, zyskują mu uznanie i chlubę. Już na samym początku utworu słyszymy, jak wódz wojska, sergeant, opisuje Makbeta jako "znakomitego wojownika". Jego niesamowite umiejętności bojowe i poświęcenie dla sprawy króla stają się fundamentem jego początkowego wizerunku jako bohatera narodowego.Jednakże los Makbeta zmienia się diametralnie w momencie spotkania z trzema wiedźmami. To kluczowy moment, w którym pojawia się zapowiedź jego przyszłości jako króla Szkocji. Spotkania te następują w atmosferze tajemniczości i nadprzyrodzoności, co dodaje całej sytuacji mrocznego tonu. Wiedźmy przepowiadają Makbetowi świetlaną przyszłość, wywołując u niego głębokie wewnętrzne rozterki i otwierając drzwi do jego ambicji. Interpretacja tych wiedźm jako wytworu nieświadomości Makbeta nie jest daleka od prawdy - uruchamiają one bowiem jego ukryte pragnienia i stanowią metaforyczne uosobienie zewnętrznych wpływów oraz wewnętrznych dążeń bohatera.
Nasilanie się ambicji Makbeta:
Po spotkaniu z wiedźmami Makbet staje w obliczu trudnych decyzji. Choć na początku próbował zdusić swoje pragnienia, wewnętrzne rozterki przybierały na sile. Makbet nie potrafi się uwolnić od myśli o przepowiedni i czuje, że jego przyszłość jest zdeterminowana przez słowa wiedźm. Dodatkowym katalizatorem jego postępującej ambicji staje się żona, Lady Makbet. To właśnie ona, po otrzymaniu informacji o przepowiedni, w pełni popiera i konsoliduje ambicje Makbeta, manipulując jego uczuciami i dumą.Lady Makbet, grając na jego męskiej dumie i ambicji, staje się kluczową postacią, która prowadzi go do zbrodni. W serii rozmów i manipulacji, wywiera wpływ na męża, sugerując, że prawdziwy mężczyzna postąpiłby bezwzględnie i podążył za swoimi pragnieniami. Lady Makbet używa całej gamy środków psychologicznych, aby przekonać Makbeta do popełnienia zbrodni, ukazując, że jest ona postacią równie złożoną i tragiczną jak jej mąż.
Przełomowy moment:
Decyzja o zabójstwie króla Duncana stanowi punkt zwrotny w życiu Makbeta i równocześnie kulminacyjny moment tragedii. Fakt, że Makbet ostatecznie decyduje się na ten krok, świadczy o jego całkowitej przemianie. Zabójstwo zostaje dokonane w sposób brutalny i bezlitosny, a Makbet stara się ukryć swoje ślady, oskarżając sługi o popełnienie zbrodni. Zdrada i złamanie kodeksu rycerskiego przez Makbeta są dowodem na jego stopniowe staczanie się w moralną przepaść. Ponadto, jego słabość wobec żony, która do tej pory kierowała jego działaniami, ujawnia jego prawdziwy charakter - człowieka, który pod wpływem ambicji i manipulacji traci wszelkie wartości moralne.Panowanie i rządy Makbeta:
Jako władca Szkocji, Makbet rządzi skutecznie, lecz jego metody są krwawe i despotyczne. Jego panowanie jest naznaczone spiralą przemocy - Makbet nie waha się przed popełnianiem kolejnych morderstw, aby utrzymać swoją pozycję. Każdy kolejny krok prowadzi go coraz głębiej w ciemność, a jego czyny stają się coraz bardziej desperackie i okrutne. Zabójstwa Banquo i rodziny Macduffa to tylko niektóre z przykładów jego brutalności i braku skrupułów.Jednocześnie Makbet zaczyna popadać w szaleństwo. Widzenia duchów zamordowanych osób, takich jak Banquo, stają się codziennością, a jego psychika traci spójność. Oprócz tego, jego żona, Lady Makbet, która początkowo była źródłem jego siły i determinacji, również popada w obłęd. Jej słynny monolog o "krwawych śladach" jest testimonium jej wewnętrznych cierpień i naświetla, jak głęboko złamał ją wpływ zbrodni dokonanych przez męża. Makbet jest otoczony przez widma swoich ofiar, co prowadzi do jego jednej z najsmutniejszych konstatacji - zarówno on, jak i jego żona, są teraz zupełnie sami, odizolowani od świata przez swoje czyny.
Upadek Makbeta:
Arogancja i zadufanie Makbeta są wynikiem jego ślepej wiary w przepowiednie wiedźm. Pomimo rosnących przeciwności, Makbet nadal wierzy, że jest niezniszczalny, co ostatecznie staje się jego zgubą. Lekceważenie przeciwników, takich jak Macduff, oraz ignorowanie znaków ostrzegawczych prowadzą do tragicznych konsekwencji.Makbet kończy swój żywot w pojedynku z Macduffem, który okazuje się być symbolem jego ostatecznego upadku. Paradoks przepowiedni, mówiącej o narodzinach Macduffa "nie z kobiety", przybiera formę ironicznego zwieńczenia - Macduff, narodzony przez cesarskie cięcie, nie mieści się w konwencjonalnych ramach przepowiedni, co jest dowodem na złudność pewności Makbeta co do swojego przeznaczenia.
Przed śmiercią Makbet wygłasza monolog, w którym analizuje irracjonalność i nierzeczywistość świata oraz swoje własne życie. Jest to moment kulminacyjny jego szaleństwa, a jednocześnie świadectwem głębokiej refleksji nad swoją egzystencją. Słowa Makbeta można interpretować jako pełne desperacji i przyznania się do poczucia bezsensu swoich działań.
Podsumowanie:
Charakterystyka Makbeta jako człowieka nie jest jednoznaczna. Z jednej strony możemy go widzieć jako osobę silnie poddającą się wpływom otoczenia i własnym ambicjom, co prowadzi go na drogę zła. Z drugiej strony, jego postępująca degeneracja moralna i skłonność do przemocy wskazują na głębsze problemy psychologiczne. Szalenie trudno jednoznacznie ocenić Makbeta jako złego człowieka, ponieważ jego postępowanie można w dużej mierze przypisać wpływom zewnętrznym oraz wewnętrznym konfliktom.Uniwersalna nauka płynąca z dramatu Szekspira jest jasna: niekontrolowane ambicje mogą być niszczycielskie, a wpływ zła na psychikę człowieka może doprowadzić do nieodwracalnych konsekwencji. Makbet to postać symboliczna, przedstawiająca człowieka z ukrytym ziarnem zła, które, jeśli nie zostanie stłumione, może przynieść zgubę zarówno jednostce, jak i całej społeczności. Szekspir, poprzez swoją tragedię, daje czytelnikowi przestrogę przed poddawaniem się wpływom zarówno własnych pragnień, jak i zewnętrznych manipulacji.
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 17.07.2024 o 12:43
O nauczycielu: Nauczyciel - Magdalena W.
Mam 10‑letnie doświadczenie w pracy w liceum ogólnokształcącym i w przygotowaniach do matury. Dbam o to, by tekst był czytelny, logiczny i osadzony w przykładach, a młodszym uczniom pomagam ćwiczyć strategie pod egzamin ósmoklasisty. Na lekcjach łączę cierpliwy feedback z praktyką krok po kroku. Uczniowie często mówią, że dzięki temu widzą wyraźny postęp z tygodnia na tydzień.
Wypracowanie jest pełne wnikliwej analizy postaci Makbeta oraz jego ewolucji od honorowego rycerza do despotycznego tyranie.
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się